puskal

दुई–चार थोपा साँच आँशु

यहाँ भन्ने छैन आँखा सधैँ, आँशुले नै सजाउनु पर्छ
दुई–चार थोपा साँच आँशु, म मरेँ भने बगाउनु पर्छ ।।

एक अर्काको सुख–दुःख बाँड्ने, हामी बिचमा त्यस्तो सर्त छैन
नाम मात्रको साथी म तिम्रो, हुनु–नहुनुको अर्थ छैन ।।
यो पनि हैन मेरो मतलव, मनमा तार–बार लगाउनु पर्छ
दुई–चार थोपा साँच आँशु, म मरेँ भने बगाउनु पर्छ ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

ऊसँग पैसा छ मसँग छैन

सायद ऊ हाँसी खुसी नै मर्छ होला
तर म एकिन दुःखै दुःखमा मर्छु
उस्को जीवन सौख अनि मोजमा बित्छ
म दुई छाककै लागि काम गर्छु ।
यहि छ ऊ र ममा फरक!
ऊसँग पैसा छ मसँग छैन ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

तिम्रो शुभ विवाहको उपलक्ष्यमा

तिम्रो शुभ विवाहको उपलक्ष्यमा
धेरै–धेरै मेरो बधाइ,
लाखौं लाख शुभकामना
अरु के दिऊँ म तिमीलाई ।

कोमल तिम्रो पाउमा काँडाले नघोचोस्
आँधी बेरी हुरीले तिम्रो बाटो नछेकोस्,
हरेक पाइलामा तिमीलाई सफलता मिलोस्
दुःख कष्ठ पीडाले मुटुमा नपिलोस् ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

तीन मुक्तक

१.
आफैले माया मारे झैँ भयो
अर्कैमा माया सारे झैँ भयो
जित्न त जितेथेँ सबको नजरमा
तिम्रो नजरमा हारे झैँ भयो ।।

२.
आफैले जालमा पारे झैँ भयो
पछि फेरी त्यसै टारे झैँ भयो
बित्थामा सबले शंका मात्र गरे
बेकारमा दश तीर चारे झैँ भयो ।।

३.
आफैंलाई भ्रममा पारे झैँ भयो
रीत्त्याई सबै निखारे झैँ भयो
मैले त मनको सीमाना कोरेथेँ
आउने जाने लाई बारे झैँ भयो ।

पुस्कल पौडेल (–––प्रतिक)

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

मात्र दुई मुक्तक

१.
आफैले माया मारे झैँ भयो
अर्कैमा माया सारे झैँ भयो
जित्न त जितेथेँ सबको नजरमा
तिम्रो नजरमा हारे झैँ भयो ।।

२.
आफैले जालमा पारे झैँ भयो
पछि फेरी त्यसै टारे झैँ भयो
बित्थामा सबले शंका मात्र गरे
बेकारमा दश तीर चारे झैँ भयो ।।

पुस्कल पौडेल (–––प्रतिक)

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

हुन्न कोही पानी चल्ने, हुन्न कोही अछुत्तो

कोही माया साँचो हन्छ, कोही माया झुट्टो
हुन्न कोही पानी चल्ने, हुन्न कोही अछुत्तो ।।

मान्छे चिन्न गारो हुन्न, माया चिन्न गारो
माया गर्ने मायालु त, सबलाई हुन्छ प्यारो
कोही माया धार–वाला, कोही माया भुत्तो
हुन्न कोही पानी चल्ने, हुन्न कोही अछुत्तो ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

भटाभट झर्न थाले, रोजेका फूलहरू

भटाभट झर्न थाले, रोजेका फूलहरू
त्यसै गरी सुक्न थाले, सदाबहार मुलहरू ।।

दिलको बगैँचामा मैले, माया रोप्नु गल्ती भयो
जुन फूल फल्यो मायोको, फेरी त्यही चल्ती भयो ।।
फुलेका फूल चल्ती गर्नु, ती नै मेरा भुलहरू
भटाभट झर्न थाले, रोजेका फूलहरू ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

पाइलैपिच्छे भेटिन्छन्, जिन्दगीका साहुहरु

लागेको छ मुटुमा, नभरिने घाउहरू
पाइलैपिच्छे भेटिन्छन्, जिन्दगीका साहुहरू ।।

ऋणी हैन म कसैको, न कसैको दास नै हुँ
आत्मीय छैन मेरो कोही, न कसैको खास नै हुँ ।।
पहिल्याउन सकिन सायद, जिन्दगीका दाउहरू
पाइलैपिच्छे भेटिन्छन्, जिन्दगीका साहुहरू ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

रुने पालो अब मेरै, हाँस्नु जति हाँसिसकेँ

तिम्रा चोटहरूसँग, मैले प्रीत गाँसिसकेँ
रुने पालो अब मेरै, हाँस्नु जति हाँसिसकेँ ।।

मन भरी चोट पाली, मायै–माया दियौ किन ?
मेरो अघी हाँसे पनि, पछि आँशु पियौ किन ?
अटाउने ठाउँ भरी, तिम्रो माया साँचिसकेँ
रुने पालो अब मेरै, हाँस्नु जति हाँसिसकेँ ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

मेरो कुनै देश छैन रे !

