नारायण पोखरेल

के भनुँ के सुनुँ मर्म भेदछौ किन तिमी
रात्मै पनी सजग थियौ चंपल मन छौ तिमी
सुरम्य फाँट थियौ बनेउ सुन्दर झरी परी
रसाइ चौदीस भयो हरीयाली मोहक तिमी

कतै थियो हुरी बतास पल्लव हरु नाच्दै
छम छमाइ आयौ तिमी मधु रस बर्षाउँदै
भयो मन चंचल गद गद भयो तन पनी
माथी मेघ गर्जन मन साथ खुसी तिमी

इच्छा रहीत बन्न सकेनौ सदीच्छा कै छ त्याग्
नव नवरसमा रम्छ चेतन स्वच्छाताको गर्छ दाह्
गम छ मान्छे हर पल यहाँ खोज्छ सुख चिन्तन
मारी अरुकन भार जीवन पाउँ छ कन्हा मन मन्थन

आशाहरु निदाइ गय निराशा पलाए
सफर यो जीन्दगी को बाटो मै हराए
उदायो सुर्य त्यो तापको रापले
जग्मगाइ उठ्यो चेतन बिकासका भावले

अनाहक बर्षाले लि आएछ पहीरो
जे थियो शरीर त्यो भयो थिल्थिलो
कतै लडे घर हरु कतै मानीस पुरिए
दुर्दसा को कहर कती घर फोरीए

बिस्थापित भए मनहरु बिस्थापित गाउँ भो
जीवन बग्दा बग्दै टक्क कतै त्यो अडियो
पाउ हरु लर्बाराए छैन टेक्ने कुनै ठाँउ
अनभिज्ञ नै सर्कार भो पायन छोपन कुनै ठाँउ

दुर्दसा उस्को भयो दैब मरी गए छ
चित्कारले सारा जग शान्त मा रमेछ
भोली उठी जगाउने आउला कि बिहानी
देश्का गाउ गाउ सजाउने होला की बिहानी

आज हेरें तस्बिर तिम्रो बोलुँ बोलुँ लागयो
मन्को कुरा तिमीसंग खोलुँ खोलुँ लागयो
बतासको नजर पर्‍यो शरीर छोइ गयो
अनुभुती मिठो तिम्रो मलाई मोही गयो

कोमल मन्का भाव अनेकन
ह्रदयका झंकार्
झन्झन बज्छ मन्मा
छमा छम का ती प्यार

दीप्त नशा रोम रोम
गर्दछ मन सृङार्
पग पग चल्छ भाव धराका
बोल्छन कती अलंकार

न लेखें केही न देखें भावना जीन्दगीको
शोक छ केही भोक झैं वह जीन्दगी को
रमाउछ कतै मन छैन शोक भन्दछ
कलह छ मन भरी सुप्त अग्नी जल्दछ्

जल्नु जलाउनु मनोभाव हो यो जीन्दगी को
हराउँदै जानु नै स्वर्ग रह्यो यो जीन्दगीको

एक्लो सफर जिन्दगीको प्रीत भन्ने राग
देखें राम्रा सपनी ती मनका अनुराग

वसन्तको मन्द हावा दिल छुने भाव
पवनले सुनाउँछ छ मायालुका राप

मन नै तमाम छन
कतै रुकी झुक्दछन
चाहना हो कि यो फेरी
बोल्छन पछी सर्दछन

आँखा अग्नी बन्दछ
जलाउछ सब शरीर
उभियकैछु एकान्त्मा
फगत भइ अधीर

छन सबै बहाना
आउन्न कतै इ भावना
छैन जीवन्त मनहरु
देखिन्छ स्वार्थपना

सरिया कानुन

रित्ता छन मन्हरु शान्त भयछ आकास
इमान्ले फ्याँक्छ ढुङो भयछ उ काँतर
नाम अल्लाहको काम कायर गर्दछन
अबला माथी ती ढुङा बर्षाउछन

अकबर भन्छ मुख कर्म छ नीच स्तर
लिन्छ प्राण नारी को बेदना को सागर
मुलाहरु छन सारा दैब यी चिनाउने
भ्रष्ट छन आफैं चिता अरु जलाउने

