अन्य विधा ( कविता)

कोलाहाल त्यो एक्कासी ठप्प भईदीयो ।
कालो बादल निरशताको छप्प छाईदीयो ।
आत्तीयर कति त्यहाँ ककर्श रागमा गाउदैछन् ।
मंगल धुनले ढाकीदीन बडो जोर लाउदैछन ।

फाटेको जमिन भित्रै कति पसे रे ।
अस्ताएन सुर्य त्यहा कति डडे रे
प्रलयले उराठ लाग्दो शहर दखीयो ।
मौलाउन तयार सृष्टी सबै मेटीयो ।

ब्वासोहरुको रमिता बिस्तारै बड्ने छ ।
सन्तापको मलम छैन शरीर गल्ने छ ।
सोचे मैले समय त रोकीए जस्तो छ ।
तैपनी दुधे बालक सपनाको रस चुस्दो छ ।

(समबेदनाको भिड बाट अलग्गीयर मैले सोधे)

घाम अस्ताउने, उदाउने यो रित कसरि मेटियो ?
बेगबान पृथ्बीको परिक्रमै कसरी छोटीयो ?
मौलाउन तयार सृष्टी सबै रोकीयो ।

It is the stubborn beginning; everyday had brought one hideous night. It is the time to determine, every dawn comes from one black night. It is the certainty of nature so we can revolutionize. Do hands on hands!

आदि,
अकडो अन्त्यको ।
बुझौ,
अकन्टक शशिलाई ।
आज एउटा अन्त्य
भोली अर्को सुर्योदयलाई ।
अकपट त्यो निशा
आदि हो नब लालीको ।
सोच,
अकर्मण्य बिबेकको
यथार्थमा अन्त्य हो ।
भोली अर्को नबोदयलाई
अभिराम बाटो हो ।

अकथ्य अन्धकारमा
भुमीगत बाँच्नेहरु
अखबारमा राष्ट्र कुंद्वैछन् ।
न हार,
अकर्मण्य बिबेकको
यथार्थमा अन्त्य हो ।
भोली अर्को नबोदयलाई
अभिराम बाटो हो ।

म तुफान आंधी भए-
तिमी पहाड बनी रोकिदेऊ l

फूल जस्तै ओइलिएर गयो मेरो माया
मुटु भरी जति नै साचेर राखे पनि
कहीले नजोडिने हाम्रो बियोग भयो
जति नै देवी देवता भाके पनि

दोषी थिए म तिमीले हेर्ने नजरमा
निर्दोष बनी तिम्रो निन्दा गर्न सकिन

आज फेरी एउटा पत्र हात परेको छ
पत्र भरि तिम्रो माया छरिएको छ
छरिएको माया फेरी बटुल्नै सकिन
चाहेर पनि तिमीलाई अगाल्न सकिन

फुकाइदेउ सबै बाचा सग्सगै खाको
तोडिदेउ अटुट नाता जुनिभर लाको

आँखामा तिम्रै तस्बीर राखेर
मनमा तिम्रै माया साचेर
ओठभरी तिम्रै नाम जपेर
दिन ढल्दैछ तिमीलाई सम्झेर

खाना बस्दा पिरा रखिदिन्थ्यौ
खानुस् न अझै भन्दै थपिदिन्थ्यौ

जिन्दगीको यो सुन्दर सपना
षावनको बाडी शौंलेर न शौंलिनी भयो
माम्सपिन्डको यो मन्दिरमा
स्तम्भ बनि यो सपना सजी रहयो /

मुटुको दीयोमा रगतको बर्तन
आशाको बाटीमा ज्वाला जली रहयो
आत्माले साँची जोगाएको सपना
छरपट्ट भै अन्नतमा छहरी रहयो /

क्षितिजमा यो टल्कियको भावाना
सुन्दर दृष्टि नयनले बनायो
सत्यताको चावीले थुनेको सपना
अन्धकारको आंदिवेरी बनी गयो /

ह्रदय जोती रोपेको सपना
आँसु र पसिनाले हुर्कायको
खुशीको सयलमा जीन्दगीको सपना
छाती बज्जरी भयंकर पैरो गयो /

बाबु काजी भण्डारी
यु ए इ दुबाइ

सागरको गहिराइ लाई सोधे
तिमी गहिरो कि मेरो माया?
मेरो तटमा त पुग्छौ तिमी तर
पुगी आऊ पैले मुटुको दायाबाया!

आकसको उचाईलाई सोधे
तिमी उच्च कि मेरो भावना?
नक्षत्र तिमी पुग्न सक्छौ तर

तिम्रो साथ नै मेरो शक्ति
म हु भक्त तिमी मेरो भक्ति
तिर्मो पबित्र प्रेम हो मेरो धन
तिम्रै लागि खाली छ यो मन

जीबनभर रुवाउनु थियो त
दुई पलको लागि किन हसायौ?
दोबाटोमा छोड्नु थियो त
साथ साथै लिएर किन हिडायौ?

बिचल्ली नै पार्नु थियो त
सुन्दर सपना किन देखायौ?
झुठो सहाराको नाटक गरी

केबल तन हो मेरो धन तिमी सग पैसाको थुप्रो
महलमा तिमी बस्छौ म बस्ने घर छ झुप्रो
तिमी खान्नौ हिरामोती म पनि खान्न ढुङगा माटो
खाने अन्न एउटै हो हिड्ने पनि समान छ बाटो

केहि हराए जस्तो केहि नपूगे जस्तो
केहि गूमाए जस्तो केहि चूकाए जस्तो
बिचरा प्रदेशी आंकाक्षाहरुमा ताल्चा थोकेर
आफैले थाम्नै नसक्ने अदभूद उद्देश्य बोकेर
हुनसक्छ
प्रियसीलाई मनग्य उपहारले खुसी पार्न
बाबा आमाको सपना पुरा गर्न
छोरा छोरीलाई नाना चाचा भरिदिन
आफन्ताहरुको चित्त बुझाउन

केही हाइकु हरु !!!
—————-

नील गगन !
फुलहरुको मेला !!
तिम्रो संझना !!!

वसंत याम !
चराहरुको गीत !!
मेरो पुकार !!!