मेरो देश मेरो देश भन्दै उफ्रिन्थेँ हिजो
मैले मेरो देश भन्न नपाउने रे ! अब
बिना पहिचानको मान्छे रे ! म
त्यसैले
मेरो कुनै पहिचान छैन रे !
मेरो कुनै देश छैन रे !

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

तिमी आफैँ भन ! म के सम्झुँ ?

जीउ ताने झैँ गर्दै दायाँ अनि बायाँ
मुन्टो हल्लाउनुको अर्थ म के सम्झुँ ?
हुन्छ सम्झुँ या हुन्न !
तिमी आफैँ भन ! म के सम्झुँ ?

अरुलाई छल्दै मलाई हेर्दै बेला–बेलामा
आँखा झिम्काउनुको अर्थ म के सम्झुँ ?
आउँ सम्झुँ या नआउँ !
तिमी आफैँ भन ! म के सम्झुँ ?

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

रुने छैन अब म कहिल्यै, आँशु झारी–झारी

भौतारिने छैन अब आफ्नै, भाग्य सँग हारी
रुने छैन अब म कहिल्यै, आँशु झारी–झारी ।।

तिम्रो वियोगमा रुँदा–रुँदा, आँशु सुकिसक्यो
मुटु पनि अब दुख्ने छैन, दुख्नु दुखिसक्यो ।।
रमाई–रमाई यो मुटुमा, गयौ पिडा सारी
रुने छैन अब म कहिल्यै, आँशु झारी–झारी ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

शिकारको खोजीमा थियौ भने

गजल
शिकारको खोजीमा थियौ भने, रमाउ अब पाइयो
चक्कु भए पुग्छ मलाई, खुकुरी किन चाइयो ।।

यती कमजोर भा छु म, फु… गर्दा पनि ढल्ने
त्यसैले त आज तिम्रो, शिकार बन्न आइयो ।।

नरम छ मासु छाला, हाड अलि कडा होला
अब त रमाउ तिमी, काँच्चै खान पाइयो ।।
पुस्कल पौडेल (–––प्रतिक)

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
PushkalPoudel

सुकेको आँशु दुखेको मन

सुखमा हाँस्न जाने पनि
दुःखमा रुन भुलिसकेँ
हाँसो सधैँ रुन्चे हाँसो बन्छ
यो मनले दुःखमा रुनु पर्दैन भन्छ
थाहा छैन मलाई त यो मन
किन यति कठोर बन्छ ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

फर्केर आउन्नौ तिमी मेरो मनले भन्दै छ

फर्केर आउन्नौ तिमी मेरो मनले भन्दै छ
दिन–प्रतिदिन मेरो अवस्था दयनिय बन्दै छ ।।

तिमीलाई सम्झिँदा मात्रै पनि मुटु बेजोडले धड्किन्छ
दन्किन्छ आगो छातीमा लाग्छ बिष्फोट भई पड्किन्छ ।।
झुटो आश गरिकन मनले दिन महिना गन्दै छ
दिन–प्रतीदिन मेरो अवस्था दयनीय बन्दै छ ।।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

तिमीलाई म के भनुँ ?

जो मेरो हृदयको ढुकढुकीमा लुकेर
जो मेरो आलो घाउ भएर दुखेर
मलाई टड्पाइरहेकी

जो मेरो तिर्खाको प्यास बनेर
जो बसेको छ मेरो एक मात्र आश बनेर
मलाई छटपटाइरहेकी

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

बिकिसकेको मेरो मन, चोरेर पो के गर्छौ ?

बिकिसकेको मेरो मन, चोरेर पो के गर्छौ ?
छिया–छिया भै चर्केको मुटु, फोरेर पो के गर्छौ ?

आफैँ माया पाइए पाइन्छ, नत्र माया चोर्न नथाल
जस्तो पायो त्यस्तै तिमी, सबै माया सोर्न नथाल ।।
तिम्रो सामु एक छैन, सबै सोरेर पो के गर्छौ ?
छिया–छिया भै चर्केको मुटु, फोरेर पो के गर्छौ ?

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

जन्म दिने बाउ आमाकै, कसम

जन्म दिने बाउ आमाकै, कसम ! खायौ भने बिश्वास गर्छु
अगुल्टो हल्लाउँदै रातमा, भेट्न ! आयौ भने बिश्वास गर्छु

माया त गर्छु भन्छन् यहाँ, तरिका मात्रै फरक–फरक
कसैले नलाको तिमीले, माया ! लायौ भने बिश्वास गर्छु

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •