सुजन बुढाथोकी

म तोडेर हेर्न चाहन्छु कि यी मान्छेहरुको मन कस्तो छ?
ती गरिब मजदुरहरुलाई सधा बाधिरहने बन्धन कस्तो छ?

लुछिएको छ आज यो देश यसरी लुटिएको छ
मानौ कि जसरी सुन्दरिको सिन्दुर पुछिएको छ

मैले एकदिन त्यो विशाल आकाशलाई सोधे कि
“आकाश तिमीलाई आफ्ना सन्तानहरू मध्ये कस्को
बढी माया लाग्छ?”
उसले भन्यो सबैको बराबर

त्यो गिद्द सिनो खाएर बडादशैं मनाइरहेछ
गरिबको गोजीमा त रगडा पनि गनाइरहेछ

यो मुला मजदुरलाई
कुन हो दसै कुन हो चाड तिहार?
यो देशको बहादुरलाई
कुन हो दसै कुन हो चाड तिहार ?
आज एका बिहानै बनको बाघ आएर
मेरो आगनमा भन्यो
“जाबो त्यो कुकुरलाई
कुन हो दसै कुन हो चाड तिहार?
त्यो मुला मजदुरलाई”

म अब समय बनाउँछु
अनि घडी बनाउँछु
पैला यो देश बनाउँछु
अनि जिन्दगी बनाउँछु

अहङ्गकार गर्दागर्दै त्यो तिम्रो अनुहार बिग्रियो
तिमी भन्छौ यार मेरो त सारा संसार बिग्रियो

यो जिन्दगी नसामा पिएरै सकियो
उङ्को यादमा जिन्दगी जिएरै सकियो

एक हुलचरा
अनि
एउटा हवाइजहाज आकाशमा उँडेर गयो,

ऊ संसार बदल्छु भन्थ्यो
अफ्सोच ऊ आज पागल भैदियो
सारा-सपना उढेर गए अनि
आकाशमा कालो बादल भैदियो

त्यो नरपशु ! जनावारलाई मारेर खान कुकुरलाई देऊ
बलात्कृत बुने भन्छे अनि दण्ड जेछ त्यो मलाई देऊ

दिदी र बहिनीले आशीर्वाद दिंदै
लगाइदिए टीका मज्जाले मिला’र

दीर्घायु जीवन फूल झै चम्कियो खुशी
चम्किलो हातले रङ्गियो निधार

यसैपाली बाढी आएर
खाएका ती गैरीखेत
अनि पाखापखेराहरुमा

म घरबाट निस्किएको दिन
मेरी आमा
अत्यधिक रोएकी थिइन्

अक्सर मैले नदीकिनारमा गएर
मन परेका माछाहरुलाई हेर्न खोजे
मलाई माझी झै सम्झिएर सायद
सधा झै तिनीहरू एकैछिनमा बिलाएर गए ।

बडादशैंको बढो शुभकामना
धेरै हुन्छ बच्चाहरुको चाहना

यो बडादशैं सर्वहारा
सबैलाई बराबर होस
त्यो भूकम्प पीडितहरुको पनि
यहाँ घर होस
म पाचतल्ला मुन्तिर तिम्रो सफा
सहरमा देउसी भैलो भट्याइरहे
म जस्तै गरेर तिम्लाई पनि
मेरो गन्धे गाउँ आउने रहर होस !!

तिम्रो ताजमा त आज
बडादशैं कस्तो सुहाएको छ

शहर रित्तिएको छ गाउँ घर भरिएको छ
यार दशैं तिहार फेरि पनि फर्किएको छ

हरेक साल एउटा भोकाएको छोरो
रित्तारित्ता हातहरू लिएर
लाहुरबाट चाँडै फर्किएर