भावना सुब्बा

१. कायम होस
बिचारको उत्सर्ग
सगरमाथा ।

२. त्यो रुखो बारी
बगाएर पसिना
मलिलो भयो ।

कुनै दिन म
नितान्त एक्ली थिए
सम्हाल्यौ आज
तिमीसँग भेटिनु
एक्लिएकी रैछु नि ।

केवल पहिलो प्रेम प्रस्ताव सम्झदैछु
मिली देखेका सारा ख्वाव सम्झदैछु

पुर्ण रुपले आफ्नो बनाए पछि तिम्ले
वचन तोडेर दिएको दवाव सम्झदैछु

सुन्दर शान्त नेपालको चित्र होस
हामी नेपाली मन मुटु भित्र होस

आत्मासात गरी अंगीकार योग्य
राष्ट्रपिता नेताहरूको चरित्र होस

फूल्छ रातमा
शितको बोकी खुशी
बिहान र्झछ ।

टिठ लाग्छ हौ
विचारको विचरा
भएछौ तिमी ।

पटक पटक दवाव आए पछि विद्रोही भए म
कटु वचन वाण खाएपछि विद्रोही भए म

मात्र तिमीलाई प्राथमिकता दिदा दिदै पनि
खानुसम्म धोका खाए पछि विद्रोही भए म

जननी नारीलाई सम्झनछ जुत्ता
सोच्छन उनीमा छैन बल बुत्ता
काम बिगार्छ अरु दोषी ठहर्छे नारी
धान खाने मुसा चोट पाउने भ्यागुता ।

कुरा केही बर्ष अगाडिको हो । जे जे भन्थिन उनी म मान्दै जान्थे । आज्ञाकारी बालक झै, नमानौ पनि कसरी एक अग्रज, अनुभवी, साहित्य आकाशमा एक नारी हस्ताक्षर पनि साथै अभिभावक जस्तो मान्छे । स्वविवेकले केही गर्न पाउन्नथे, आiफ्नो मनको मालिक आफै भएर नि मनको कुरा गर्दिनथे उनले आह्राएको, खटाउको गर्ने आदत बस्याथ्यो मलाई, भने बमोजिम गर्न बाध्यता त थिएन मनमा डरले घर बनाएको थियो कराउली, रिसाएलीन भनेर हुन पनि मान्यजनको कुरा कसरी काट्नु तर कहिले लाग्दैनथ्यो कठपुतली भएछु, हर आदेश आज्ञा पालना गर्थे कुनै कुरा नकाटी, अटेर, विरोध नगरी ।

नखा’को बिष लाग्छ सोचेकी थिइन मैले
बिना आधार, प्रमाण दोषेकी थिइन मैले

माग्दा खेरी पाएकी छु आवश्यक कुराहरू
आँखा लगाई केही खोसेकी थिइन मैले

शायद बर्षौ पछि आज उसको मुहारमा हासोको रेखाहरू कोरिएको छ । मानौ ऊ हर्षको सम्राट भएको छ । सम्हालिन नसकेर के गरौ, कसो गरौ अनि के भनौ भन्ने सोचमा छ । गदगद भएको छ । अब ऊ चाहन्छ कुनै त्यस्तो भाइरस नपसोस जसले विगतमा सताएको थियो । त्यसमा आफू पनि दोषी पाउछ कतै न कतै चुक्या रैछु भन्छ ।

म एक्लिएकी छु तिम्रो शहरमा
म बेग्लिएकी छु तिम्रो शहरमा
छुवाछुत, भेदभाव हटेन अँझै
म अलग्गिएकी छु तिम्रो शहरमा ।।१।।

शान्तिपूर्ण देशमा आंतक हावी भयो कसरी
गौतम बुद्ध माथि कसैको दावी भयो कसरी
हाम्रो देश नेपालमा नभएर भारतको हातमा
प्रमाणले पूर्ण कन्तुरको चावी भयो कसरी

बोली जस्तो व्यवहार भए कति सुन्दर हुन्थ्यो दुनिया माझ
पोख्या कुराको सार भए कति सुन्दर हुन्थ्यो दुनिया माझ

घाँटीमा अड्केको हाड निल्नुन न ओकल्नु हुनु भन्दा सदा
बरु कि आर कि पार भए कति सुन्दर हुन्थ्यो दुनिया माझ

लगाम बिनाको घोडा जस्तो भाछन हाम्रो देशका नेताहरु
एउटा दह्रो बन्धन बार भए कति सुन्दर हुन्थ्यो दुनिया माझ

बहुल जाती बहुल भाषी भए पनि भेदभावको पर्खाल छ अझै
सबैको समान अधिकार भए कति सुन्दर हुन्थ्यो दुनिया माझ

मुख छ भन्दैमा आए जति नसोची बोल्न भ्याएको हुन्छ
बोली बोलीमा दार भए कति सुन्दर हुन्थ्यो दुनिया माझ

छ भनेर पानी जस्तो बगाउनु थाल्यो भने के हुनेछौ सोचौ

महत्व के दिएथेँ टाउको पो टेक्न थाल्यो
खुलेर के बोलेथे अश्लील पो देख्न थाल्यो

गरे जति प्रश्नको जाने जति दिएँ उत्तर
त्यसैलाई समाचार बनाई पो लेख्न थाल्यो

खाँचो टरिसकेपछि आयौ
बसाई सरिसकेपछि आयौ

विटुलो परिस्थितिसँग जुध्दै
जंघार तरिसकेपछि आयौ

कुर्दैछौ रे मेरो बाटो सुन्दैछु अचेल
दुनियासामु किन लाटो गुन्दैछु अचेल

खटनमा गर्दै थिए आजसम्म काम
आफ्नै खुशीले के गर्ने चुन्दैछु अचेल

नयाँ साल २०७० को र्दिघायुको शुभ कामना
जहाँ जता रहे, पुगे पनि स्वच्छ रहोस भावना

कोही कसैको विरोधी भई विद्रोह गर्न नपरोस्
जस्तै परिस्थीती आए पनि उच्च रहोस् चाहना

अधम भयौ
पाइन्न मागेर त
भुइचालो भै
माया परै राख न
विश्वासको पात्र हौ।।१।।

भन्नेले भन्छ
यो,त्यो वादीले तर
नितान्त सत्य
व्यक्तीले नै व्यक्तीको
शोषण गर्ने गर्छ ।।२।।