Skip to content

बिस्थापित समय

आशाहरु निदाइ गय निराशा पलाए
सफर यो जीन्दगी को बाटो मै हराए
उदायो सुर्य त्यो तापको रापले
जग्मगाइ उठ्यो चेतन बिकासका भावले

अनाहक बर्षाले लि आएछ पहीरो
जे थियो शरीर त्यो भयो थिल्थिलो
कतै लडे घर हरु कतै मानीस पुरिए
दुर्दसा को कहर कती घर फोरीए

बिस्थापित भए मनहरु बिस्थापित गाउँ भो
जीवन बग्दा बग्दै टक्क कतै त्यो अडियो
पाउ हरु लर्बाराए छैन टेक्ने कुनै ठाँउ
अनभिज्ञ नै सर्कार भो पायन छोपन कुनै ठाँउ

दुर्दसा उस्को भयो दैब मरी गए छ
चित्कारले सारा जग शान्त मा रमेछ
भोली उठी जगाउने आउला कि बिहानी
देश्का गाउ गाउ सजाउने होला की बिहानी

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *