कोमलप्रसाद भट्ट

बारम्बारै बन्द पार्दा रोएको छ देश आज
निरपराध मान्छे मार्दा रोएको छ देश आज

किन दिन्छन् निमुखालाई शासना यी नेताहरू
नेपालीले आँसु झार्दा रोएको छ देश आज

सिर्जनालाई खोजी खोजी चोर्न थाले अचेलभरि
लुटाहारले लुट्दा जस्तै सोर्न थाले अचेलभरि

प्रस्तोतालाई हटाएर लाज र शरम पचाउँदै
आफ्नै नाम र ठेगाना पो कोर्न थाले अचेलभरि

देश हाम्रो लुटेर नै ध्वस्त पारे पिशाचले
तुच्छ बन्दै बिकेर नै ध्वस्त पारे पिशाचले

वीर पुर्खा खटे सधैँ रक्त झण्डा रँगाउन
कीर्ति उन्को भुलेर नै ध्वस्त पारे पिशाचले

नभन्दै रुवाएर आयो तिहार
सिरानी भिजाएर आयो तिहार

न बहिनी, दिदी नै भए साथ मेरो
सहारा छुटाएर आयो तिहार

बिरानु बनेको शहरले रुवायो
अधिक झाँगिएको रहरले रुवायो

सधैँ उर्लिराख्ने खुसी प्रेम छर्दै
नजरमा घुमेको लहरले रुवायो

रगत हुन्छ रातै दलित कोही छैन
जनम देखि याहाँ पतित कोही छैन

गर विचार ठूलो नियत राखी साफ
सकल प्राण एकै कथित कोही छैन

असल जन चुनेमा, बन्छ नेपाल हाम्रो
सकल मन मिलेमा, बन्छ नेपाल हाम्रो

अब त शरम होला, सम्बिधानै नबन्दा
लगनसित गरेमा, बन्छ नेपाल हाम्रो

सुनाऊँ कहाँ गै ? दुखेको छ छाती
झरी आँसु धेरै भिजेको छ छाती

न आयो सुखैमा रमेको पला त्यो
सधैँ प्यास मात्रै सहेको छ छाती

गरेँ आज पूजा खुसी हौ भवानी
सजाएँ नयनमा बनाएर नानी

घटस्थापना भो दशैँ घर घरैमा
रमाए युवा बृद्ध, बालक र ज्ञानी

नेपालीको आँगनमा, रमाएर आओस दशैँ
सम्वृद्धि र सुख शान्ति, बनाएर आओस दशैँ

भवानीले रक्षा गरुन, आशा इच्छा पूरा गर्दै
जमरा र रातो टीका, सजाएर आओस दशैँ

रोएको होला माइतिको आँगन के जानु तीजैमा
आँसुले टन्नै भरिन्छन नयन के जानु तीजैमा

सखारै तिमी आउनु है चेली तीजको दिनैमा
माइतीको आँगन पार उजेली तीजको दिनैमा

आफन्तको प्रगतिमा भुतुक्क भै मर्छन मान्छे
दु:ख पर्दा बिर्सी दिन्छन हदै तल झर्छन मान्छे

सोचेका छन् ठूलो ठालु जान्ने बुझ्ने आफू मात्रै
फाइदा हुने कुरा आए आफैँ अघि सर्छन मान्छे

स्वतन्त्रता, समानता र भाइचारा छैनन् अब
सम्मानले पूज्नलायक ध्रुवतारा छैनन् अब

सतसङ्गले डाँडो काट्यो पापाचार भो जताततै
हेँला भए सन्त बाणी अमृत धारा छैनन् अब

तीजको रहर पनि गयो बरिलै
खुसीको लहर पनि गयो बरिलै

दु:ख सुख सबैमा घुम्छ फन्फनी
कैयौंको कहर पनि गयो बरिलै

जाऊँ न साथी यसपाली त चुनाव लड्नु पर्छ
भविष्यको उन्नतिमा अघि बढ्नु पर्छ

गैह्री गाउँका रिट्ठे दाइले टिकट पाए भन्छन
हामी पनि मन्त्रि हुँदै मोटर चड्नु पर्छ

मिलाएर हातै गरौँ प्रेम साँचो
बिते बित्छ रातै गरौँ प्रेम साँचो

नजर क्यै झुकाई लजाएर घुम्टो
उघारेर बातै गरौँ प्रेम साँचो

कृष्ण तिम्ले हँसाएको भुलौँ कसरी
बाँसुरी त्यो बजाएको भुलौँ कसरी

घर घरै चाहारेर मखन चोर्दथ्यौ
मटकालाई फुटाएको भुलौँ कसरी

अज्ञानी छौं ज्ञान दिनोस सरस्वती माता
विद्या बुद्धि दान दिनोस सरस्वती माता

कुभावना हटोस् सबको सन्मार्गमा लाग्दै
इज्जत अनि मान दिनोस सरस्वती माता

समुद्रमा उर्लिएको छाल झैँ छ जीवन
टुटिहाल्ने माकुराको जाल झैँ छ जीवन

मर्न पनि नसकेको बाँचेको नि होइन
हिंउदमा घिरौँलाको झाल झैँ छ जीवन