अज्ञात पाल्पाली

हुरी बतासको चपेटामा परे पनि परूँ
असिनाले चुटे पनि चुटोस
खडेरीले सुकाएरै मारे नि मारोस्
स्वार्थीले चुमेर छोडे पनि छोडोस्
भगवान कै नाममा मेरो हत्या भए नि होस्

तड्पिएर बाँच्नुभन्दा मरे निको हुन्थ्यो कि खै
धर्ती छोडी अन्तै बास सरे निको हुन्थ्यो कि खै

कति बसुँ किनारमा पर्खिएर तिमीलाई
बस्नुभन्दा अब खोली तरे निको हुन्थ्यो कि खै

ठाडो घाट जङ्घारमा, छोडी जाने निर्मोहीको, याद्ले किन सताउछ ?
दोबाटोमा यात्रा अन्तै, मोडी जाने निर्मोहीको, याद्ले किन सताउछ ?

पिरतीको चिनो भनी, रोपेका थ्यौं फूल्को बोट, फुल्ने बेला हुँदै थियो
फुल्नै अघि जरै देखि, गोडी जाने निर्मोहीको, याद्ले किन सताउछ ?

पलपल तिमीलाई माया गर्ने म अज्ञात
उदास त्यो मुहारमा खुशी छर्ने म अज्ञात

जन्म ठाउँ प्यारो गाऊँ साथीभाइ सबै छोडी
तिम्रो निम्ति सारा त्यागी बास सर्ने म अज्ञात

विश्वमानचित्रभित्र एउटा देश नेपाल छ
सधैँभरि आपसमा कलहले बेहाल छ

गरी खाने भन्दा पनि चन्दा मागी खाने धेरै
जताततै डर धम्की आतंकको सन्जाल छ

सबै जाति मिलीजुली सँगै बस्ने शहर त्यो
टुक्राएर रमाउने कस्तो होला रहर त्यो

संबिधान देउ भन्दै माग्दै थिए जनताले
छाल जस्तै उर्लिदैथ्यो जनताको लहर त्यो

ठाडो घाट जङ्घारमा, छोडी जाने निर्मोहीको, याद्ले किन सताउँछ ?
दोबाटोमा यात्रा अन्तै, मोडी जाने निर्मोहीको, याद्ले किन सताउँछ ?

पिरतीको चिनो भनी, रोपेका थ्यौं फूल्को बोट, फुल्ने बेला हुँदै थियो
फुल्नै अघि जरैदेखि, गोडी जाने निर्मोहीको, याद्ले किन सताउँछ ?

ज्ञानको ज्योति बालेर हेर
रिस र राग फालेर हेर

पागल बन्छ भ्रममा मान्छे
भ्रम को खम्बा ढालेर हेर

धन पैसा कमाउदा आनन्दै छ जिन्दगी
सँग-सँगै रमाउदा आनन्दै छ जिन्दगी

जङ्घारमा साथ दिने मेरी यौटी प्रियसी
उन्ले हात समाउँदा आनन्दै छ जिन्दगी

एक्लै पारी छोडी गयौ
बाँचा पनि तोडी गयौ

आफ्नै भनी सम्झी रहेँ
अन्तै नाता जोडी गयौ

आफ्नैभन्दा धेरै माया गर्दा गर्दै गयौ
अधरमा खुशीहरू भर्दा भर्दै गयौ

तिमीलाई माया गरेँ तिम्रै भर परेँ
सधैंभरि तिम्रै भर पर्दा पर्दै गयौ

कसैको चुल्हो जल्दैन किन ?
कसैको पानी चल्दैन किन ?

जनता झनै थिचिँदै छन
सामन्ती जरा ढल्दैन किन ?

गुण्डासँग तिम्ले किन साँठगाँठ गर्छौ नेता
उच्च राख छवि आफ्नो किन तल झर्छौ नेता

रष्टाचार गरी गरी, मोटो रकम कमाउन, खोज्ने नेतालाई, हानौं एक चड्कन फेरि
सर्बहारा हुँ म भन्दै, ठुला महल बनाउन, खोज्ने नेतालाई, हानौं एक चड्कन फेरि

यता कोही भोकै छन, बिरामी हुँदा पैसा छैन, कठैबरा भन्दै, सघाउने मानिस छैन
उता सधैं पाँचतारेमा, प्रीति भोज मनाउन, खोज्ने नेतालाई, हानौं एक चड्कन फेरि

धेरै पहिले
एक पटक सँगै
घुमेका थियौं

सपनीमा नदेखेको रात हुन्न कहिल्यै पनि
बिपनीमा भेट हुन्छ बात हुन्न कहिल्यै पनि

मन पर्छ माया लाग्छ मायालुको जात एउटै
पिरतीमा सानो ठुलो जात हुन्न कहिल्यै पनि

निर्मोहीलाई छातीभित्र लुकाएर व्यर्थै भयो
नदुखेको मुटु मैले दुखाएर व्यर्थै भयो

डाँडै काटी जाँदा पनि फर्क भनी बोलाइरहेँ
घाँटी दुखाई स्वर मात्र सुकाएर व्यर्थै भयो

यति लामो जिन्दगानी बिछोडिंदै बाँच्नु पर्ने
छातीभित्र पिडा राखी अरु सामु हाँस्नु पर्ने

कुन माया सक्कली हो कुन माया नक्कली हो
माया भन्ने चिज पनि सुन जस्तै दाँज्नु पर्ने