हास्यव्यङ्ग्य कविता
सिरुपाते जुँगा मेरो,खोई त तिमी आईनौ ।
तिम्रो पो धेरै छ
जताततै छ
रोपेकै छैन, उम्रेको छ
चाहिने भन्दा बढि छ
काटेको छ
आ’को छ
हाम्रो त भा’को नि गा’को छ
कल्कत्ते कांइयो त मेरो पनि छ
तर केश भये पो बाङो हुन्छ?
तिम्रो त झपक्कै अनिल कपुर
मेरो चै पुरै अनुपम खेर
के गर्नु?
मेरो बारी उजाड छ
रामरी स्याहेरे कै छु
मल हालेको नै छु
टाइम टाइम मा गोडमेल गरेकै छु
दिन दिनै पानी हालेकै छु
येनामा हेरेको हेरै छु
टिलिक्क टल्कन्छ त सिर्फ मेरो तालु!
मिहेनत गरेको भये बारीमा
अहिले सम्म
फलिसक्थ्यो दुई धार्नी आलु!
हाम्रो टाउकोमा त आजकल
जुम्राहरु्ले यो के भयो
वन फँडानी किन भयो
घामले पोल्यो
हावाहुरि बड्यो
धनि बाउको छोरा हुँ म
धनि बाउको छोरा हुँ म बिग्रेको मति, नया मोडेल बाइक छ मेरो गोजीमा छ हाती… Read More »धनि बाउको छोरा हुँ म
यो शहरले के गर्न आँट्यो गाँठे
कतै जबरजस्ती दाइँको धन लुटदै
कतै बहिनीको अस्मिता पनि लुटदै
दिउँसै शहरले आँट्नुसम्म आँट्यो गाँठे
कहिले बिदेश उडाइदिन्छु भन्दै
कहिले जागिर जुटाइदिन्छु भन्दै
दिउँसै शहरले ढाट्नुसम्म ढाँट्यो गाँठे।
कहिले रानीपोखरी बसालेर दिनभर
कहिले रत्नपार्कमा बिताएर दोपहर
गफ शहरले छाँट्नुसम्म छाँट्यो गाँठे
साहिंलीलाई पशुपति डाँडामा
कान्छीलाई ल्याई मोटर भाडामा
माया शहरले साँट्नुसम्म साँट्यो गाँठे।
- « Previous
- 1
- …
- 5
- 6
- 7