kbs

फूलसँग आँखा जुध्नु, भुल रैछ मेरो
मलाई नै आँशु दिने, फूल रैछ मेरो

मेरो संसार तिमी हौ, भन्दै सजाउँदा
मेरै फूल आँशु दिने, मुल रैछ मेरो
मलाई नै आँशु दिने, फूल रैछ मेरो

म जाना-जानी पिउँदैछु
सदियौंदेखि पिउँदैछु
पाहिले रहरले पिएँ
दु;खमा पिएँ
आँसुमा पिएँ
खुशीमा पिएँ
हेलो-हाइमा पिएँ

अक्सर म बर्तमानसँग सोध्ने गर्छु
आखिर यो संघर्ष,यो लडाईं
केका लागि त ?
कहिले मन थाक्छ लखतरानसँग
कहिले मस्तिष्क थाक्छ हैरानसँग

तिमी,
बर, पिपलको छहारी थियौ
त्यो गोरेटोको,
हर थकित बटुवाहरूको निम्ति
जो थकित अनी त्रिषित बनेर
तिम्रो शितलताको आशामा
तिम्रो कुटिमा बिश्राम गर्न पुग्दथे

अरुको नासो चिनो सबै जलाई दिनु
चोखो मन मुटु मिनाजी मलाई दिनु

माग्दिन सुमेरु पर्बत हजुरलाई
अन्धाकारमा मनको दियो बलाई दिनु

सुख पाउने आशमा,
दुख झेल्दै बसेकी नारी तिमी
जीवनसँग सर्घष गर्दै,
लालावाला सम्हालेकी नारी तिमी

शिशिर आयो, झारेर पात
मनमा रह्यो, दु:खको खात

उमेर सँगै, पाइला चाल्दा
गाह्रो भो बुझ्न, प्रेमको जात

कहाँ कहाँ खोजे तिमीलाई फोटो बोकी हिडें
बगैचाका फूलहरूलाई तिमी छौ कि सोधें
लजाएर फूलले भन्यो पिरतीको कथा
साटा साट घन्टौं गर्यौ मनका सारा ब्याथा

कति राम्रो अर्घाखाँची
हरियाली त्यसै माथि
उत्तरतिर अर्घा अनि दक्षिणातिर खाँची

जात मात्र मान्छे भयो, बोलाउने नाउँ छैन
धर्ती ओछ्यान ओढ्ने आकाश, अरु कुनै गाउँ छैन

हिउँ जम्छ शरीरमा, भोक बल्छ पेटभरि
रछयानको सिता बाहेक, अरु केही खाउँ छैन

नमान पीर हँसाऊ मन फुलाऊ जिन्दगी
हाँसोले हेर पीडाले हैन खुलाऊ जिब्दगी ।

एउटै छैन सबैको कथा अनौठो संसार
खुशीले नाँच दु:खले हैन झुलाऊ जिन्दगी ।

असमझदारीको संगालोमा
अल्झिएको विचार
नकारात्मक दृण्टिकोणले
समर्थन गरेको मष्तिस्क
जति सुधार गराउने प्रयास

कहाँनेर खुकुलिन्छ
र, कहाँनेर कसिन्छ भनेर
हेर्नेले छुट्याउनै नसक्ने
पानीको गाँठोजस्तै एउटा सम्बन्ध छ हाम्रा बीचमा

औँलाहरू चुमेर औँलाभरि सलाम
मेरो हजुरलाई आँखाभरि सलाम ।

आशिर्वाद जस्तो सिरानीमा उभिएको
माछापुछ्रे हिमालको छायामा उभिएर
म तिमीलाई सलामी दिन्छु
तिमीलाई पनि एउटा हिमाल मानेर ।