सुजन बुढाथोकी

भत्कियो मनका अनेक रहर, सकियो
थियो पक्कै एउटा सुन्दर घर, सकियो

हुन सक्छ तिम्रो जस्तो उसको औकात छैन
ऊ गरीब हो र गरीब हुनुमा कुनै पश्चताप छैन

ओठ अनि आँखाको नसा मस्त छ
तिम्रो स्तन र बदन जबर जस्त छ

भुलेको छ दुनिया त्यसैमा डुबेको छ आज
सज्जन छैन जुन विषय र मान्छे गहन छैन

विश्वभर सोझासाधा र निमुखाहरुको
घरमा अपराधी आएर
अनि उनीहरुलाई सताएपछि ।

हो, ज्यादै असरदार हुन्छ यार विचारको असरजस्तो कि परालमा एकझिल्को ज्वारको असरबगरबाट बालुबा ल्याएर त्यो… Read More »हो, ज्यादै असरदार हुन्छ

हो यो समयले मलाई सार्है जोगी बनायो
कोरोना आयो र मान्छेलाई रोगी बनायो

म यो देश बनाउँछु अनि घर बनाउँछु
बगर झै उजाड ती नदी सागर बनाउँछु

डुबिरहेछ डुङ्गा सुतिरहेछ माझी हारगुहार के गर्नु?
जति नै चिच्याए पनि यहाँ हुँदै हुदैन उद्दार, के गर्नु ?

१)
जसरी खाली र फोहोर जमिनमा झार उम्रिन्छ
उसै गरी दुषित दिमाखमा खराब विचार उम्रिन्छ
पैला चट्टानमा खियाऊ आफूलाई काममा लगाऊ
तिमी फलाम हौ, र तिमीमा आफै धार उम्रिन्छ

ओ नायिका
के सोचिरहेकी छौ
चुपचाप चुपचाप स्थिर छौ
आखिर किन बोल्दिनौ ?

सुन्दर युवती राधाको चाह थियो
कि जीवनमा एउटा इमान्दार
केटासँग प्रेमविवाह गरेर।
परिवार बसाउने ।

असङ्गख्य पुरुषहरू आए
नारीवादी कुराहरू सुनाए
अनि उनलाई फकाए फुल्याए
र बिस्तारै उनलाई आफ्नो
मायाजालमा फँसाए ।

खानका लागि एक गेडो चामल छ न दाल छ
ऊ गरीब हो जस्को घरमा केवल अनिकाल छ,

शीतलहर बढ्दो छ न एउटा गतिलो घर छ
गार्हो छ गरीबको जिन्दगी बहुद कष्टकर छ

एक पल पनि रमाइलो यो जिन्दगानी भएन
केवल तिमी बिना सफल मेरो जवानी भएन

मैले हेरेकै हुँ आँखा अन्तै फर्कायौ, क्यै छैन
आखिर माया नगर्नेलाई मन परायौ, क्यै छैन

ए ! मन र मुलुकलाई माया गर्छु भन्नेहरू हो
मेरो देह यो देश तिमीले नै नङ्गग्यायौ, क्यै छैन

हुँदै हुदैन यहाँ कदापि मूल्याङ्कन हुदैन
जबसम्म तिम्रो प्रसस्त श्रोतसाधन हुदैन

के छ कसो छ कुनै हाल खबर चाहिंदैन
त्यो कुन मान्छे हो जस्लाई घर चाहिंदैन

सुरुमा शङ्केत त्यस्तो उसैले फालेको हो
यसैले त्यो रात मैले कपडा फुकालेको हो