प्रेम चापागाईं

ठुलो स्वरले बोल्ने हरूकै बोली हराउछ
हाम्रो थियो हिजोसम्म आज खोली हराउछ

के खान्छन् ती सपथ पनि देशको सेवक भन्नेहरू
शत्रुसामु पर्दा उस्को गोली हराउछ

खानु सुरु गर्‍यो कि त के के के के भान्छ
भयो नि त आबु भन्दा पनि ले ले ले ले भान्छ

के हो कुरा कान्छी तिम्रो भरी हुने खाली हुने?
आफै मास्ने बगैचा त्यो अनि आफै माली हुने !

पानी हाल्ने गोडमेल गर्ने जरा काट्ने पनि आफै !
किन सुक्यो भनि सोद्धा तिमीलाई गाली हुने ?

तिमी नैत छौ नि त्यहाँ किन दोस अरु लाई?
तिमी माली बगैचाको फुल किन जाली हुने?

आफै रोप्ने आफै गोड्ने अरुलाई किन मोड्ने
आफु लिने बास्ना अनि फेरी किन साली हुने ?

सेती हुने गोरी हुने भन्दै हिड्ने सुरुमा चाई
के को अफर आयो फेरी किन रहर काली हुने ?

खोल अर्कै टासीकन हल्ली हल्ली हिड्ने मान्छे
मेला बजार भिडभाडमा दल्लि दल्लि हिड्ने मान्छे

जानी जानी देखि देखि नदेखेझैँ जस्तै गरी
मूलबाटो त्यो छोडेर गल्लि गल्लि हिड्ने मान्छे

देख्योभनि चिन्छन होला बोलाऊछन् कि जस्तो गरी
चारै तिर हेर्दै छिटो डल्लि डल्लि हिड्ने मान्छे

रेस्टुरा र बार देखि टुकुरेका भट्टी सम्म
साझ बिहान हरदम रल्लि रल्लि हिड्ने मान्छे

अन्जान संग आकाश पाताल मंगल ग्रह तारा जोड्यो
जानिफकारका अघि यिनी छल्लि छल्लि हिड्ने मान्छे

जता राम्रो उतै तिर सबको हुन्छसर्ने मन
लेक बाट बेसी हुदै तराई तिर सर्ने मन

कोलाहल मच्चाएर अर्थ छैन जिउनु कुनै
सकेसम्म धेरै सम्म माया प्रिती छर्ने मन

पिडा सही चुप चाप नबोलेर बस्नु भन्दा
आइलाग्ने हरु संग खुलमखुल्ला पर्ने मन

सबै समू आफुलाई चिनाई राख्न टिकाई राख्न
समयमै दुइ चार पैसा जोड जाम गर्ने मन

बैस छदा जति सुकै पाप कर्म गरे पनि
बुढेसकालमा सबको हुन्छ बैतरणी तर्ने मन

सेवा गर्ने धर्म गर्ने यस्तै यस्तै अरु के के
ठुलो मान्छे बन्ने तर हुन्न कस्कै मर्ने मन

नबोले नि मनभित्र खेल्दै होलान कुराहरू
भित्र-भित्रै चल्छन, पहिले मसिना ती भुराहरू

तिम्रो साथ न्यानो लाग्यो बात तिम्रो त्यस्तै
सजाउने बाचा गर, दिन्छु हातमा चुराहरू

उद्देश्यमा पुग्नेहरू एकोहोरो नै हुन्छन् प्राय
थाक्दैनन ती हारमा पनि बहादुर सुराहरू

टुटाउँदै फेरि साइनो गाँस्नेहरू मौलाउँदै छन्
छिमेकमा मर्दा पर्दा हाँस्नेहरू मौलाउँदै छन्

दुर्जनको होला पालो त्यसैले त आज भोलि
टुसाउदैका टुना मुना माँस्नेहरू मौलाउँदै छन्

साँरक्षीत छन् दोषीहरू टाउकेबाटै यो देशका
गोडछु भन्दै हागा सबै लाँस्नेहरू मौलाउँदै छन्

सज्जनलाई आफ्नै गाउँ साझ बिहान भर छैन
मध्य रातमा सडकमा बास्नेहरू मौलाउँदै छन्

सड्यन्त्र का हिमायती लाचाहारी र भ्रस्टचारी
समान यौटा खोल अर्कै टास्नेहरु मौलाउदै छन्

चिया बगानमा घुमी – घुमीकन पड्नु को अर्थ छुट्टै
लाइन् मिची मिची कन अघि बड्नु को अर्थ छुट्टै

