राजेश रुम्बा लामा

चिल्लो खेतको आलीमाथि, खाली खुट्टा टेक्दै
रुँदी होलिन मेरी आमा पीरको भारी बोक्दै

छोरी सबै पराई घर छोरा विदेश बस्दा
भिज्यो होला टाले चुली, आँशु छल्की खस्दा
गो सुम-सुम्याउँदै धानको बीऊ, आफ्नो दु:ख पोख्दै
रुँदी होलिन मेरी आमा पीरको भारी बोक्दै

“गद्यकबिता” आँखाभरि सुन्दर सपनाका ताराहरु फिजाँएर काला अँधेरी रातको अन्त्य र शुभ बिहानीको आशामा किराहरु… Read More »मृतसागरमा आफुलाई समाहित गर्न पुग्छ..

गीत छेपारोले रुप फेरे झैं,बैगुनीले फेरिदिंदा घायल छु आज म,कलेजो यो सेरिदिंदा ~~~~~~~~~~~~~%~~~~~~~~~~~~ सोच्न समेत… Read More »घायल छु आज म,कलेजो यो सेरिदिंदा……

“गद्यकबिता” डाहा र ईर्ष्या लाग्ने आफ्नै मनलाई आज बज्रपात हान्दैएक झोकां हावा पठाउँदै छु मेरी… Read More »म जूनसंग मुस्कानको भिख माग्दै छु….

मनको बाँध भत्किएर, जता-ततै बाढी गयो
आफ्नै जीवन तीरमा भुली आफ्नै मनले छाडी गयो

देखेपछि बोलाऊँ लाग्छ, बोल्दा गलत सोच्ने हो कि
राम्रो बोल्न जान्दिन म, कतै मुटु घोच्ने हो कि

बाहिर नौनी देखाएर, भित्र छुरा लुकाउँदिन
जे-जे देख्छु त्यही भन्छु, भन्ने कुरा चुकाउँदिन
शंका-डर दुवै मनमा, बोल्दा भाउ पो खोज्ने हो कि
राम्रो बोल्न जान्दिन म, कतै मुटु घोच्ने हो कि

गजल गुण्ड गर्दी गर्दै हिड्ने डाँका चोर त्यो आइतेले केको फेर्थ्यो देशको मुख एक न:को… Read More »गजल

“कविता” एउटा कविता लेख्ने चाहनलाई बर्षौ सम्म गर्भाशयमा राखेर छट्पटिन्छु , बलजफतले टुपी बाट धुवाँ… Read More »गन्न थाल्छु कविताकाशब्दहरु १,२,३..-.१,२,३ ! .

“गजल” असारको महिनामा,सिम-सिम पानी पर्दै थियो रोपाई थियो हाम्रो खेतमा,म नि उँदो झर्दै थियो !… Read More »शृंगारिक “गजल”

माया गर्ने नाममा मैले दास बनाएँ कि
तिम्रो मनको ईच्छालाई लास बनाएँ कि

यस्तो होस् हाम्रो माया कुनै बाधा नहोस
सबै रुपले खुल्ला होस् कुनै आधा नहोस
तिम्रो अधिकारलाई मैले नास बनाएँ कि
माया गर्ने नाममा मैले दास बनाएँ कि

गीत माया गर्ने नाममा मैले पीरमा पार्यो कि? स्वतन्त्र भै उड्न खोज्दा भुइमा पो झार्यो… Read More »माया गर्ने नाममा मैले पीरमा पार्यो कि?………….

मेरो स्वतन्त्र खोसी आफ्नै हैकम चलाउँछौ भने
चाहिन्न तिम्रो माया शंकै शंकाले जलाउँछौ भने (१७)

“गीत” किन-किन तिम्रो माया मलाई धेरै लाग्छ/१५/ तिमी माथि लागे’को पीर सबै मेरै लाग्छ ///////////////////१५///////… Read More »तिम्रो माया मलाई धेरै लाग्छ/…………

“गीत”
टुक्रिएको यो मुटुलाई,गाँसी दिने भए
ज्यानै त्यागी सहन्थे चोट,हांसी दिने भए,

हिरा-मोति जस्तै माया,किन्नु पर्दो रहिछ
दुखियाले संधै तड्पी ,हिन्नु पर्दो रहिछ
खस्न खोज्दा आँशु थमाई,बसी दिने भए
ज्यानै त्यागी सहन्थे चोट,हांसी दिने भए,

टुक्रिएको यो मुटुलाई,……………..

संधै मनमा आशा बोकी,आशे हुनु पर्ने,
यस्तै हो बेसहरलाई,संधै रुनु पर्ने
मेरो निम्ति आफ्नो जीबन,मासी दिने भए
ज्यानै त्यागी सहन्थे चोट,हांसी दिने भए,

टुक्रिएको यो मुटुलाई,गाँसी दिने भए
ज्यानै त्यागी सहन्थे चोट,हांसी दिने भए……………….

राजेश रुम्बा लामा “अतृप्त”
१३-०६-२०११

झिरमा उन्नु भन्दा,सासै लगे हुन्छ
बाँच्ने आशा राख्दिन,आशै लगे हुन्छ

आफ्नै मेहेनतले, पत्थर फोर्न चाहने मान्छे हुँ म
मलाई कमजोर नसम्झ प्रिय
आकाश-पाताल जोर्न चाहने मान्छे हुँ म ।

हुन सक्छ कुनै बेला भक्कानेर रोएँ होला
विवशताले गर्दा कसैको पाउ छोएँ होला
सुनामीको छाल बनी, बाधा सोर्होन चाहने मान्छे हुँ म
मलाई कमजोर नसम्झ प्रिय
आकाश-पाताल जोर्न चाहने मान्छे हुँ म ।

मायालुको निम्ति तारा गन्ने पनि देखें
जून टिपेर शिरमा लाउँछु भन्ने पनि देखें ।

जोवन दाउमा राखी, तिमी आफै हाँसेपछि
मेरो केमा दोस थियो? तिमी आफै टांसेपछि

परेली यो बैरी भयो, भकानेर रुँदा,
रोक्न समेत खोजेन खै, आँशु झरी जाँदा

हेर न हेर ओइ डोल्मो
लेकमा च्युतुर पाक्यो रे,
त्यो खानलाई साथी-संगी
चौंरी लिई उभो लाग्यो रे !