कोमलप्रसाद भट्ट

संसारलाई छोड्नै पर्छ किन बेइमानी
सेतो कात्रो ओढ्नै पर्छ किन बेइमानी

छोटो हाम्रो जिन्दगानी मरिजाने चोला
यात्रा अन्त मोड्नै पर्छ किन बेइमानी

मुलुकको खजाना लुटेरै सखाप भो
भरोषा र आशा चुटेरै सखाप भो

गरीवी र भोकले सधैँ ग्रस्त पार्दा
समाजका सुस्वप्ना टुटेरै सखाप भो

भरोसा गरेथेँ ढल्यो आज फेरि
खरानी भएरै बल्यो आज फेरि

दियौ घात धोका कसम बिर्सनाले
विचारेर मष्तक गल्यो आज फेरि

अशान्तिको आगो सधैँ दन्किएर देश डुब्यो
सीमानामा वैरीहरू तन्किएर देश डुब्यो

आफ्नो औकात बिर्सिएर ठूलाठालू बन्दै हिड्ने
च्याऊ जस्ता नेता सबै सन्किएर देश डुब्यो

किन यिनलाई पत्याउनु देश डुब्ने भैगो
कति हाम्लाई अत्याउनु देश डुब्ने भैगो

खप्नु सम्म खपी सक्यौँ, सधैँ झुक्याएर
कहिले सम्मन् रत्याउनु देश डुब्ने भैगो

यति छिटै जिन्दगीका पाटाहरू फेरिएछन
थाहै नपाई गन्तव्यका बाटाहरू फेरिएछन

हृदयलाई बिच्छ्याएर माया प्रेम सजाएको
स्नेहालु त्यो आँगनीका माटाहरू फेरिएछन

छचल्क्यो जवानी उबायो कसैले
कसी प्रेम पाशमा डुबायो कसैले

अति प्रीतले मन्द मुस्कान छर्दै
सुधा जल खन्याई नुवायो कसैले

नव वर्ष फुलोस फलोस मेरो शुभकामना
वैरभाव र विरोध ढलोस मेरो शुभकामना

दिदीबहिनी, दाजुभाइ, देश र विदेश सबमा
सद्भावको दीप बलोस मेरो शुभकामना

कि त तिम्ले प्रतिभा नै लुटेको भे हुन्थ्यो
नत्र तिम्रो खराब आदत छुटेको भे हुन्थ्यो

निन्दनीय कार्य गर्छौ लुकी छिपी सधैं
समीपमै आई बरु कुटेको भे हुन्थ्यो

सोझासिधा निमुखाको आश टुट्नु हुन्न
थिचिएर निसासिंदै सास टुट्नु हुन्न

संसारमा प्यारो हुन्छ आफ्नो घर वार
अनाथ र अशक्तको बास टुट्नु हुन्न

आफ्नो औकात जनाइहाल्यौ सबले चिने तिम्लाई
संसारभरि गनाइहाल्यौ सबले चिने तिम्लाई

देशको मुहार फेर्छु भन्दै सबलाई झुक्याएर
ठूलै महल बनाइहाल्यौ सबले चिने तिम्लाई

किन गज़ल लेख्नु पर्यो सारिदिन्छु म त
सही नाम र ठेगानालाई मारिदिन्छु म त

थाहा नभे आफ्नै हुन्छ पाए ठिक्क पार्दै
गोहीका झैँ स्वार्थी आँसु झारिदिन्छु म त

आजभोलि शरमले झुकेको छ शिर
बिनसित्ती चोरी गर्दा लुकेको छ शिर

लुकाएको सत्य-तथ्य सबै सामू आउँदा
ओठ, मुख, तालु समेत् सुकेको छ शिर

दु:खै दु:ख मान्दामान्दै गयो जिन्दगानी
घिच्याएर तान्दातान्दै गयो जिन्दगानी

दिल खोली खुसी बाँड्न सकिएन कहिल्यै
सधैँ मुठी बान्दाबान्दै गयो जिन्दगानी

हेरी ल्याउँदा कोही छैन पराई झैँ लाग्ने
सबै आफ्नू ठान्दाठान्दै गयो जिन्दगानी

तिहार आयो धेरै आँशु, नझार्नु है बहिनी
दिक्क मानेपनि हिम्मत, नहार्नु है बहिनी

टीका टाला लगाउन, दाजु आउला भन्दै
मखमली फूलको बोट, नसार्नु है बहिनी

यसपालीको तिहारमा, आउन पाइन दिदी
सप्त रङ्गी टीका पनि, लाउन पाइन दिदी

मिठाई र सेल पुरी, पकाएर टन्नै
भाइ-बहिनीसँगै बसी, ख्वाउन पाइन दिदी

परदेशीलाई धुरु धुरु रुवाएर गयो दशैं
घर सम्झी आँशु मात्रै चुहाएर गयो दशैं

अर्चना र पूजा आजा टीका टाला भन्दै
सजाएका सपनाहरू तुहाएर गयो दशैं