'आफ्नै डायरीका पानाहरुबाट'

*******
किन यस्तो हुन्छ, म छक्क पर्छु ।
यी नयन रुन्छ , म छक्क पर्छु ।
*******
एकोहोरिन्छ कहिले मन, बहकिन्छ कहिले,
गजलले मन छुन्छ, म छक्क पर्छु ।
*******
यथार्थमा खुल्दा मन, कल्पनामा डुल्दा मन,
किन तानाबाना बुन्छ, म छक्क पर्छु ।
*******
शब्द आँफै छान्छु, लय आँफै मिलाउँछु,
आफ्नै मनले गुन्छ, म छक्क पर्छु ।
*******
कोहि गर्छन् वा वा, कोहि भन्छन् मिठो गजल,
जब कानले सुन्छ, म छक्क पर्छु ।
*******
साहित्य मन पराउने, भावनामा हराउने,
म जस्तो कुन छ, म छक्क पर्छु ।
*******

घरमा टुकी बलीरा’ छ संझ्यालमा अझै
मेरी उनी कुरीरा’ छिन दैलो कुरी अझै

पारी खेत चौतारोमा भारी अड्याउँदै छु
चिउँडो ठोक्ने उकालो चढ्नुपर्छ अझै

तेर्सो बाटो हिंड्दा देख्छु संझ्यालको टुकी
सल्ले वनको घना जंगल कट्नु पर्छ अझै

फङ्ल्याङ् फङ्ल्याङ ढिकी आवाज वरैबाट सुनें
मेरी आमा संसाँझ नी धान फल्छीन् अझै

ट्वार ट्वार हुक्का’ आवाज एकोहोरो सुनें
मेरा बाबा दैलो कुरी हुक्का तान्छन अझै

खल्याङ बल्याङ चिचि पापा के के सुनें के के
भुरा भुरी आगनीमा उफ्रँदै छन अझै

झलमल्ल जुनेली साँझ कस्तो सित्तल लाग्ने
थकै मार्न चौतारीमा बसौं कित अझै
मेरी उनी………..

जून बिनाको कालो रातमा मेघले गड्गडाहट बाजा बजाएको छ बर्षाले आफ्नो जलधारा केश फिजाई सक्दो नृत्यकला देखाएकी छ मलाई उसको केशको छिर्का पर्न बाट छेक्ने म माथिको जस्ता रहित छतलाई उसको नृत्य मंच बनाइ अनि घरीघरी आकाशकी बिजुली चम्कन्छे सायद त्यो सबै दृश्यलाई कैद गर्नको लागि आफ्नो नयनमा,चम्किलो प्रकाश लिएर साथमा म भने आफ्नो िबस्तारामा लम्पसार छु निद्रादेवीको प्रार्थना गर्छु कहिले उनी आउछिन भनि त्यसै माझ लामखुट्टेले यानीमाया भाकाको गीत गाउँदै आउछ, मलाइ कोट्टाएर बोलाउछ सायद यो नीशाचर रातको नृत्य नाटक हेर्नलाई म छुटेँ कि भनेर या यो रात बिताउन र उसको गीतको बोलमा मलाई नचाउन साथ मेरो खोज्दै होला।त्यसैले भाक्छ

उजाड भयो जीवन वैशाखे मैदान सरी
पाकिसक्यो यो मन जेठको गर्मी सरी
लतपतियो मेरो तन असारे हिलो सरी
धमिलियो यो जोवन साउने बाढी सरी

सुतुरमुर्ग जसै नाच्छ पहिलो बर्षातमा ।
मनको मजुर उसै नाच्छ प्रीय मिलनको हर्षमा ।।
साग सिस्नु ढिंडो गुन्ग्रुक सँगै मिलि पकाउँला ,
ठाँटी भञ्ज्याङ सँगै जउँला नाच गानको हर्षमा ।।
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::
छोड प्ीय परदेशमा पसिना बहाउन ।
मिलिजुली यतै बसौं चौंरी चराउन ।।
भो मलाई चाहिन्न शिरफुल र बिन्दी ,
तिम्रो मायाँ भए पुग्छ जीवन बिताउन ।।

