kbs

हेरेको तिमीलाई आँखाले होइन मायाले हो
बोलाको तिमीलाई मुखले होईन मनले हो

हिउँभन्दा चिसो आगोभन्दा तातो
तिम्रो हाम्रो माया रैछ रगतभन्दा रातो

फेवातालको आँगनमा लै लै माछापुच्छ्रे छायाँ
जीवन मेरो सेती बगर बिना तिम्रो माया

रातो रानी फुले झैं साँझमा
तिमी भुल्यौ कलेजी माझमा
मनको रहर
कान्छीलाई घुमाउने काठमाण्डौं शहर

विरताको चिनो वीरको सन्तान
शहिदको रगत लाहुरेको निशानी
अब तिम्रो हातले लेख्नु छ
युगले भुलेको हाम्रो कहानी

फैलियो माया दुबो सरी कहिल्यै घटेन
कहाँ राखुँ तिम्रो याद यो दिलमा अटेन

उकाली ओराली गर्दै आँखाभरि रहर भर्दै
आँधीबेहरीसँग लड्दै खोलानदी सागर तर्दै
दुख पिडा बिर्संदै म आएँ परदेशबाट फर्की आएँ
आफ्नै गाउँ फर्की आएँ नयाँ नयाँ सपना ल्याएँ

चोली राम्रो पाल्पाली ढाकाको
हेराइ राम्रो मायालु आँखाको
झिल्के मजुर
ख्याल माया लाग्दैन हो तिम्रै हजुर

प्यारिस टेकेको तीन घण्टापछि सेन नदीको सौन्दर्यमा आफूलाई सम्पूर्ण रुपले हराएर रु दु पोएँ नेफ्को साँघुमाथि म उभिएको थिएँ। उत्ताउला न उत्ताउला रङ्ले ठाँटिएर कुर्सी भरिभरि बसेर कराइरहेका र रक्सीले टुन्न भइरहेका असङ्ख्य पर्यटकहरुलाई जिउभरि स्याउँ-स्याउँती सलबल्याउँदै ललामा यन्त्रचालित नाउहरु ममुनिबाट ओहोर-दोहोर गरिरहेका थिए। अल्छी पाराले म असंख्य मोटरहरु दगुरेको कुरालाई ध्यानै नदिएर पेटीपेटी उत्तर फर्किंदै गएँ।

यो साँझ यो सुवास यो खुसीले रमाएको मन
यो गीत यो संगीत दिलभित्र उठेको उमंग
म भन्छु मायालु यो पिरतीको खेल हो

डाली डाली फूल फुल्यो पात पात म फुलें
फूल भूल्यो भँमरामा कुन्नि केमा म भुलें