Skip to content

मुना २०६६ साउन

गोसाइँकुण्डको यात्रा

  • by

हाम्रो नेपाल प्रकृतिको राम्रो र रमाइलो मुलुक हो । यहँाका हिमाल, पहाड, नदीनाला, ताल, कुण्ड, पोखरी, वन-जङ्गल, मठ-मन्दिर आदिले गर्दा नेपाल हेर्न बर्सेनि धेरै विदेशीहरू पनि लोभिएर आएका हुन् । नेपाललाई प्रकृतिले धेरै राम्रो बनाइदिएको छ । अहिले तिमीहरू पुग्न, देख्न नसकेका ठाउँका बारे सुन, बुझिराख । पछि ठूलो भएपछि जानुपर्छ ल ?

नेपाल बन्छ

  • by

अनेकतामा एकता छ मेरो देशमा
वैरीकासामु नझुक्ने शक्ति छ हामीमा
नेपाल निर्माण गर्न हामी कसरत गरौँ
अन्याय र अत्याचारविरुद्ध डटेर लडौँ ।

छट्टु साथी

एकपटकको कुरो हो । रामको स्कुलमा दसैँको छुट्टी भयो । दसैँको छुट्टी मनाउन ऊ मामाघर जान चाहन्थ्यो । उसले बाबुआमासँग ‘मामाघर जाने’, ‘मामाघर जाने’ भनेर किचकिच गर्न थाल्यो । बाबुआमाले पनि हुन्छ भन्नुभयो । राम भोलिपल्ट मामाघर जाने पक्का भयो ।

विद्यार्थी हुँ म

एउटा असल विद्यार्थी हुँ म अन्धकार हटाउँछु
अज्ञानताको जरो उखेल्दै शिक्षित म बन्छु
सधैँ मेरो साथमा हुन्छ कापी अनि कलम
देशको इज्जत जोगाउन लगाउनेछु मलम ।

नेपाली गाथा

  • by

सगरमाथाको विशाल काखमा
फेवातालको जलमा माछापुछ्रे्र छायाँ
बुद्धको उपदेश मन शान्त पार्ने
वीर गोर्खाली पुर्खा कहिल्यै नहार्ने

एकता र साहस

  • by

कोसी टप्पुमा धेरै खालका जीवजन्तुको वासस्थान थियो । त्यहाँ हात्ती, बाघ, भालु, अर्ना, मृग, जरायो आदि बस्तथे । त्यहाँ हात्तीको बथान निस्कँदा सम्पूर्ण झाडी नै सखाप पार्दथे ।

हराएकी उनी र जूनकीरीहरू

  • by

उनी यता कुदिन् । उता कुदिन् । यता पो बाटो हो कि ? उता पो बाटो हो कि ? चारैतिर हेर्दै कुदिन् । अहँ, कतै पनि छैन बाटो । ‘घर जाने बाटो कता होला ?’ एकछिन सोचिन् । ‘ए ! यता पो हो कि ?’ झाडी पन्छाउँदै अगाडि बढिन् । अहँ, त्यहाँ पनि बाटो छैन । अब के गर्ने होला ? उनलाई डर लाग्न थाल्यो । मुटु ढुकढुक गर्न थाल्यो । आँखाबाट आँसु पनि र्झन लागे ।

शीर्षक के हो ? (मुना २०६६ साउन )

  • by

वर्षाका कारण तराईका अधिकाँश गाउँ डुबानमा परेका थिए । भवानीपुर पनि बाढीकै कारण पूरै जलमग्न भएको थियो । भवानीपुरका सबै घरपरिवार बाढीबाट प्रभावित भएका थिए । कसैको घरबारी बाढीले बगाएको थियो भने कसैका गाईवस्तु बगाएको थियो । गाउँ नै बाढीपीडित भएको थियो । घरमा खानका लागिसमेत केही बाँकी थिएन ।

नयाँ वेद

“आज विद्यालय चाँडै छुट्टी भो’ ! विद्यालयमुनि बराजुको घरमा कथा लाग्या छ नि ! म पनि हेर्न सुन्न गा’थेँ । पर्खालमा बसेर सुनेँ । कथामा वेदका कुरा आ’थ्यो । बराजुहरूको वेद छ रे ! वेदमा ज्ञानगुणका कुरा छन् रे ! मान्छे कसरी बुद्धिमान हुन्छ सबै कुरा वेदमा छ रे ! त्यो वेद जनै लगाउने बराजुहरूले मात्रै पढ्न सुन्न हुन्छ रे ! मलाई पनि जनै लाइदिनुस् न । म पारिघरे पण्डित बराजुकोमा वेद पढ्न जान्छु, हुन्न हजुरबा ? मलाई पनि ज्ञानगुण पढेर बलियो हुन मन छ ।