kbs

घरमा म आउँछ भनी भोटे कुकुर पालिछौ
मेरो डरले आफ्नो मनलाई काँडे तारले बारिछौ ।

सुन कान्छी मेरो कुरा पर–पर किन हुन्छौ
फक्रिएको वैंशलाई त्यसै तिमी किन मार्छौ
घर मैले देख्यो भनि अन्तै सारिछौ
मेरो डरले आफ्नो मनलाई काँडे तारले बारिछौ ।

सबैभन्दा राम्री तिमी पूर्णिमाको जून जस्ती
शिशिरमा वहार ल्याउने सयपत्री फूलजस्ती ।

पर्खिबसेँ यही बाटो ऊ आउला भनी
अर्कै बाटो गएछ ऊ म परेँ वारी ।

मलाई छाडी के भो र अर्कै माया पायौ होला
धोका दिन मलाई जस्तै झूटो कसम खायौ होला ।

माया नलुकाऊ छातीमा मुटु गाठो पर्ला
कुरा नलुकाऊ मनमा पछि रुनु पर्ला ।

बसेको छु तिमीलाई पर्खी यो तन चोखो राखी
मनको राजा चाँडै आइदेऊ मेरो जीवन साथी ।

बेलुका पखको
निला बत्तीहरू
झिलिक्क–झिलिक्क गरेर

फूल उनी,
जून उनी,
खुन मेरो उनी
देखिन आज मैले
भेट्न किन आइनन् ?

टाढा बसी तड्पायौ मेरो भूल के थियो ?
एक नजरमै फसायौ मेरो भूल के थियो ?

माइला दाइ
के फरक छ
साथी र मीत्रमा
थाहा छ तिमीलाई ?

तिम्रो पनि
मेरो पनि चाहाना हुँदाहुँदै
बोल्ने रहर, हाँस्ने रहर, सँगसँगै बाँच्ने रहर

दुःखै–दुःख, धोका, घृणा साथ जिन्दगीको
मन रुँदा हाँस्नु पर्ने जात जिन्दगीको ।

काला गिद्ध गोमन सर्प नअघाएसम्म
जनताको अस्थिपन्जर नचपाएसम्म ।।

अन्तिम पटक मुहार हेर्छु भेट्न आऊ प्रिया
अलिकती प्राण हुँदै देख्न आऊ प्रिया ।।

आँखाभरि तश्विर तिम्रो सजाएर राखें
मुटुभित्र भोटे ताल्चा लगाएर राखें ।।

तिम्रो यादमा किन किन मेरो पोल्छ मन
तिमीलाई पनि यस्तै छ की कस्तो भा’छ मन,

नरुनु है भाइ तिहारमा सम्झिएर मलाई दिदी
कोमल त्यो मुटु तिम्रो सन्तापले जलाई दिदी ।

सम्झिएर तिहारमा मेरी दिदी रुन्छिन होला
आएन खै टिका थाप्न मेरी दिदी भन्छिन होला ।

तिम्रो हुन सकिन म पर्खिएर नबस्नु है
फोटो हेरी पलपल आँखाबाट नखस्नु है ।

छुवाछुत धनी गरीब एक हुने दिन
कहिले आउँछ सबै मिली रमाउने दिन