लक्ष्मीप्रसाद देवकोटा

झाँगघर

घर एक बनाउँ मिली सबले
जग होस् पृथिवी तर स्वर्ग फुले-
सरि होस् दिल-फूल खुशी रहने
लहराहरु तुल्य विचार हुने ।

लहराहरुको घर एक नयाँ
यसमा छ अहो अरु नै दुनियाँ
जिउको पिंजरा छ त्यहाँ मुनियाँ
कति बोल्छ मिठोसँग बात नयाँ ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

जुनि

चोर्ने र दिक्कत दिने जुनि हुन्छ झींगा
ज्यादै सिंगार्न मनको जुनि बाह्रसींगा
अल्छी सुतालु छ अजिंगर नाम चोला
राखेर होश हिंड जन्म खराब होला ।

ठूलो म बन्छु जुन भन्दछ बन्छ हात्ती
घोडा उ बन्छ जुन थिच्दछ दिन्छ लात्ती
खाने छ जो रगत बन्दछ त्यो हुँडार
यै होश राख पछिको जुनि लौ सपार

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

पृथ्वी‍ – भकुण्डो

भकुण्डो पृथ्वीको लडिबुडि गराई फननन
दिंदो लात्तीपात्ती दिन दिन घुमाई छिनछिन
सधैं पूर्वै फेंक्दो दिन दगुरिने पश्चिम गरी
भकुण्डो खेल्ने को कुन दिन छ अड्ने कुन हरि ?

छ ठूलोमा ठूलो चउर अति नीलो झिलिमिली
सधैं बत्ती बाली बहुत थरी हाँस्ने हिलिलिली
त्यसै एक्लै हान्दो लडिबडि हुने रातदिन नै
कतै फुट्बल् खेल्ने उसतरफ देख्यौ कि त कुनै ?

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

हैंसा बूढीको मुख

हेर धोति हिसिशून्य मुहार
चाउरीहरू बनी भरमार
छन् अनेक खहरेकन खोंच
क्या मुजासित चुनाउँछ शोच ।

रङ्ग छैन मुखमा न छ पट्टी
हातमा छ निहुरी लिन लट्ठी
आधि हेर जिउ भै उसपट्टि
रूप क्या छ यसको सब छुट्टी ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

तस्वीर

(१)
भनन भनन नानी ! के गरी भो तयार ?
कति रससित राम्रो क्या मजा ! चट्ट क्या र ?
सकल मुख दुरुस्तै पार्न सक्ने अपार
कति चतुर कुरा यो जो छ तस्वीर सार ।।

(२)
मुख पनि छ दुरुस्तै नाक ता ठिक्क झन् छ
रंग पनि त लुगाको ठिक्क क्या हेर ! बन्छ ।
रिस, खुश गजबैका भाउ छन् क्या दुरुस्त
म त दिन दिन हेर्दै बन्छु आनन्द मस्त ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

किताब-चरो

कति सुन्दर हेर किताब-चरो
दुइ पंख फिजाउँछ यो बिचरो
कति थोप्लिइ खोल्दछ झिल्मिल यो
म त मग्न बनीकन हेर्छु अहो ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

फूल-परी

बगैंचामा मेरा रङबिरङका छन् कति परी
कलीला क्या राम्रा मुसुमुसु हुने बोल्दछ सरि
सिंगारेका छाँटी मगमग छिटो अत्तर मिही
लगाएका सारी नरम रँगिला रेशमसरि ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

सौन्दर्य-उपासना

मलाई राम्रा सब चीज हेर्न
अत्यन्त लाग्ने मन चित्त भर्न
आँखा दुवैले रस प्यूनलाई
अत्यन्त आनन्द हुने मलाई ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

मास्टरजी

बोके दाढी चुस्स परेको सानो चिउँडोको आधार
तहलाइन्छन् काला जूँघा दुइ औंलाले वारंवार
हात दाहिना बेत छ लामो अथवा चड्कनच्यूरा
लुले लुले भै दहरा चड्कन दिन सक्छन् ती एक हजार ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

वर्षा

ओहो ! घार्घार् घार्घार्
झरझर ओ झार्झार्
झिलिल्लिल्लि झिल
सिल सिल मिलिमिल मिल !

ओहो ह्वार्ह्वार् ह्वार्ह्वार्
झं झं झं झं झार्
सिरसिर सिरसिर स्वाँर्
ओहो घार्घार् घार्घार्
झिलिझिल्ली झील ।
सिलसिल भिल भिल भिल ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

सिंह र मूसा

  • by

थियो गर्मी वेला हपहप थियो घाम बहुत
बले झैँ आकाशै दनदन थियो धप्धपसित ।

बडो मानी गर्मी रुखतल सुती शीतलसित
झिकी जिभ्रो खस्रो ढलकसँग लेटी सुखसित ।।

थियो यौटा ठूलो सकल पशुको सिंह वनको
दुवै चिम्ली आँखा सुखसँग डटेको अति निको ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

पैसा

  • by

पैसा छ क्या चमकदार र मोलवाला
आँखा हुने जगतका यसमै उज्याला ।
          क्या गोलगोल अनमोल छ चट्ट बान्की
          यो हातमा हुन गए मन उड्छ सन्की ।।
संसार गोल छ धनै पनि बाटुलो छ
पैसा यही सब कुराहरूमा ठूलो छ ।
          पैसा भए हृदयमा सुखले खुलो छ
          पैसा यही सकल रोगविशे मुलो छ ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •