लोकगीत

त्यती सारो छैन भो म खुनी
किन कुरा गरेको दिल छुनी
कहिले मरौ भो
आखिर तिमीले सोचेछौ म त कोन को…………..

कि त मलाई भुत्तुक्कै मार
तिर लागेको मृगा झैँ नपार
कहिले मरौ भो

झूठो कसम लौ मलाई चाहिँदैन
दुईदिन हँसाइ जूनीभर
रुवानँलाई पाइँदैन
माया होइन पिपुलु पात झैँ
जता हावा उतै बसाइ सरे झैँ
बनकि चरीलाई झुठो जालमा नपार्नु
हजुर अर्काकी छोरीलाई

दुधको भारा आमालाई नतिरी
ए..होई.. मर्नु हुन्न स्वदेशमा नफ़िरी
जाउँ खोली तिरै तिर, बिदेशैमा लाली जोवान बित्योनी मन भरी पिरै पिर

स्वदेशमै पाए त राम्रो काम

भुल्यौ कि त तिम्ले गाउँबेशी
गा’को पनि बर्षदिन भा’छैन भनौ भने फर्क परदेशी l

साहुको रिनले परदेशी हुनु भो
एक्ली गाउँमा हाँस्नु कि रुनु भो
भुल्यौ कि त तिम्ले गाउँबेसी ………..l

आएँ म त सात समुद्रपारि
सम्झिदै छु तिमी र बन-घारी
सम्झी मन बुझाऊ,
नरोई बस निरमाया कोमल ज्यान सुक्छ !

मार्यो नि मायाले
भुतुक्कै पार्यो नि हो तिम्रै मायाले

सिरिमा सिरि नि कान्छा बतासै चल्यो
बाबरी फूलको बासना सुन मेरो निरमाया
मायालु आयो नि कान्छा फाल र हान्दै
नबोले पनि हाँस न सुन मेरो निरमाया

ढुंगाको छानु नि कान्छी टिनको छानु
नौतले घरको बाहसम्म सुन मेरी निरमाया
तिम्रो र हाम्रो नि कान्छी भेट र घाटैमा
यो माया लैजाऊँ कहाँसम्म सुन मेरी निर्मया

यानीमाया उहिले उहिले कास्की जाँदा यानीमाया
यानीमाया देखें बैदाम ताल यानीमाया
यानीमाया पानी हेर्दा आफैंलाई यानीमाया
यानीमाया देखें तिम्रै मुहार यानीमाया
यानीमाया यानीमाया
यानीमाया यानीमाया देखें तिम्रै मुहार यानीमाया

छोराचाहिं है माया हिंड्दछ डुलेर
तरुनीको है माया गफैमा भुलेर

सुरिलो रुख सल्लै हो
खोजेको तिमीले कल्लाई हो
सुसेली हाल्दै डाकेर
बोलाको तिमीले कल्लाई हो
आऊ है माया बस

दसै धारा नरोए आमा
बाँचे पठाउँला तस्बिरै खिचेर
कस्तो लेख्यो नि भावीले
कर्म-लीला है मलाई हजुर
हे बरै

सिन्धुली गढी घुमेर हेर्दा सुन्तली मै
कतिमा राम्रो दरबार, मार्यो नि मायाले मार्यो
आजकालको जोबनमा हेर सुन्तली मै
कस्तो पो होला घरबार, मार्यो नि मायाले मार्यो

नक्कलीलाई भगाइलग्यो झिल्केले
झिल्केलाई ताल पर्यो
तिमी हामी सोझालाई फ्वाँकैमा गाल पर्यो
नक्कलीलाई भगायो झिल्केले!