कोमलप्रसाद भट्ट

दुखे देश के भो, तिमी चम्किदेऊ
सधैं नाथ पुज्दै, सुरा छम्किदेऊ

उनै अन्नदाता, चलाऊ सवारी
समाएर पङ्खा, उतै हम्किदेऊ

दिदीबहिनी सम्झिएर,रुँदैरुँदै गयो तिहार
अविरल आँशु धारा, धुँदैधुँदै गयो तिहार

विगतका मीठा क्षणले,घचघच्याए सधैं
विरहले भित्री मन, छुँदैछुँदै गयो तिहार

छिमेकी छ लुच्चो दियो लात धेरै
सधैँ गर्न थाल्यो खुराफात धेरै ll

छुरी तीक्ष्ण धस्दा दुख्यो भित्र हाम्रो
मिलेको छ धोका तथा घात धेरै ll

सधैँ झैं दुखाएर आयो तिहार
प्रवासी रुवाएर आयो तिहार

न बहिनी दिदी छन् न ता दाजुभाइ
हितैषी छुटाएर आयो तिहार

छिमेकीहरूले डसेका डस्यै छन्
सधैँ तीक्ष्ण छुरी धसेका धस्यै छन् ll

निजी स्वार्थ मात्रै छ नेताहरूमा
रिझाएर चिल्लो घसेका घस्यै छन् ll

डुव्यो देश हाम्रो, अधम जन्मिनाले
दुख्यौँ देशवासी, जखम थुप्रिनाले

छिया भो सबैको, कलेजो र छाती
बढ्यो रोग ज्यादै, मलम खोसिनाले

अहा ! तीज आएछ चेली रमाए
फुले फूल बेली, चमेली रमाए

झुम्यो आँगनी नै, सुवासी बनेर
हँसाएर धर्ती, जुनेली रमाए

रोएर जिन्दगानी आघातमा रमायो
हाँसो खुसी नहेर्दै औकातमा रमायो

मुस्कान भो कथा झैं साथी छ आँसु धारा
कैले छ धूप कैले वर्षातमा रमायो

हार हो यो, जित हो यो जिन्दगी
स्वच्छ माया प्रीत हो यो जिन्दगी

हाँस्छ कैले रुन्छ कैले आत्तिदै
घाम पानी शित हो यो जिन्दगी

अतालिएँ प्रवासले साथी
मनै मर्यो उदासले साथी

मडारिदै गए सयौँ पीडा
खिसी गरे विलासले साथी

सधैँभरि तिमी मेरो चाहनामा आए हुन्थ्यो
विपनामा नसके नि सपनामा आए हुन्थ्यो ll

एकै चिम्टी हाँसो मात्रै खोजेको हूँ परदेशमा
निरन्तरको छट्पटी र वेदनामा आए हुन्थ्यो ll

नयाँ वर्ष ! नेपालीलाई, हँसाउन आउनु तिमी
घरै पिच्छे सुख शान्ति, बनाउन आउनु तिमी

धेरै जना पिल्सेकाछन्, रोग, भोक, अशिक्षाले
गरिबी र वेरोजगारी, हटाउन आउनु तिमी

भुलेँ मैले जुनेलीको, रात साथी
यहाँ लाग्यो अँधेरीको, खात साथी

स्वदेशी हातको माया, खोज्छु रोजै
भए टाढा पियारा ती, हात साथी

भरोसा हराए दुख्यो देश ऐले
कसम धर्मराए दुख्यो देश ऐले

कुलक्षण भयो देशवासी सबैमा
हुकेचील कराए दुख्यो देश ऐले

म मेरी जन्मदात्रीको, मिजासी बात सम्झन्छु
अलौकिक स्नेह बाँडेका, पियारा हात सम्झन्छु (१)

असत्ती दैवले हर्दा, परेको घात सम्झन्छु
चितामा राख पारेको, भयङ्कर रात सम्झन्छु (२)

दुख्दैछ यो जिन्दगी, पेल्दा खुराफातले
ज्यादै भयो बगबगी, बाटो भुले मातले

चल्दैन खै वागमा, फूलको कुनै वासना
खोजिरहेँ मगमगी, छोपेछ त्यो पातले

ऐनाले खुच्चिङ गरेको हो कि
यो बैंश साँच्चै झरेको हो कि

बेचैन लाग्यो जवानी गुम्दा
तकदीर यस्तै परेको हो कि

जिन्दगीभित्र गुम्सेका धेरै, वेदना बाँकी छन्
कोसँग भनौँ दुखेका सयौँ, घटना बाँकी छन्

सताउँछन् साह्रै घोचेर छाती, पुराना यादले
समुद्री छाल बनेर आउने, तर्कना बाँकी छन्

खुसीहरू सपना भए
र आँसु यी गहना भए

रहेन क्यै लुटियो सबै
विचार झन् अदना भए

नठान साथी हो, खुसीले जिएको
छ आँसु आँखामा, नदी भै बगेको

न बन्धु छन् मेरा, न कोही हितैषी
विभिन्न पीडा छन्, बलैले सहेको