विषालु साँपले डसेपछि
जलनहरु आगोका फिलिङ्गा भएर
आकाशबाट वैरिरहे
मैले टेक्ने ठाउँसम्म मात्र होइन
असीमित सीमाहरुसम्म
यत्रतत्र फैलिए
सास फेर्दा यी भित्र पसे
शव्दहरूमा केही नबोली मूक आँखाले नै
धेरै कुराहरू बोल्ने ती एक जोडी विचित्रका आँखाहरू
यदाकदा मेरा सपनीहरूमा आउने गर्छन्
लज्जा र सङ्कोचले गर्दा कानमै सुटुक्क साउती गर्न खोजेझैं
ती एक जोर आँखाहरू होशियारका साथ दायाँ वायाँ हेर्ने गर्छन्
के तिमीलाई थाहा छ?
म किन यहाँ छु
तिमी छौ यहाँ त्यसैले ।
मेरो अस्तित्वको
शुरुआत तिमीदेखि
र अन्त्य पनि तिमीमै ।
तिमीविनाको म
मेरो छुटटै पहिचान
मेरोलागि कल्पनातीत छ ।
अर्को जन्ममा विश्वास गर्छ्यौं कि गर्दिनौं
यदि गर्छ्यौं भने
तिमी आमा बनेर आउनू
एउटी स्नेहकी प्रतिमूर्ति आमा बनेर आउनू
जसको न्यानो काखमा
म हरपल लडिबूडी खेलेर
आफ्नो अपार प्रेमको
निश्चिन्त रूपमा अभिव्यक्त गर्न सकूँ।
धेरै भयो प्रिय
फूलको बखान हामीले सुन्ने गरेको
अब त काँढाको पनि कुरा गरौं
कति जीवनमा योजना र सपनाको मात्र कुरा गर्ने?
धेरै जोखिम भैसक्यो प्रेम
आउँ एकै छिन प्रेम बीमाको कुरा गरौं।
नपुगेर मात्र पनि हैन
नपाएर मात्र पनि हैन
माटोको सानो टुक्रा
जसलाई तिमी देश भन्छौ
बढाउन या रंगाउन
आँखामा पट्टि बाँधी
गोली हानिरहेछौ
रक्तिम धरतीमा सारिरहेछौ
माटोका सिमानाहरु ।
कहिल्यै, कहिल्यै पनि
अभावबिनाको जीवन नदेखेका
मेरा पुर्खाहरू जिजुबाजे र बराजुहरू
जो सधँै
तिम्रै हलो जोत्दाजोत्दै
रगत छादेर मरे वा गानो दुखेर मरे
त्यसैले पनि गुनको बदला गुन
मुखिया हाम्रा छोरानातिले
सुख पाउने संविधान लेखिदिनू है !
