अनेसास जापान साहित्य श्रृंखला

अबिरल बग्दै गरेको इन्द्राबती टक्क अडिएको दिन
सातै सूर्यको एकैचोटि ज्योति गुमेको दिन
लाहुरे भैंसी तुहेत्रो गएको दिन
नयाँ सडकमा एकाएक भुइचालो गएको दिन
बुद्धका अर्ध मुद्रित आँखाहरू अचानक बन्द भएको दिन

दुई दिने रैछ माया छुट्यो बरिलै
पानिको फोका जस्तै फुट्यो बरिलै

दाँया हेरे – बाँया हेरे, अनुहार त सबै गोरा
कपट्-कुटिल, असल्-भला, थरी थरी रुपरङ भा

गरौ न हो केही गरौ – देश लाई उठाउँ माथि
जिब्रो तिखो – भाषाण मिठो, कुटिल रैछन तिम्रा जुङ्गा

विदेशी काम
कमाई खाने भाडो
तै पनि घाँडो

लाहुरी भँैसी
दुध त दिन्थ्यो होला
ग्वारेको भश्म

रातै लेक फुलुन् गुराँसहरुले बेशी फुलुन् काँशले ।
पाखा-पर्वतमा बुकी पनि फुलुन् वास्ना छरुन् घाँसले ॥
हाँगा मग्मग भै सुनाखरि फुलुन् नाना थरी रङ्गमा ।
नौलो याम फुलुन् सबै ह्दयमा उत्साहका सङ्गमा ॥ १ ॥

तिमीलाई पुगेछ मैले आधा देख्दैछू,
सजिलो थियो बाटो अब बाधा देख्दैछु

ॠतु जस्तै ममा केही फ़ेरिएछ आज,
तिमी छैनौ माझी औंलामा राधा देख्दैछु

आयो हावा सिरसिर नयाँ वर्षको आज फेरि।
नौला नौला प्रगती पथमा लम।कने जोग हेरी॥
हेर्दा हेर्दै अति रहरिलो बन्न पुगे बगैंचा।
मीठो हावा सरर बहँदा हाँस्न थाले फलैंचा॥

रमेश झुल्किएका हौ नक्षत्र चम्किला बनी।
भयौ ‘विकल’ बाँचेर बुझ्न केही सकिन्न नि॥
साहित्य सम्झना गर्दै आफैं ‘विकल” भैसक्यौ।
यस्तै रहेछ संसार तिम्रो देह ढलिसक्यो॥

राती निद्रा लाग्दैन, सुत्न खोज्दा पनि।
जबरजस्ति आँखा चिम्ल्यो, निदाइन्छ की भनि॥
अहँ, के निदाइन्थ्यो, झन् बिग्रिने ताल।
लौन हजुर बताइदेउ न, के भको यो हाल॥