Skip to content


आमा तिम्रो संझनामा प्रेमरूपी फूल फूलो
हृदयमा स्मृतिको श्रीखण्डको बाग झुलो

अमृतका धारा थिए मेरो तन सिँचित धारा
केशिकाको निर्माणमा मासपेशी त्यस्ले तुलो

हुनजाने क्रिया कर्म स्वविवेकी आफ्नो धर्म
पाखण्डी त्यो अधर्ममा सत्यता नै हुन्छ ठूलो

सत्यताको फूल रोपी बनाउन राम्रो बाग
हरियाली पारीराख्न खन्नथालें सिंचित कुलो

हाम्रो तन हाम्रो मन मातृत्वको संरक्षण
हुनु पर्ने थियो तर श्रृङ्गारमा सबै भूलो

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *