भमराको सामु पर्दा मुस्काउँछन् फूलहरू ।
मालीसँग सँधै किन रिसाउँछन् फूलहरू ।
प्रकृतिले रूपसँगै मिठो सुवास भरेको छ
त्यसैले त दुनियाँ नै लोभाउँछन् फूलहरू ।
मन्दिरैमा चढ्न खोज्दा वैलाएर झर्छन् धेरै
जस्ले चिन्छन् हृदयमा सजाउँछन् फूलहरू ।
घमण्डले काँडाहरु फालेपछि यत्ति बुझें
ढिलो चाँडो सडकैमा गनाउँछन् फूलहरू ।
जवानीमा जानाजानी धेरै गल्ति किन गर्छन्
आफु रुँदै ‘घायल’लाई रुवाउँछन् फूलहरू ।
गुप्तेश्वर-३, रामेछाप
हालःअलऐन,युएई
सबै भन्छन् प्रगतिका सम्भावना धेरै हुन्छन्
मेरै मात्र जिन्दगीमा दुर्घटना धेरै हुन्छन्
भ्रष्टचारी गुण्डालाई शिरमाथि राख्छन् किन?
राम्रै काम गर्दा मैले आलोचना धेरै हुन्छन्
जुन बस्तिमा पापीहरू साधु भेष लगाउँछन्
बुझें त्यहीं पुजा पाठ आराधना धेरै हुन्छन्
‘शत्रु भन्दा मित्रसँग बचाऊ मलाई भगवान’
अंगालेर छुरी धस्ने आफ्नोपना धेरै हुन्छन्
‘घायल’भै दुनियाँको भित्री कुरा बुझ्न पाएँ
त्यसैले त मनै छुने यि सिर्जना धेरै हुन्छन्
गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हालःअबुधाबी,युएई
१,
एउटै छ मुटु मेरो हजारौंको दाउ त्यस्मै
कति मिठा यादहरू कति दुख्ने घाउ त्यस्मै
एक मुठी ढुकढुकी नि यहींभित्र अडेको छ
भो भो कति गर्छौ तिमी सधैँ आऊ जाऊ त्यस्मै
२,
नयाँ नयाँ आविस्कार विज्ञानले मात्र गर्छ
नौलो दिनको सुरूवात बिहानले मात्र गर्छ
बाँचुन्जेल आसेपासे बरिपरी धेरै होलान्
मरेपछि स्वागत केवल चिहानले मात्र गर्छ
चुरिफिरी अचम्मै छ बादलको हेर हेर
झरी पर्दा बेहाल भो आँचलको हेर हेर
भित्र कतै दुखेको छ सडकमा भौंतारिन्छ
छेवै जानु हुन्न भन्छन् पागलको हेर हेर!
बनाउँछन् ठर्रा कतै, कुहाएर जाँड पनि
कस्तो दशा भुजा खाने चामलको हेर हेर
बेहोशीमा भुल गरी रूनेहरू धेरै हुन्छन्
बग्नु पर्ने भाग्य रै’छ गाजलको हेर हेर
‘बल्या आगो ताप्ने’हरू कहाँ गए यति बेला?
दुःख पर्दा कोही छैनन् ‘घायल’को हेर हेर
गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हालःअल शोवैब,अबुधाबी,युएई
दुखेपनि भित्रभित्रै पीडा सही बाँधें मन तड्पी तड्पी हाँसें झन घात गरी फेरि किन जानी जानी मलाई यो चोट माथि चोट थप्छौ
हाँस्ने खेल्ने जवानीमा खुशी भयो डुब्दो नाउ दोधारैमा कहाँ जाउँ झनै बढी दुख्ने ठाउँ छानी छानी मलाई यो चोट माथि चोट थप्छौ
कस्तो धोका दियौ यहाँ कोइलिको गीत रोयो मेरो चोखो प्रीत रोयो मैले रुँदा मुर्छा हुँदा जुनेलीको शित रोयो कस्ले बुझ्न सक्छ होला
जिन्दगी खै यस्तो लाग्छ बाँचें कि म भुलगरी छातीभरी शुल परी भएकोछु मुल सरी पानी पानी मलाई यो चोट माथि चोट थप्छौ
खुशीको भेल बगेर गयो बालुवा बाँकी छ
रहरका रुखै काटियो सानो बिरुवा बाँकी छ
तिमी त भयौ खरायो जस्तो उफ्रेर काँ पुग्यौ
म अनि उस्तै बिचरा एक कछुवा बाँकी छ
तिम्रो त्यो माया सिमल भुवा रहेछ के थाहा
आज न मेरा सपना रहे न भुवा बाँकी छ
मायाको मात पियायौ यस्तो बसाई मुटुमा
सुटुक्कै आज अर्कैको भयौ भतुवा बाँकी छ
साथी खै भनी चौतारी अनि हावाले सोध्लान
भन्दिनु एक ‘घायल’जस्तै बटुवा बाँकी छ !
गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हाल:अबुधाबी,संयुक्त अरब इमिरेट्स
कति बस्छौ परदेशमा चाँडै फर्की आए हुन्थ्यो
खोले सिस्नो जेजे हुन्छसँगै बसी खाए हुन्थ्यो
आजभोलि भन्दाभन्दै वैली सक्यो यो जवानी
हर साँझ बिहानीमा तिमी सामु पाए हुन्थ्यो
दोष नदेऊ कर्मलाई आफ्नै हातमा हुन्छ भाग्य
मनको यो बगैंचामा नौलो फूल लाए हुन्थ्यो
पराईको अधिनमा कति दिन रुँदै बस्ने ?
फर्किएर भाका हाली भैलो रोधी गाए हुन्थ्यो
घर जति सिंगारे नि मन सधैँ अँध्यारो छ
खुशी बनी अंग-अंग तिमी आफै छाए हुन्थ्यो
गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हाल:अबुधाबी,युएई
यो देशमा संविधान बन्ला? प्रश्न उठेको छ
संघीयता र पहिचान बन्ला? प्रश्न उठेको छ
नेपालबाट छुवाछुत हटाउँछु भन्छन् सबै
साँच्चै नै यो अभियान बन्ला? प्रश्न उठेको छ
”सयौं थुँगा फूल हामी” सयतिरै फर्केका छौं
यही हाम्रो राष्ट्रगान बन्ला? प्रश्न उठेको छ
भ्रष्टाचारी फटाहा कै पूजा हुन्छ आजभोलि
सच्चा मान्छे भगवान बन्ला? प्रश्न उठेको छ
शहिदको सपना ती बलात्कृत भएपछि
कोही फेरि बलिदान बन्ला? प्रश्न उठेको छ
गुप्तेश्वर-३,रामेछाप
हाल:अबुधाबी,युएई
