शान्तिराम ढकाल
कति अभिमन्यु हरु मार्छौ
एकलव्य ले दिएको गुरु दक्षिना
तिमीलाई सानु हुनेछ
तिमि त गुरु दक्षिना मा सम्पूर्ण हातै माग्दै छौ
मर्यादा पुरुसोत्तम ले लिएको अग्नि परिक्षा
तिमि त ननिभ्ने आगो बालि रहेछौ
दैनिक अग्नि परिक्षामा सीताहरू पोली रहेछौ
सुग्रिब र बालि नचिनेर दुवै बाँदर मारी रहेछौ
रावणले राक्षसि रूपमा पनि सुनको लंका दिएथ्यो
तिमि त आफैं सुनको भएछौ
तिमि त कति महंगा भएछौ
चिर हरण मा तिमि त दुशासन भन्दा अग्ला भएछौ
सहश्र कौरव भन्दा तिमि एक्लै भिड भएछौ
सुदामा को अन्न हाल्ने भाँडो नै लिएर गएछौ
कुब्जाको त्यो बांगो ढाड भाची दिएछौ
वेद, कुरान , बाइबल पढेर तिमि ज्ञानी भन्दा बढी
ठुला तस्कर ब्यापारी भएछौ
सुन्तली – त्यो काले की आमा के गरेर बस्छे
सेवा ढोग दण्डवत् गरे हजुर मैंले
आज वल्ल फुर्सद भयो लेंखें चिठी मैले
फुर्सद नै हुन्न बाबा डेरा भाडा महँगो
रोजी रोटी चलाउन काम छोड्नु हुन्न
ऋण व्याज घटाउन गयल हुनु हुन्न
यस्तै छ है बाबा यहाँ जीवन मुठी सास
आमालाई स्याहार सुसार धेरै पुर्याई दिनु
बिरामीले च्याप्यो होला दिर्घ रोगी जहिल्यै
यसपाली चै आउँ भन्छु ऋण सकिएन
फर्कु फर्कु भन्छु खोइ धनै जोडिएन
सुन्तली त्यो काले – आमा के गरेर बस्छे
लोग्ने लाहुर बसेको छ बजार कति धाउँछे
उत्ताउली चैं नबनोस है ख्याल गरि दिनु
काले कत्रो भयो आमा स्कूल जान्छ होला
देख्यो भने तेस्ले मलाइ चिन्दैन पो होला
करोडौं ती हातहरुले मेरो देश बोकुन अब
करोडौं ती हातहरूले सगरमाथा बोकुन अब
बुद्धत्वको गौरव गाथा शिरमाथि राखुन अब
शिरमाथि टोप टोपी फेटा पनि ओढुन सब
मजेत्रो त्यो ओढुन आमा चौबन्दी र चोलो लगाई
पेटानी त्यो धोती सारी गीत गाउन भाका मारी
सोरठिको भाका नाचुन डाँफे मयुर मुनालसँग
चन्द्र सूर्य झण्डा बोकी हात उठून सगर छुन
करोडौं ती हातहरूले मेरो देश बोकुन अब
अर्कै माया रोज्यौ तिम्ले ( गजल गीत )
अर्कै माया रोज्यौ तिम्ले
=============
बाटो एकै हिंडौं भन्दा
अर्कै बाटो खोज्यौ तिम्ले
मायाँ हाम्रो साटौं भन्दा
अर्कै माया रोज्यौ तिम्ले
विगतमा मायाँ संग
बिताएका ति पल हरु
सम्झनाको भकारीमा
राखी सकें अब मैले
यो मुहारमा फूल फुल्दा
वर् पिपल बिर्स्यौ तिम्ले
चौतारीमा बसौं भन्दा
फुर्सद छैन भन्यौ तिम्ले
एक्लै थिएँ एक्लै नै छु
एक्लै जिउने सोचें मैले
मन भित्र मायाँ साँची
एक्लै मर्ने सोचें मैले
तिमी खुसी रमाउनु
दुख : कहिल्यै नपरोस है
दुख : जति मलाई दिई
सुख सधैं साथ् लिनु
विरहको आँशु झर्दा
क्षितिज छोडी गयौ तिम्ले
सिंह दरबार – देशै कुम्ल्याई भकारीमा ठुस्या छ कि छैन केर्नु
(मतदान)
गाउँ पसे होस् गर्नुस सिंह दरबार बस्नेसँग
तासको घर बाड़ी हिड्ने स्वर्ण महल ओढ्नेसँग
आश्वासनको मिश्री देखाई भोक बाँडी हिड्नेसँग
गाउँ पसे होस् गर्नुस सिंह दरबार मास्नेसँग
सोधी खोजी गर्नु होला फेरि त्यहाँ जाने सँग
नारा मात्र बाँडी हिड्ने जाली फटाहा ढोंगी सँग
के के गर्छन अब जाँदा सोध्नु पर्छ तिनी सँग
गाउँ पसे होस् गर्नुस देशमा दशा ल्याउने सँग

आकाशमा उडेको त्यो हुस्सुलाई
तिमीले हत्केलाहरूमा