सगरमाथा चुचुरोमा पाइला राख्न जाने पनि
सिखर चुम्ने बहाना हो चड्नु को अर्थ छुट्टै

पुस महिनाको जाडोमा एकाबिहानै किन मानिसहरूको चहल पहल छ भनी बुझ्दा कुरो राम्रो चाहिं होइन रहेछ । माथ्लो घरकी मुकेशको श्रीमती सीतादेवी र पल्लो गाउँको धनबहादुर घर छोडी पोखरातिर लागेछन् । कुरो दुख लाग्दो छ सीतादेवीको घरमा साना साना तीन बच्चा र धनबहादुरको घरमा पनि दुई जना छन् । सीता देवीका श्रीमान कतारमा तातो हावा सगै आफ्नो जीवनलाई चौथो पटक होमिरहेका छन् धन कमाउने आसै आसमा । सपूर्ण गाउँ सन् सानी पूर्ण भयो त्यो हल्ला बिदेशमा पनि तुरुन्तै पुगिहाल्यो।

चैत बैसाखको खडेरीले सुकेका ति पातमा माया
छाम्दा जरा जस्तो लाग्ने मायालुको हातमा माया

लेख बेसी चर्दै जादा हुन्छ यात्रा रमाइलो
एकपाइलेमा ढाकर बोक्ने बटुवा को बातमा माया

सबेरैनि फेरीआज बिरे बोल्यो मातका कुरा
लुकाएछ महिनौ सम्म नाखोलेर घातका कुरा

संगै संगै हुर्की बढी संगै बित्यो आधा जीबन
सुरुमा चाही ठिकैहुने पछी किन जातका कुरा

तिम्रो चाला देखे पछि आज मलाई डर लाग्यो
सम्हालेर पठाऊन मलाई त्यहा कर लाग्यो

आयौ तिमी रिसायर सधै भन्दा फरक गरी
बाधक सधै बानीरहने मलाई तिम्रो थर लाग्यो

यो मनको एउटा कुरो भन्न बाकि थियो
बिचमै छोड्यौ किन यात्रा टन्न बाकि थियो

हेराहेरा मात्र भयो दुई किनारमा पुग्दा
किनार जोड़ने एउटा पुल बन्न बाकि थियो

टोल टोल गल्ली गल्ली खुसी खुसी चर्छ साडे
अनुकूल जता हुन्छ उतै उतै सर्छ साडे

सक्ती हुदा पो त रैछ ढलीमली जाही त्याही
आफु जस्तो अर्को आए मौका छोपी लर्छ साडे

त्यही बाटो हिड्नु पर्यो फेरि याद आयो
काल रात्री भइगो आउदा त्यो अधेरी याद आयो

हावा हुरी धुलोसँगै सुकेका ती बुट्यान चिर्दा
खस्ल्याँङ खस्ल्याँङ आवाज अनि खडेरी याद आयो

पातसरी सानो कुवा लामो बाटो अधेरीमा
अञ्जुलिले प्यास मेट्या पधेरी याद आयो

मैले झार्दा उनी थाप्थिन उन्ले झार्दा मैले
आधा आधा पारी खाको चेरी याद आयो

छुट्ने बेला, कसो गरौ कसो, भाथ्यो
लुकी बस्यौ धेरैबेर तेइ मझेरी याद आयो

कुर्सी, मन्त्रि ,कुर्सी ,मन्त्रि त्यसै मात्र गर्छ नेता
कता अलि बढी फाइदा उतै उतै सर्छ नेता

हाम्रो लागि देशको लागि गर्छ भन्ने कुरै छोडौ
कहिले काही भेट्न जादा उसै आखा तर्छ नेता

माखो मार्ने हैन देशमा ओठे भासण गर्दै हिड्यो
खुट्टा यता थुतुनो चाई अर्कै तिर चर्छ नेता

भोका नांगा गरिबको सपना साकार पार्ने निउमा
आफुलाई चाई पुस्तौ पुग्ने एकैचोटी भर्छ नेता

शब्दै बिग्रियो नेता भन्नु इनको नियतीले
बुडो गोरु कोरलीमा,खै.. त्यसरीनै लर्छ नेता

फूलभन्दा राम्री तिमी अँझ राम्री जूनभन्दा
हिरा मोती परै राखौ धेरै राम्री सुनभन्दा

सारंगी र बिनायोको संगीत त उस्सै राम्रो
अझ राम्रो तिम्रो स्वर बाँसुरीको धुनभन्दा