Skip to content

kbs

पोखरा

  • by

माछापुच्छे!’हिमशिखरको बादशा’ पोखराली !
देखेँ तिमै्र वरपर सबै पश्चिमा राज्य खालि !
डाँडाकाडाँ वन नद दरी सम्थली औ कराली
साराका छौ प्रभु सरि तिमी दिव्य श्रीपेच डाली !

दाल भात डुकू

  • by

दुःखको लामो सडकमा,
पीरको केही छडकमा,
चल्दथे ‘टुक टुक टुकू!’
आफूजस्तै लाख हेरी,
बेला, बेला,
पार्न साजा ध्येयध्वनि नै मानवी डरबाट फेला,
जसको आत्मा रस-घुट्को,
पथमा चल्दै’टुक टुक टुकू!’
‘टुक टुक टुकू!’

उकाली ओरालीहरुमा

  • by

उकाली-ओरालीहरुमा, भञ्ज्याङ अनि चौतारीहरुमा
सुन्दर ती दहहरुमा, हिमालका विशाल छातीहरुमा
जहाँ-जहाँ जान्छौ तिमी म पाइला बनी पछ्याइरहन्छु
ती छहरा खोला-खहरेहरुमा सम्झना बनी बगिरहन्छु

ईश्वर तैँले रचेर फेरि

ईश्वर तैँले रचेर फेरि कसरी बिगारिस् ?
सृष्टिको फूल रचेर त्यस्तो कसरी लतारिस् ?
त्यो फूल हरे मलाई दिई कसरी पछारिस् ?

सरकार पो किन चाहियो

दुई आँखिभौँ त तयार छन् तरबार पो किन चाहियो
तिमी आफू मालिक भैगयौ सरकार पो किन चाहियो ॥१॥

पहरा कडा छ कटाक्षको हरदम तयार मुहारमा
घर भन्नु भारि महल न हो दरबार पो किन चाहियो ॥२॥

म सपनाको रङ च्यातिदिन्छु

  • by

म सपनाको रङ च्यातिदिन्छु
रक्तरञ्जित हुदै सपना
भुइमा पछारिन्छ
अथाह बेदनाले कराउदै
म विजयीभावले मुस्कुराउछु
परपीडकजस्तै ।

राष्ट्र बैङ्कको चेक

  • by

मर्ने मरे घाइते भई कोही ज्यूदै मरे यहा
तिनैको रक्त-धाराले धर्ती रक्ताम्य भो यहा
तिनै बन्दुक भई पड्की राजतन्त्र ढल्यो यहा
तिनैको रक्त सिञ्चेर गणतन्त्र फल्यो यहा ।

लक्षुमनीया !

  • by

साझको जून टिपेर आखामा
अभावको घोप्टेभिर नाघ्दै
तिमी फूल्ने फाटतिर म झरेको रात
चमेलीका फूल सिउरेर टाउकाभरि
कस्तरी फक्रिएकी थियौ तिमी
जूनेली भएर सेताम्य फाटभरि
लक्षुमनीया ! म सम्झिरहेछु ।

एउटा श्यामश्वेत सपना

एउटा श्यामश्वेत सपना
जहा
ऊ थिई अनि उसका उडानहरू थिए !…
के हो बरै क,ख,ग,घ
के हो बरै ए,बि,सि,डि
निरक्षरताको सुदूर चौतारीमा पनि
गुञ्जिरहेकै हुन्थे

लर्के जोवन छदा घुर्की नलाउ नानी

लर्के जोवन छदा घुर्की नलाउ नानी
एक चोटि त सबैको, आउछ जवानी ।
फूल हौ कि जून हौ, म त छक्क परे
तिमीलाई पाउन मैले, लौ तपस्या गरे

उज्यालो भइसकेछ

  • by

बाहिर उज्यालो भइसकेको छ
ब्यूझिसकेको छ बस्ती
युगौदेखिको महानिद्राबाट
दृश्यमा आउन थालेका छन्
तुवालोभित्र हराएका डाडाकाडाहरू
शीतले ओसिएका खोच र भञ्ज्याङहरू

गणेशमान सिंहको नेपालभाषा प्रेम र त्यसको विकासमा उहाँको महान् देन

  • by

वि.सं. २०४६ को जनआन्दोलनका सर्वोच्च कमाण्डर तथा नेपाली जनताको प्रजातान्त्रिक आन्दोलनका उज्ज्वल नक्षत्र गणेशमान सिंह श्रेष्ठ नेपालका शीर्षस्थ राजनीतिक व्यक्तित्वमध्ये एकको रूपमा विश्व-प्रसिद्ध हुनुहुन्छ तर उहाको मातृभाषाप्रति अगाध प्रेम र त्यस भाषा (नेपाल भाषा) र त्यसको साहित्यको विकासमा उहाले दिनुभएको महान् योगदानबारे धेरैलाई थाहा नभएकाले त्यस पक्षलाई स्पष्ट पार्ने केही घटनाहरू स्मरण गरेको छु ।