Skip to content

atript

तिमी समुद्र म चाहिँ खहरे खोला

तिमी समुद्र म चाहिँ खहरे खोला
बगरमा परिणत हुने मेरो यो चोला ……….

तिमी बृन्दावन म चाहिँ न्याउली चरी
विरहको गीत गाउदै रुने दिनभरि ……

सुनेको थिए जीन्दगी

सुनेको थिए जीन्दगी

सुनेको थिए जीन्दगी यो सुख दुखको सङ्गम हो
तर आज म दुखै दुखमा जेली रहेको छु
थाहा पाएको थिए यो जीन्दगी आशु हासोको दोभान हो
तर आज म आशुई आशुमा पौडी खेली रहेको छु !

अभागी जीबन ………

अभागी जीबन ………

अभागी जीबन बित्ने नै भयो
सधैभर पिरैमा
लालीकिरण छएना कहिलै
यो मेरो सिरैमा !
पिरको भारि बिसौनलाई
भएन चौतारी
बर र पीपल ढलेछ मेरो
हिन्दै छु भौतारी !!

जिएको थिए तिम्रो निम्ति …

जिएको थिए तिम्रो निम्ति …

सुख दुख जे भएनी जिएको थिए तिम्रो निम्ति
यति तिमीले नै चाहन्न भने भो अब जिउदिना सानु,
जाड रक्सि पिए अतित भुलिन्छ भन्थियो

बिरानु लाग्छ

बिरानु लाग्छ

बिरानु लाग्छ आफ्नै गाऊ घर
बिरानु लाग्छ बन पाखा,
एक्लै टोलाउछु एकान्तमा
रसाउछ एकनास यी आखा !
बाच्ने आयो धेरै छैन
जस्तो लाग्छ आज,
रुमलिए जस्तो लाग्छ

मेरो जीबन

मेरो जीबन
ढडेलोले खाएको, मुडा भयो जीबन
बैशा छादै उमेर ढल्केको, बुढा भयो जीबन
आखा हुदै नदेख्ने, अन्दो भयो जीबन
जीउदै चल्न नसक्ने, बन्द भयो जीबन
पखेटा हुँदै उड्न नसक्ने, चरी भयो जीबन

भो अब नखाऊ बाचा कसम…….

भो अब नखाऊ बाचा कसम…….

भो अब नखाऊ बाचा कसम
मलाई लाग्छ यी सबै झुट्टा हो
नदेखाऊ मलाई फूलका गुच्छ्हरु
मलाई लाग्छ यी सबै उजाड्भुमिका ठुट्टा हो
भो अब नदेखाऊ माया ममत्ता

यो संसारमा मेरो छैन को हि…..

यो संसारमा मेरो छैन को हि…..

यो संसारमा मेरो भन्ने छैन कोहि
सिरिप आफ्नै छाया छ साथमा
न्याउली सरि रुन मन लाग्छ
हरेक दिन राता …
बिरानु झैं लाग्न थालियो
आफ्नै सन्सार आज

मेरो माया अभिशाप भएछ………

मेरो माया अभिशाप भएछ………

यति धेरै माया दिन्थे उसलाई
तर मेरो माया अभिशाप भएछ
देवी ठानेर पुजा गर्ने गर्थे उसलाई
तर त्यो मेरो पाप भएछ !
फुलै फुलको सौगात भित्र सजाए जस्तो लग्थियो

घरकी बुडी

घरकी बुडी

कोहि भन्छन बुडी घरकी लक्छिमी हो
कोहि भन्छन खान र लाउन को भोक हो
तर म भन्छु साथी हो………..
घरकी बुडी त दिमाग खाने रोग हो !
कोहि भन्छन बुडी त सुख दुखमा साथ् दिने साथी हो

गीता दोषी जीलाई मेरो दुइसब्दा

गीता दोषी जीलाई मेरो दुइसब्दा

साहित्यक अभिबादन छ मित्र
बदाई सहित नमस्कार,
साहित्यको बगैचामा सदा मुसकुरौनी
परीलाई म के नै दिन्न सक्छुर उपहार ?
सुनेको थिए,थाहा पाएको थिए,नेपाली चेलीहरु

पर्दैन अब मन्दिर जान!

पर्दैन अब मन्दिर जान!

पर्दैन अब मन्दिरमा जान,
नगरे हुन्छ पुजा पाठ
मन्दिर अब मन्दिर रहेन,
बनाई सकेको छ मसान घाट !
पुन्न्य कमाउने नाममा मठ मन्दिर होइन अब
बृदास्राम र अन्थालय धाए हुन्छ

हुन त तिमीलाई

च्यातिएको कापीमथी, पोखिएको मसी
त्योई मसीले लेखेको अक्षर हुँ
पढ्नु हाँसी हाँसी.
त्यही अक्षरमा पाउने छौ तिमीले मैले तिमीलाई रोजेको ….

किन यति छिटै …….??

किन यति छिटै …….??
तिमीले मैले रोपेको प्रीतको फुल
नफक्रदै किन गेड्ना खोछौ सानु
दुइ मुटु सधै एक सम्झिन्थियो त
आज तिखो छुराले किन छेड्न खोछौ सानु !

आज फेरि दुख्यो ।

आज फेरि दुख्यो ।
आज फेरि यो मन जल्यो
तनमन सारा जल्यो
अहाँ !!! जोस जागर केही छैन
जीउ मेरो लथरक्क गल्यो
आज यो कानले सुने
फेरी पनि नेपाली भाइहरू