कोमलप्रसाद भट्ट

छ जिन्दगानी सपना सयौँ छन्
व्यथा सयौँ छन् र कथा सयौँ छन्

सुलुक्क निल्दै छ कठोरताले
अतालिएको छ सजा सयौँ छन्

सम्झन्छु उनैको प्रीत मिठो
सुन्दैछु उनैको गीत मिठो

भो जन्मथलोको याद सधैँ
छल्किन्छ उनैको धीत मिठो

आँसु नै आँसुको भेल भो जिन्दगी
हर्दमै हारिने खेल भो जिन्दगी

दुर्दशा झाङ्गिए शान्त संसारमा
यातना वर्सिने जेल भो जिन्दगी

गयौ तिमी, मन शून्य छ
निवास, आँगन शून्य छ

सहस्र दर्द छ देहमा
छ रुद्ध धड्कन शून्य छ

प्रभो ! महा तोक तिमी रहेछौ
त्रिलोकका लोक तिमी रहेछौ

कृपा छ तिम्रो सबमा समान
समृद्ध वा भोक तिमी रहेछौ

संसार तिम्रै रचना छ तिम्रै
माया छ तिम्रै रटना छ तिम्रै

तिम्रो छ धाता महिमा अपार
सम्भार तिम्रै ढकना छ तिम्रै

घरविहीन नेपालीको छाना बनोस् नयाँवर्ष
अकिञ्चनको पेट भर्ने दाना बनोस् नयाँवर्ष

रोग,शोक,भयबाट मुक्ति पाऊन् सम्पूर्णले
लाखौँ नाङ्गाभुतुङ्गाको नाना बनोस् नयाँवर्ष

प्रभो ! डुब्न लागेँ बताऊ किनारा
तिमी प्राणदाता तिमी हौ सहारा

तिमी सर्वव्यापी तिमी हौ अनन्त
तिमी सुन्दछौ बेबसीको पुकारा

प्रीत टाढियो यो प्रवासले
मीत टाढियो यो प्रवासले

रीत फेरियो जन्मभूमिको
नीत टाढियो यो प्रवासले

प्रभो ! तिमी छौ सबका सहारा
तिमीबिना छैन कतै किनारा

अतालिएको छु निकास खोजी
सहाय मेरो बन हे ! पियारा

प्रेम स्वच्छ दिलबाट आउँछ
शिष्टता सरलता सिकाउँछ

प्रेम राख्छ मनमा सुभावना
प्रेम दुख्दछ न ता दुखाउँछ

दुख्दछ प्रवसन, जलन छ भरिलो
आँसु छ भलभल, नयन छ रसिलो

स्वार्थ र मतलब प्रचुर छ जनमा
देख्दिन रतिपनि विमल र सुकिलो

सधैँ देशले शानको आस गर्छ
प्रतिष्ठा र सम्मानको आस गर्छ

भएकोछ खोक्रो र सर्वाङ्ग नाङ्गो
लगातार उत्थानको आस गर्छ

शरद् लाग्यो, स्वदेशमा धान झुले होलान्
जताततै रङ्गीचङ्गी फूल फुले होलान्

झलमल्ल भयो होला पखेरीमा घाम
घामसँगै गगनचुम्बी हिमाल खुले होलान्

संसारमा दुक्ख विशाल रैछ
हाँसो खुसीको अनिकाल रैछ

पाइन्न चाँडै हल वेदनाको
लाखौंथरी क्लिष्ट सवाल रैछ

उत्साह बोकी नववर्ष आयो
नवीन आशा सबमा पलायो
तमाम पीडा अब होस् सुदूर
हाम्रो यही नै शुभकामना छ।।१।।

अतीत सम्झे मन हुन्छ भारी
भो स्वार्थको मात्र सधैं सबारी
छ घाउ गैह्रो पुरियोस् तुरुन्त
हाम्रो यही नै शुभकामना छ।।२।।

संसारमा लाख विकार रैछ
दुष्कर्म वा द्वेष अपार रैछ

रोजै छ हिंसा अनि मारमुङ्री
सङ्कीर्णताको तरवार रैछ

जिन्दगीले सही बाटो बिराए झैं लागेको छ
आनन्द र खुसीयाली गुमाए झैं लागेको छ

मीठामीठा स्वप्नाहरू तितरवितर भए सबै
कताबाट आँधी आयो उडाए झैं लागेको छ

चाँदनी नै थियौ मेरी आमा
पावनी नै थियौ मेरी आमा

धप्प बल्थ्यो अहो ! आभा तिम्रो
अञ्जनी नै थियौ मेरी आमा

प्यारो छ तिम्रो अनमोल नाम
बिर्सिन्न कैले महिमा र काम

सोच्यौ सधैं देश र देशवासी
हे ! वीर मेरो छ सधैं सलाम