पुराना गीत

मलाई जिन्दगी यो लाग्दछ, तिमी भन्दछौ यो पीर हो
जे छन् सबै ती व्यर्थ छन्, तिंमी भन्दछौ यो प्यार हो

एक फूल झरेर के भो? जब सात बहार आउँछ
यो मन रहिरहे धेरैको प्यार आउँछ

ईशारा त गर्नुभयो माया मात्र हो कि हैन
मै शिवाय हजुरको दिलमा अरु छ कि छैन?
भन्नुस न!

हरियो डाँडामाथि हलो जोत्ने साथी
हो हो माले हो हो, हो हो तारे हो हो

वनै खायो डँढेलोले
मन खायो त्यै मोरीको पापी मायाले

कसरी म भुलें केमा म भुलें
तिम्रो ओठमा तिम्रो मुस्कानमा
आँखामा कि भाखामा

माया मैले बोलाउन हुन्छ कि हुँदैन
तिमीलाई मैले केही भन्न हुन्छ कि हुँदैन
चन्द्रमा हेरी सम्झन हुन्छ कि हुँदैन
कल्पना गरी कल्पनु हुन्छ कि हुँदैन

म आँखैमा राखिने योग्य कहाँ छु
मलाई सम्झी टिठ्याउने योग्य कहाँ छु
म भूल हुँ सुधारिने योग्य कहाँ छु
म आँखैमा राखिने योग्य कहाँ छु

ए कान्छा मलाई सुनको तारा खसाइदेऊ न
त्यो तारा मात्र हैन जून पनि झारिदिउँला

पिउँदा पिउँदै जिन्दगी यो रित्याउन चाहन्छु म
आज सारा व्यथाहरुलाई सिध्याउन चाहन्छु म

तिमी आउँछ्यौ भन्ने आशै आशमा बाटोभरि आँखा ओछ्याइरहन्छु
तिमी सागर भई जता बगे पनि म किनार भई पछ्याइरहन्छु

नौसय खोला तरेर जाने बिर्सने पो हौ कि मलाई
नफर्केसम्म पर्खेर बस्छु सम्झनाको दियो जलाई

आँखाको भाका आँखैले राम्ररी बुझी सम्झनू
सुटुक्क दिउँला म मन कसैलाई तिमी नभन्नू

स्वर्गकी रानी मायाकी खानी नजाऊ तर्केर
लाजै नमानी रिसाउने बानी छोडिआऊ फर्केर

आज किन साथी मलाई रुँ रुँ लाग्छ
आज किन साथी मलाई रुँ रुँ लाग्छ

पोहर साल खुशी फाट्दा जतन गरी मनले टालें
त्यही साल माया फाट्यो त्यसलाई पनि मनले टालें
यसपाली त मनै फाट्यो के ले सिउने के ले टाल्ने हो