तराईमा दुखिरहेछ नेपाल ,
हिमालमा सुकीरहेछ नेपाल ,
अनि रोग , भोक ,र शोकले छटपटाई रहेछ मोफसलमा नेपाल ।
तर
त्यही माटो समाएर कसम खाई ,
नयाँ नेपाल बनाऊन आएका ति नेताका लागी
अटेस मटेस हुने गरि ५तारेका ८४ ब्यञ्जनमा रमाई रहेछ नेपाल ।
सायद
तीनका लागि नयाँँनेपाल कान्तीपुरका तारे होटल रहेछन् ,
तीनका लागि नयाँनेपाल , गगन चुम्बि महल र महँगा गाडी रहेछन् ।

अनि तीन् लाई के थाहा कहाँ कहाँ दुखिलहेछ नेपाल ।

तराईका लमतन्न सिमाहरूमा दुखिरहेछ नेपाल
हिमालका पनीढलोहरूमा दुखिरहेछ नेपाल
पहाडका झरनाहरूमा रोहिरहेछ नेपाल

त्यही पानी समाएर कसम खाई नयाँ नेपाल बनाउन तम्सिएकाहरूलाई के थाह

ईन्द्रीय जित्ने जितेन्द्र भएँ म ।
सरकारी चोरको पहरेदार भएँ म ।।
सुन्दर गाउँको भट्कीलो ठिटो ,
जमानाको चारखाल बासी भएँ म ।।

आराध्य देवको घण्ट नाद सुनेर
माथा टेकाउने भक्त जो भएँ म ।।

कानुनी राज त्येती खेर हुन्थ्यो
राजा प्रजाका जति खेर हुन्थ्यो ।।
वकालतको मोहले वकिल भएँ म ,
सरकारी चोरको पहरेदार भएँ म ।।

समयको भेलले कता पु¥यायो
जँघार तारी किनारा चिनायो ।।
साथी फेरिए जमाना फेरीयो
समाज फेरिएर अवाक भएँ म ,
सरकारी चोरको पहरेदार भएँ म ।।

उताड चढावको जिवन सुरु भो
बचेडाहरु को खलवल सुरु भो
खलवल भित्र आफैं भुलें म ,
सरकारी चोरको पहरेदार भएँ म ।।

कानुन कता छ खेज्दैछु आज

गाउँथ्यौ तिमी गित यो, रत्न वाग चहारी ।
तरेली केश मेघका , स्निग्ध सौम्य छहारी ।।
उदित चन्द्र मण्डली , मुहारमा छ मन्जरी ।
सरस क्वैली स्वरमा , अलाप तिम्रो माधुरी ।।
निस्वर्थ साथ संगति , अमोघ मित्र मन्जरी ।
तनका साथ नबसी , मनका साथ हर घरी ।।
निस्वर्थ भाव.मा भूलि , दियौ साथ सँधै तिमि ।
हुलमा राख्दथ्यौ जगा , सम्झेर साथ आफ्नो नी ।।
धप धप धप धप , उज्वल तिम्रो मुहार को ।
सलल्ल सल्ल सल्लली , उमंग तिम्रो जुहारको ।।
प्रभातको लाली.मा सँगै , सानिध्य तिम्रो सहासको ।
भूलेर भूल्न सक्दिन , सहयोग तिम्रो जोस को ।।
गोधुलीको सौन्दर्यमा , साथ तम्रो खोज्दथेँ ।

लुकि छिपि नियाल्छु म मेरो उनको छाँया होकि
सँदै सँदै कुड्की लाग्छ उन्ले गर्या मायाँ होकि
कालो मेघ गर्जन्छ र मध्याह्नमै रात पर्छ
मेरा मनका बह सबै बर्षा बनि झ्रर्ने होकि

टक्र्याई एउटा शब्द सस्तो, आऊ कि म तिमी सामु
कि छाँया त्यो तिम्रो प्रसंशाले, गाऊ कि म तिमी सामु

जुनकिरी चम्केझै अँधेरीमा, प्रसन्न मन झैँ जुनेलीमा
चुलबुल यौवनको मिठो प्रीति, लाऊ कि म तिमी सामु

सपना जस्तै छौ तिमी पनि, तिमी जस्तै हुदो हो सपना!
चोरेर रात तिम्रो निदरिमा, आऊ कि म तिमी सामु

गन्तीका एकाईहरू
वर्षको अन्तिम घडीलाई
एक चक्कर लगाएर
पल्टियो एउटा इतिहासको पाना,
नियमबद्द जीवनको वृत
घुम्यो फेरि अण्डाकार भएर,
मानव बिवेकसँग प्रतिष्पर्धी समय
हिड्यो निरन्तर आफनै गतिमा