मानन्धर अभागी

जिन्दगीको के नै दोष

जिन्दगीको के नै दोष त्यो तक्दिरलाई सोध
सधैँ पुज्ने त्यो द्यौता र मन्दिरलाई सोध

ठूलो ठूलो तिम्रो इच्छा पूरा गर्ने सम्बन्धमा
म गरिबलाई के सोध्छौ त्यो अमिरलाई सोध

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

जताततै गजलमा

जताततै गजलमा यो मन झुल्दैछ
एकपछि अर्को गर्दै आन्दोलित भै उठ्दैछ

कलम त्यो जुरमुरायो मोतीको त्यो सम्झनामा
रोपी गएको अँकुर लटरम्म याँ फूल्दैछ

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

आफ्नो जिन्दगीदेखि

आफ्नो जिन्दगीदेखि आफै, निराश देख्छु
भौंतारी यता – उता जान, हत्तास देख्छु

कलकलाउँदो त्यो जीवन, निराश – निराश
बादल मडारिँदा आकाशझैं, उदास देख्छु

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

अचानो न हो जिन्दगी

अचानो न हो जिन्दगी, बाँच्नु पर्छ सहेर नै
खुकुरीका चोटहरू, खप्नु पर्छ मरेर नै

भाउजुको फरिया टुप्पोमा, दाजु पोका पर्दैछ
भाइहरू ओखलमा, नाच्नु पर्छ थिचेर नै

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

हुने भए कात्रो ओढी

हुने भए कात्रो ओढी, आर्यघाट फिर्ने थिएँ
आफ्नो लास आफैले, काँधमा भिर्ने थिएँ

मलामी विनाको लास, यस्तै – यस्तै हुँदो हो
जिउँदो यो लास आफै, आगोलाई गिर्ने थिएँ

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

देख्दैछु म आजकाल

देख्दैछु म आजकाल, आफ्नो हातमा आफ्नै लास
कसैको चोट – पीडाले, भौंत्तारिरहे आसपास

मित्र अनिश्चित यात्री, खै डर के हो – भर के हो
अब त थाकिसके, भएनछ अब भय त्राश

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

मान्छेलाई यहाँ मान्छेको विश्वास

मान्छेलाई यहाँ मान्छेको विश्वास छैन
आफ्नै आमा – बाबु हराउँदा तलास छैन

हिजो – आज रातभरि खोकेर मर्दै गर्दा
खै छोरालाई कत्ति पनि आभाष छैन

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

द्रौपदीको झैं आज

द्रौपदीको झैं आज मेरो, चिर हरण गर्‍यो
नचाहेर पनि त्यो, विदेशी कोठीमा पर्‍यो

सर्वस्व लुटियो आज, आफ्नै दाजु – भाइले
सगरमाथा जस्तो शिर, आज तल – तल झर्‍यो

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

सँधै यो फूटेको कर्म

सँधै यो फूटेको कर्म, श्रीमानको पाउमा छ
भन्ने बेलामा धर्मपत्नी, दासीको ठाउँमा छ

खै के नै विराम थ्यो, आफूलाई था भएन
खै किन होला मलाई, सिध्याउने दाउमा छ

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

जून छ तर अँध्यारो

जून छ तर अँध्यारो, यहाँ जून न भा जस्तो
नुन छ तर अँध्यारो, खल्लो नुन न भा जस्तो

सतीले सरापेको देशमा, राम्रो गर्नै नहुने रै छ
सर्वस्व त्यागेर पनि, मान्छेमा गुण न भा जस्तो

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

कोपिला नफुल्दै टिप्न थालेछ

कोपिला नफुल्दै टिप्न थालेछ त्यो विहानीमा
उमेर नपुग्दै माया लाएछ त्यो जवानीमा

समयले कोल्टे फेर्दा कस्तो आँधीवेरी चलेछ
आलोचना गर्ने ठाउँ नै छैन त्यो कहानीमा

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •