तीर्थ (यात्री) पौडेल

तिम्रै लागि किनेको छु सिन्दुर पोते चुरा सानु
छिन्नलाई तिम्रो घर कहिले आऊ कुरा सानु ।

बालपनमा गाई चराउँदा रमितेको देउरालीमा
खा’को कसम सँगै जिउने कहिले होला पुरा सानु ।

जातित्वको रवाफलाई लक्ष्मण रेखा भन्छौ भने
परिवर्तन चाहनेले भन्छन हाम्लाई लुरा सानु ।

फूल बोकी प्रियतमको पर्खाइमा टोलाउदा
कति मिठा उनका नजर कर्काइमा टोलाउदा ।

बाटो हेर्दा सधै उनको नयन रारा फेवा हुँदा
निराश मन लिई घर फर्काइमा टोलाउदा ।

नयनमै बास उनको हर रात सपनीमा
छम छम नाच्दा कम्मर मर्काइमा टोलाउँदा ।

उनीलाई सम्झी बिताएँ रात सिरानी भिजाई
मनको पर्दा उघारी पारी क्षितिज चिहाई
कसरी छुन सक्छु र मेरो शितल जूनलाई
गाँउमा छोडी प्रदेशमा सम्झी रुदैछु उनलाई ।

नपाई उनको रापिलो स्पर्श यो तन तातेन
नदेखी उनको रुपको लाली भावना जागेन
सम्झन्छु उनको मधुर बोली लाजै बोलेको
एकान्त पारी सँगैमा बसी मन पेट खोलेको ।

हिजो जस्तो आज पनि उस्तै छ रे मेरो देशमा
राजनीतिका बेइमानले चुस्तै छ रे मेरो देशमा ।

सुस्त र कालापानी, लिम्पिया अनि जताततै
छिमेकीले हेपी हेपी लुस्तै छ रे मेरो देशमा ।

दाजुभाइई लडाएर आपसमा, फाइदा लिन
काठ खाने धमिरा झैं घुस्तै छ रे मेरो देशमा ।

आफ्नै बाटो हिडौं भन्छु छेकिदिन्छन कोही आई
नानाभाँती कुरा काट्छन छिमेकीका जोइ आई

आफू भलो जगत भलो केही अशुभ सोचिएन
धरो धर्म भन्छु हजुर मनको मन्दिर छोई आई

जति शुभ गरे पनि टिको लाग्छ कलंकको
चोखो हुनु कसरी हो कुन गंगामा धोई आई

प्रियसीलाई सपनीमा देख्छु म त हिजो आज
उनकै नाम हातभरि लेख्छु म त हिजो आज

उनी मेरै स्वागतमा पर्खिनछिन् रे जुनसँगै
थाहै नदिई मनको संघार टेक्छु म त हिजो आज

बिपनामा तस्बिर कोर्छु एकान्तमा टोलाउँदै
दुनियाँको नजरलाई छेक्छु म त हिजो आज

सयौं खोला तरी आएँ मायालुलाई भेट्न
मेरो माया करौती भो मेरै गला रेट्न
मायालुकै सम्झनाले दुखे पलपल
किन गरौ माया मलाई यति ठुलो छल
मायालुको सम्झनालाई सकिन नि मेट्न
सयौं खोला तरी आएँ मायालुलाई भेट्न ।

घातै -घातको तीर रोप्यौ मेरो छातीमाथि
फेरि रोप्यौ तीर तिमीले मेरो छाती जाँची
कति ठुलो घात मलाई हात दिएपछि
छिया छिया पर्यौ मुटु तिमीले तीर घसी
कहिले तिमीलाई भेटौ भन्थें आतुर थ्यो देख्न
सयौं खोला तरी आएँ मायालुलाई भेट्न ।

पैसा टिप्न आएको म त उँट चराउँदैछु
नेपाली हुँ भन्ने मेरो पहिचान हराउँदैछु
पैसा फल्छ बिदेशमा सुनी आको म त
जिउदो लाश भएको छु फर्की जान्छु अब

छोरो लाहुर भनी घरमा बाबुको छुटै रवाफ
कसो गरी बचेको छु के दिऊँ मैले जबाफ
भन्छन् बाबु हिंग नभए नि हिंग बाँधेको टालो
घाँटी हेरी हाड निलौ अब मेरो पालो

हिमालैचुली त्यो पल्लोपट्टि फुलेको बुकी छ
कसरी हाँसौ हे मेरी दिदी जीवनै दुखी छ ।

उकाली जाँदा त्यो रानी बनमा न्याउली करायो
चर्केको यो मन सम्झेर ल्याउँदा पहिरो चलायो ।
घरमा मेरी ती बुढीआमा सहारा टुकी छ
कसरी हाँसौ हे मेरी दिदी जीवनै दुखी छ ।

किन होला तिमी अचेल रिसाएर बोल्छौ सानी
त्यो रिसमा मिठो माया मिसाएर बोल्छौ सानी ।

माया गरी तिमीलाई मेरी रानी भन्दा खेरी
बोलाएर काख माथि बसाएर बोल्छौ सानी ।

माया गर्छु भन्छौ तिमीसँग बसी रमाउदै
थाहै नपाई अधर त्यो टसाएर बोल्छौ सानी।

पुरा बनुन काम तिम्रा उच्च रहोस मान दिदी
विश्व सामु सगरमाथा भइ बसोस शान दिदी ।

आमा भयौ दुनियाँकी माइतीघर बनाएर
तिमीबाट अरुहरूले सिकुन धेरै ज्ञान दिदी ।

सडकमा डुल्ने देखि बर्बादीमा बेचिएकाले
मिठो मानी रमाएर पाएका छन् खान दिदी ।

केटी
हजुरको चिनो कुसुमे रुमाल मायाको निशानी
भिज्यो नि प्यारा सम्झेर आँसु पुछेर त्यही पनि
एकै छु यहाँ सम्झन्छु हर रातका कहानी
नभिजी कहिल्यै रहेन प्यारा रातमा शिरानी
प्यारा रातमा शिरानी ।

केटा
तिमीलाई सम्झी बेचैन छु म बिदेशी माटोमा
मन मेरो त्यतै रमाउछ प्यारी ढिंडो र आटोमा
तिमीलाई पनि सम्झन्छु प्यारी साँझ र बिहानी
मेरो नि कैले ओभानु छ र रातमा शिरानी
प्यारी रातमा शिरानी ।

मन रोगी भएपछि तन रोगी हुन्छ
तन रोगी भएपछि धन रोगी हुन्छ
किन मन दुख्छ मेरो आफैं जानी जानी
अनायासै झर्छ अनि आँखाबाट पानी ।

आफैंबाट घात हुन्छ विस्वासमा धोका
कुमल्याउछ अनि हजुर हुँदा खेरी पोका
विपदमा सहयोग गर्न गर्छन आना कानी
अनायासै झर्छ अनि आँखाबाट पानी ।

के दिऊँ चिनो हे मेरी माया आँसुको तरेली
सुकेनन् कहिल्यै तिमीलाई सम्झी मेरा यी परेली ।

अर्काको माटो टेकेर मैले जीवन चाल्दै छु
सम्झेर तिम्रो आँखामा आँसु जीवन गाल्दै छु
के गरौ मैले सम्झेर तिमीलाई बन्धनमा परे नि
के दिऊँ चिनो हे मेरी माया आँसुको तरेली ।

फूल दिएँ काँडाको सट्टामा
बिष दियौ अमृतको बट्टामा
माया अचेल किनबेच हुँदैछ
चोखो माया सम्झेर रुँदैछ
स्वार्थी संसार
कठैबरा भनेर कस्ले भन्छ र ?

सयपत्री मखमली फूल फुल्यो होला
तिहारमा ती दिदीको कति मन रोला
आउँदैन माइती मेरो तिहारको बेला
भन्दै दिदी रुँदै होलिन दुखाएर सोला
सयपत्री मखमली फूल फुल्यो होला।

देउरनीका भाइ आए जेठानीका दाइ
कसलाई अब टिका लाउने भनि देऊ मलाई
भनी दिदी रुन्छिन होला बसी दैला ठेला
सयपत्री मखमली फूल फुल्यो होला।

हे मेरा मित्र साथी र भाइ नेपाली सबैलाई
उमङ्ग छयोस खुशी साथ रहोस के भनौ अरु खै
तिहारभरि द्यौसी र भैलो खेलनु मिलेर
चन्द्रमा जस्तो मुहार बनोस खुशीले खिलेर

शुभ-दिपावली २०६७ को पावन अबसरमा देश बिदेशमा रहनु हुने समस्त नेपाली दाजुभाइ दिदी बहिनीहरूमा यिनै गेडीमार्फत हार्दिक मंगलमय शुभकामना व्यक्त गर्दछु ।

साथी भाइ, मिलेर, तिहारको, बेलामा
गरौ अब, सबैले, रमाइलो, मानेर
मनाअौं
झिलिमिली सारा बनाअौं।

सयपत्री फूल फुल्दामा खेरी सम्झना आई हाल्छ
उनेर राख्यौ भने नि माला वैलेर गइजान्छ
एउटा माइती दुर देश बिरानो ठाँउमा
के गर्दौ होला समुद्रपारि अर्काको गाउँमा
नफुली देऊ सयपत्री फूल मन मेरो रोइरहन्छ
उनेर राख्यौ भने नि माला वैलेर गइजान्छ।

साहुको भारी बिसाउन माइती विदेश गएको हो
ती बुढी माको ओखती गर्न साहु काडी ल्याएको
भाइबैनी साना साहुको बारी खै कस्ले जोत्दछ
नफुली देऊ सयपत्री फूल मन मेरो रोइरहन्छ
उनेर राख्यौ भने नि माला वैलेर गइजान्छ।