आधुनिक गीत

जति गुनगुनाउँथें गीत गाई चराउँदा पहिले
उति मिठो गाउँको प्रीत सम्झी ल्याउँदा अहिले

आँखा ओछ्याई हेरिरहन्छु धित मर्ने गरी
मरुभूमि माझ मिठो पृत छर्ने गरी

आधा जिन्दगी रित्तिइसक्यो भनेर कहिले शोक मनाएँ
अँझै बाँकी रहेछ ठानेर उत्सव मनाएँ
जसरी हेर्यो त्यस्तै देखिन्छ जिन्दगी बल्ल होस पाएँ

रुपौली रानी नसालु नानी, लजालु छ बानी
आँखाकी नानी बैंसकी खानी, झरना झैं जवानी

लाजको लाली पोतेर आइदेऊ न
पृतको बिहान ओढी छाइदेऊ न

मिरमिरेमा तिमीलाई हेर्न मन लाग्छ
तिमी आउने बाटो हेर्दै कुर्न मन लाग्छ
यो मनले रोजेको छ मायालु साथ देऊ तिमी

तिम्रो पछ्यौरी उडायो हावाले
मैले छुन सकिन
त्यै हावा जस्तै बैमानी पनि
म त हुन सकिन

मलाई छोडी मेरो छायाँ कतै झरेछ
तिमीसम्म आइपुग्दा साँझै परेछ

यति धेरै माया दिई मनभरि दुख नदेऊ
बाटो वरपर फुल्ने पलाँस टिपी शीरमा नलाऊ

यो सम्झने मन छ म बिर्सुं कसरी
तिमी नै भनिदेऊ ए जाने निष्ठुरी

जून झैं शीतलु घाम झैं पारिलो
जहाँ जाऊ तिमी,
दाइने चन्द्रमा परोस्
शान्ति
दूवो जस्तै फैलिंदै जाऊ
पाती जस्तै मल्किंदै जाऊ
वर पीपल झैं मेरो
देउरालीमा छाउन आऊ

कता लाग्यौ मेरा दिदी दाइ हो
जताततै आगो लाइरछ हो
कुन दिनको श्राप लागेछ हो
गरी खान गाह्रो भैराछ हो
भनिदेऊ भरलाग्दो दाइ
भन्देऊ माया गर्ने दिदी
आपसमा लडी के पायौ?

माथि उच्च आकाश उड्दा
सिमलको भुवा झैं उड्यो मेरो मन
सात समुद्र तरेर आउँदा
साथी मैले भेट्न सकिन
घरको कुरा भन्नै मैले पाइन

आकाश नै साक्षी बस्याछन्, जून ताराले हेरिराख्याछन्
वर्षा लाग्यो उँभो हिमाल मेघ आइरहेथ्यो
काफल पाक्यो चरी गाउँदै रनबन डुल्दैथ्यो
वनै गुराँसले ढाकेथ्यो
चालै नदिई लौ घट्यो है
मैनापोखरी घटना घट्यो