चक्र छन समयका म हतास् छु
शुन्यमा छु म बेहवास छु
पाउन्न बाटो हिडौं म कुन डगर
देखाउँ छ को ? पाइन त्यो नगर

सुगन्धित पल्लब मन्जरी फुलका
मोहिनी अप्सरा सरी लता झुलेका
खैं मन समाउनाका सार ती
बनाउछ मदहोस प्रफुल्लित राग ती

किनार छैन जीन्दगी को गहीराइ मा फसेछु
माया प्रीती पराइ को आफ्नै भनी सोचेछु
कटाक्ष्ले मार्दछिन कहिले आँशु झार्दछिन
स्वार्थमा हुन्छिन उनी सबै दाउ मार्दछिन

किनार छैनकी जीन्दगी लुब्ध पार्यो कि बैंश्ले
गाजले को गाजल तृष्णा बोक्यो की आँखाले
सुन्दर सपना छैन केहि घोप्टी आज रुँदै छु
चोट यो जीन्दगी को साथी म नी भोग्दै छु

सपनी छन ओरालो कहिले पुग्ने लक्ष्य
विकास सबै खाइ रैछन नेता को भक्ष्य
शीर ठुलो हाम्रो निहुरेर झर्यो
बिकृति आए सबै हुन्न केही गर्‍यो

जीन्दगी छ बेहाल साथी पाखो भा छ बाँझो
गरी खान उमेरमा उ माओ बादी लाज्ञो
भागी भागी हिडनु पर्‍यो पस्नु पर्‍यो बिदेश
स्वदेश्मा काम थियन छाडी हिंडेउ प्रदेस्

कथा हाम्रा बिकट्का तातो बालुवा भित्र
संझी बस्छौं परीवार तातो हावा चित्र
सुन्छु कती ताताले मरी गा को कथा
थोरै पाइ रकम हाम्ले बल्झी रैछ ब्यथा

संझी घर झल झली खोले मिठो पिठो
चिसो पानी मिठो हावा हिंड्थियौं छिटो छिटो
लै वेरीका भाखामिठा ती पहाडका छहरा
गुन्जाइ गीत हिडदा घनकने ती पहरा

सम्झना बाँची रैछौं छैन रती ज्यान
किन आयौं लागी रै छ रैन छ ज्ञान्

बाली दीयो आशाको बाँच्ने दुराशय हो
रित्तो राखी खोक्रो दील बाच्ने नै मन्साय हो
देखी उज्यालो मन्मा पस्दैन है त्यो नव किरण्
खान्छ भित्रै भित्रै त्यो त कालकै हुन्छ भक्षण

मरौं जती भइ बलिष्ट आत्मा बन्दीन्छ काँतर
अघी बढौं चाह हो बढदैन पग त्यो निरन्तर
न मानों दैब रीत बन्छन अनी मत मतान्तर
असक्त्त त्यो पल्टन्छ न सक्ने भइ कालान्तर

जुनुन

जुनुन छ आज मन्मा
उडी जाउ लाग्छ पारी
बिसाउ कहा भन्छ मन
हृदय को भारी

खुस्बु छरीयछ उन्को
ती पवन का साथमा
म छु हर बखत
तेही प्यार्को आस मा

मायाका दीप्त काचुँली
दीन्छ मन भरी आशा
तेही आसमा चहकिन्छ्
मेरो जीवन किनारा

आक्रान्त छन् छैन शान्ति
दुर्लभ पथ छ, छ भ्रान्ति
रसा स्वाद्म छ, छ लम्पट
भोज्ञ कै जग हुन्छ सबल्

अभावमा पनी भाव खोज्छु
जीन्दगी को म सार खोज्छु
दृढ छु म। बलिष्ट छाती
पर्बतै झरोस बाली रहुन्छु बात्ती

हुरी बतास बाढी र पहीरो
आउँछ घरी घरी प्रचण्ड पहिरो
गड गडाइ बग्छन ताल्मा ती नदी
सहन्छु म बस्छु अधीर भइ अनी

अन्योल हो कि जीवन
म जीवनसँग समागमन गरिरहेछु