Buddhi Moktan

खुशी कै छ गीत गजल, खुशी कै छ कथा पनि
मेरो जस्तै खबर होस् है, साथी तिम्रो त्यता पनि

हाँसेकै छु बाँचेकै छु, खुशीभरि नाचे कै छु
त्यै खुशीमा भुली दिएँ, पीर मर्का ब्यथा पनि
मेरो जस्तै खबर होस् है, साथी तिम्रो त्यता पनि

बैश छदै तर्किने को, चाहनामा के छ कुन्नि
आज हैन भोलि भन्ने, बहानामा के छ कुन्नि

थालीभरि फूल बोकी, मन्दिरमा देख्छु सधै
मुर्ती ढोगी मिल्ने त्यस्तो, प्रार्थनामा के छ कुन्नि

कसैसँग आँखा आँखै, कुरा भए आज
नबोले नि मनको बात, पूरा भए आज

जवानीमा नपिउँदै, कस्तो मात लाग्यो
छड्के नजर लठ्ठै पार्ने, सुरा भए आज

चिनेर आँत ती ढल्काउँ प्रेममा ।
लगाई मोहनी पल्काउँ प्रेममा ।

नपाई न्यानोपन् छट्पटे कोही त,
प्यासको रापले सल्काउँ प्रेममा ।

किन आयौ सपनीमा प्यासी बनेर
उष्ण ओठ न्यानो माया देऊ न भनेर

काम सकी घर आएँ साँझ ढल्दै थियो
थकित ज्यान सुस्ताउदा दिल गल्दै थियो
एकैछिनको नीदमा आयौ प्यासी बनेर
उष्ण ओठ न्यानो माया देऊ न भनेर

निस्चल बस एकै छिन, नजर रोकी हेर्छु ।
बेगवान पल को पनि, प्रहर रोकी हेर्छु ।

हेर्दा हेर्दै मनै तान्ने, कस्तो रुप पनि
शुवास पुग्यो सयौ कोस, मिठो धुप बनी
छाल सरी उर्ल तिमी, लहर रोकी हेर्छु ।
बगे पनि पिरतीको, नहर रोकी हेर्छु ।

माटोका लागि,पसिना दाता,मुल हुन् सहिद!
अजर दसी,राष्ट्रिय थुँगा,फूल हुन् सहिद!

दु:खको खाडल् देशको पुर्न आफू चै मरेर
सागर माथी,जनता तार्ने,पुल हुन् सहिद !

माया छैन भनुँ भने, यो मुटु मा के चै बस्यो
सम्झे मात्रै खस्छ आँसु, बुझ्दिन म किन खस्यो

बैश चढ्यो लाली गढ्यो, या त कुनै टुना मुना
झस्किन्छ यो देब्रे कुना, फूल हो कि काँडा पस्यो

पर्ख है आमा ! क्रान्तिमा छोरा, गाडेको आउँछ कि ?
सिस्नुले हानी, ढुकढुकी हुँदै, छाडेको आउँछ कि ?

बिठ्याँई गर्‍यो, यो देशमा कस्ले?, लत्रियो शीर यो
सागबारी संम्झी, ध्रुबेले जस्तै, माडेको आउँछ कि ?

रित्तिन्न कहिल्यै, झरेर आँसु ।
न मिल्छ जोख्न यो, भरेर आँसु ।

सागरको उपमा यसैले पायो
गार्हो छ हिड्न लौ तरेर आँसु ।

म को हुँ दुनियाँ, सारालाई सोधेँ
धर्तीले बोलेन, तारालाई सोधेँ

बगेथ्यो रगत, काँ पुग्यो क्रान्ति
रोल्पा र रुकुम खारालाई सोधेँ

एकताको लहरा मै, फलेका छौ तार्लाङ्तुर्लुङ ।
जातिजाति द्धन्द भइ, खस्नु हुन्न खार्लाम्खुर्लुम।

कोही बाहुन कोही लिम्बू, राई भित्र थुलुङ कुलुङ
जता हामी जे भए नि, नेपाली कै भार्लाङ्भुर्लुङ ।

साथीसंगी हुल छुट्न, तर्के जस्तो गर्नु
केही बिर्सी सम्झी लिन, फर्के जस्तो गर्नु

फर्की तिमी आएपछि, अधर चुम्छु मैले
सर्माउदै त्यती बेला, झर्के जस्तो गर्नु

बुझेको छु मैले पनि, तिहार कस्तो हुन्छ
दिदी-बैनी सामु हुँदा, निधार कस्तो हुन्छ

सप्तरङ्गी टीका लिन, स्वदेश फिर्ने बेला
गर्दै जाउँ तिहारको, विहार कस्तो हुन्छ

मन्दिरमा धुप बत्ती डढाई के हुन्छ र ?
जन्तु मारी रगत वलि चढाई के हुन्छ र ?

सुद्ध छैन भित्री मन मन्दिर सिगार्नेको
ध्वजा पत्ता देव लिङ्गो ठड्याई के हुन्छ र ?

यो छाती तिम्रै हो सुस्ताउ प्रिय
उदाई यसैमा अस्ताउ प्रिय ।

बाँधेर मायामा अरुले लगे
तिम्रो हुँ तानेर खुस्काउ प्रिय ।

डराउँछौ पानीमा के गर्छौ कुन्नि !
नसमाई हात यी के तर्छौ कुन्नि !

गहिरो छ बीचमा डुब्न नि सक्छौ
माझधार नबुझी के चर्छौ कुन्नि !

पियारा नहुँदा ढलेन रात यो
सिद्धिदै प्रहर चलेन रात यो

फेर्दैछु कोल्टे याँ भिज्दैछ सिरानी
तैपनि सिङ्गै छ गलेन रात यो

सुखले बाँच्ने रहर मेरो, रहर त रहरै हो
कठिन छ यात्रा भित्रनु फेरि, शहर त शहरै हो

सुखान्त खोजेँ नगरी दु:ख जिन्दगी बिलासको
जोतेको छैन एक फोक्टै खेत, बहर त बहरै हो

बिचल्ली आँतका शरण सोधिनौ
ढलेथेँ काखमै मरण सोधिनौ

धपेडी त्यै थियो अधर चुम्न ती
दिलाई ओठका रमण सोधिनौ