तिर्थ (यात्री)पौडेल
जड्याहाको बस्ति र म
म यात्री;संसारको परिक्रमा गर्ने शब्द्द्रारा
म एक आमनागरिक,आफ्नै प्यारो जन्म भुमि नेपालको ,
गरिबीका कारण
साहुहरुद्रारा सामुहिक आक्रमण हुदा
तिर्थ(यात्री)पौडेल
गद्य कविता
बलात्कृत मन
जिउन साच्चै गाह्रो हुदो रहेछ
समाजमा ,
आफ्नाहरू बाटै बारम्बार बलात्कृत मन लिएर
बसन्त पनि शिशिर जस्तो उजाड ,
शरदमा वर्षा झारेर आँखाबाट
प्यारी यो प्रेम दिवश
यस पालि पनि मैले तिमीलाई
अँगालो भरि माया दिन सकिन
सुमसुम्याएर श-शरीर तिमीलाई
प्यारले बाहुपासमा बाँधेर
ओठका प्याला पिलाउन सकिन
तर पनि यो दुर दराजमा
जिन्दगी यो रामछाया, कर्कलाको पनि भन्छन
भन्छन जड हो जीवन, कोही आँखाको नानि भन्छन
भीडभाड यो दुनियामा, सहाराहिन बाँचेको छु
तर पनि उनकै लागि, यो जिन्दगी साँचेको छु ,
