भावना सुब्बा

हरेश खाएर हुदैन
मन्दिर धाएर हुदैन

आफ्नो संस्कृति भुलेर
पश्चिमी गीत गाएर हुदैन

नतर्साऊ जति तर्साउनुथ्यो तर्साई सक्यौ
भो अब कष्ट नगर
तिम्रा ती प्रयासहरु अधुरा अपुरा रहन्छन
अस्ताएको घाम झै
ओईलिएको फूल झैँ
पानी सुकेको खोला झै
अनि फूकी रहन्छौ ढुङ्ग्रा

सेतो परेवाहरु उडाउंदै सृजनाको बिजारोपण गरी
नविन अंकुरा उमारी
किरांत आकाश भरी
एकताको अजम्बरी फूल फूलाई
नचुडिने माला उन्नु पर्छ

तिम्रो आगमन कर्णप्रिय वचन
नम्रता, धैर्य साथै अन्याय बिरुद्ध
उठने आवाज देख्दा
ओखर जस्ती तिम्रो उपस्थितीमा
बेली चमेली सम्झी भमरा भुनभुनाउँछ,
गुनगुनाउँछ मन, पवन अनि वादल, चट्टान अनि धुलो

मेरो निकट तर अघोषित पात्र तिमी
हेर्न सक्छु छुन सक्दिन आकाश
महसुस गर्न सक्छु छाम्न अनि देख्न सक्दिन पवन
देख्छु मात्र अदृष्य पवनका स्पर्शले हल्लाएका रुखका पातहरू
कहिले कहाली लाग्दो रुप लिएर आउँछ

दोष के छ भन प्रिय रिसायौ नि त्यसै
अमृतमा जहर तिम्ले मिसायौ नि त्यसै

शिखरतिर बढदै थिए उमंगका पाइला
के सोचेर अनायासै बिसायौ नि त्यसै

(१) विचित्रको छ तिम्रो व्यवहार
थोपर्यौ दोष र खन्यायौ अत्याचार
बुझ्न कत्ति सकिन ए! महाशय
यो कस्तो हो तिम्रो पुरस्कार ।

म एकै क्षण जेलबाट निस्किएर
नखुलेको आकाशबाट फुत्किएर बन्धनमुक्त भएँ
खै कसरी ब्यक्त गरूँ तिमी सामु
खै कसरी पोखुँ भावना
सम्हालिन नसकेर पोखिएँ म
उम्लिएको पानी झै
छरिए म, च्यातिएका फूल झै

१.
बिहानी शितको बेग्लै कहानी
थाहा नपाई भिजेछ सिरानी
उनकै सम्झनामा रात बिताएछु
निदाउन नपाउँदै भएछ बिहानी ।

मलाई थाहा भयो आमा
आशिक दिन कन्जुस गरेछौ
नत्र मेरो यात्रा
गन्तब्यमा बढेको पाइला त्यसै किन रोकिन्थे ?
के मैले छोरी भएर जन्मनु भुल गरें ?
के म तिम्रो सन्तान हैन ?

एकान्त यात्राबाट
धेरै पटकको पहल पछी
निस्केकी छु प्रकाशको खोजीमा
डुब्दै कल्पनामा
सतह देखी गहिराइमा पौडीदै गहिरीएर
नाप्न नसके झै समुन्द्रको गहिराइ
‘चेली’संग म
त्यो उद्यानमा जहां हामी रमाउछौं
हराउछौं
हात समाउंछौ साथ हिड्छौ
रमाउंदै एउटै भाकाहाली गीत गाउंछौ
गुनगुनाउंछौ, भवरा झै फूलमाथी भुनभुनाउंछौं
मौरीले फूलको रस चुसी मह बनाए झै
हामी पनि मह बनाउंछौ
जसले जनसमुदायको मन छुन्छ
एकअर्कासंग भावना साट्दै चाहना बाट्दै
बहना भत्काउंदै
एकै डोरीको मालामा उनिदै
लक्ष्य चुम्न गगनचुम्बी क्षितीजसम्म
हातमाथी हात, कांध, साथ दिंदै यात्रा गर्दै
अघि बढ्न चाहन्छौ एकै रथमा ।।

साथी !
तिमी अध्यारोमा
लगनशील भएर
उज्यालो खोजिरहेछौ
आँखाभरि सपना पालेर
साकार पार्ने जमर्कोमा जुटेको छौ

बाढी आएपछि बाध्यतावस खोला
किनाराका पशुपंक्षीहरू बसाईं सर्छन तर
हामीहरू पशुपंक्षीहरू जस्तो उन्मुक्त
स्वतन्त्र कहाँ छौं
पिंजडा अदृष्य छ
जसलाई सहर्ष पानी सम्झी पिउनु छ ।

सिद्धान्तभन्दा ब्यबहार पढ्न पहल गरें
नितान्त लक्ष्यतिर बढ्न पहल गरें

धेरै बसें स्तब्ध भै गोडा खुम्चाएर
खुशीको हिमशिखर चढ्न पहल गरें