नारी
डोको बोक्तै रगत पसिना पोख्तछिन् हामी माझ
आँसु झार्दै प्रगतिपथमा लाग्दछिन् रातसाँझ
दुर्गा काली प्रंकृति अथवा सृष्टिकै हुन् बिहान
नारी आमा सकल जगकी सिर्जनाकी मुहान ।।
हामी चुस्छौंं प्रणयरस त्यो वक्षको धार धार
थाप्लो थाप्छिन् स्वजनहरुमा वज्र नै होस् प्रहार
आफ्नै सत्ता घर र परकी हुन् नयाँ सम्विधान
नारी आमा सकल जगकी सिर्जनाकी मुहान ।।
नारी तिम्रा चरणतलका धूलीको स्पर्श गर्न
इच्छा गर्छन् पुरुषहरुले पाउमा माथ धर्न
माता, छोरी, प्रणयदुहिता आदि छन् धेर नाम
नारी आमा सकल जगकी सिर्जनाकी मुहान ।।
विन्दु विन्दु मिलेरै त बनेका अक्षरै पनि
फक्रेको ढकमक्क मध्ये दिन यो तातो उगेल्दैछ कि !
सबै रुन्छन् देख्छु मकन मन पोल्यो घरिघरि ।
गरेर स्नानका क्रिया पवित्र गण्डकीनिर
वर्षा हुँदा म त यता कति सम्झिराख्छु