mukund

कुन असल कुन खराब जान्नुपर्छ अब
देश बनाउने असल नेता छान्नुपर्छ अब

नगरे हुन्छ यहाँ कसैले अहङ्कार
जनताको अभिमत मान्नुपर्छ अब

आवरण एउटा छ भित्री रुप अर्कै
नक्क्कली मुकुन्डो तान्नुपर्छ अब

कसैको हार होइन जीत बनोस् दशैं
शुभकामना साटासाटको रीत बनोस् दशैं

भड्किलो होइन सरलतामा मनाऔं चाड
गरिब दुखी सबैको हित बनोस् दशै

झगडा मनोमालिन्यको नहोस् कतै बिजारोपण
माया प्रेम स्नेहको गीत बनोस् दशैं

दशैंआयो खसीबोका ढाल्दैहोलान् गाउँघरतिर
साथिभाइ लिङ्गे पीङ् हाल्दैहोलान् गाउँघरतिर

सफासुघ्घर भएहोलान् गाउँका सबै बाटाहरु
दिदीबहिनी घर पोत्न थाल्दैहोलान् गाउँघरतिर

यो साल पनि परदेशबाट छुट्टि नपाउँदा
बाबुआमा पीरले आँसु खसाल्दैहोलान् गाउँघरतिर

ठूला घरमा पाक्दैहोलान् मीठा मीठा परिकार
गरिबहरु ढिंडो खान थाल्दैहोलान् गाउँघरतिर

हुनेलाइ दशैं आयो नहुनेलाइ कठै दशा
हर्केहरु गिट्टि बालुवा चाल्दैहोलान् गाउँघरतिर

कहिलेसम्म चल्ने हो राजनीतिको खेल यहाँ
बग्ने हो कि कतै फेरि रगतको भेल यहाँ

चरितार्थ हुदैछ चोरलाई चौतारो साधुलाई सुली
दोषीहरू फुली थप्छन् निर्दोष जान्छन् जेल यहाँ

पद अनि पैसा बन्यो राजनीतिको पर्यायबाची
कुर्सी कै झगडाले नहुने भो मेल यहाँ

जुन सरकार आए पनि जनतालाई भार भयो
किनिसक्नु छैन केही महङ्गी उपहार भयो

चुनाब आउदा राँगा बुङ्गुर काट्ने दिन गए
भोट दिन्न भन्नेलाई डाँट्ने दिन गए

जति लुट्नु लुटिसक्यौ नदेख सपना अब
सँधैभर सत्ताको गुलियो चाट्ने दिन गए

जागिसके जनता लाटा अब कहाँ छन् र ?
गाँउमा आई झुट्टा भाषण छाँट्ने दिन गए

यसपालीको तिजमा पनि माइतीघर आइन आमा
मनको दुख मनमै राखे पोख्न पनि पाइन आमा

आए होलान दिदी बहिनी नाचे होलान सबै जना
आफू भने भोकै सुते दर पनि खाइन आमा

घुमी घुमी किन आउँछ गरिबलाई चाड पनि
बेदनाले छाती पोल्यो गीत पनि गाइन आमा

सत्ता भन्ने चिजै कस्तो सबैलाइ चाहिने
चुनाब सँधै हारे पनि मन्त्री पद पाइने

नहुन्जेल निकै दुख भए टन्टै खलास
एकपटक मन्त्री बने पुस्तौं कमाइ खाइने

बस्नलाइ महल छ घुम्नलाइ पजेरो
अरु भोकै परे परुन् आफु टन्न अघाइने

बोल्न जाने पुग्दो रैछ कामको छैन मतलब
राम्रो भाषण ठोक्यो कि त देशैभरि छाईने

आँफैलाइ थाहा हुन्न कहाँबाट आउँछ कमाइ
पद रहुन्जेल इश्वर पनि हुँदारैछन् दाहिने

फेरिएन जीउमा कहिल्यै फाटेको यो गुन्यु चोली
न त कहिल्यै बिक्न सक्यो निमुखाको बोली

दुखमाथि झनै दुख कस्तो यो बिडम्बना
गरिबले थाप्नु पर्ने किन सधै झोली?

श्रमको मूल्य छैन शरीर जति घोटे पनि
कसले सुन्छ पिडा मेरो बस्छु मनमै घोली

गरिवीको चपेटामा परेको मान्छे म
हातमुख जोर्न संघर्ष गरेको मान्छे म

भाग्यलाइ दोष दिउँ कि बर्गीय समाजलाइ
ठूलाले सँधै आँखा तरेको मान्छे म

अरुको हली बनी भोक भोकै खेत जोत्दै
सामन्तको भकारी भरेको मान्छे म

तैपनि साझ बिहान छाक टार्न धौ धौ हुँदा
काम खोज्दै मधेस तिर झरेको मान्छे म

भोका नाङ्गा दु:खीको उज्यालो दिन ल्याउन
क्रान्ति गर्न सँधै अघि सरेको मान्छे म

घर घरमा सजाउने बस्तु होइनन् नारी
बिज्ञापनमा बजाउने बस्तु होइनन् नारी

बेचिंदैछन् चेलीहरू भारतका शहरतिर
पैसासँग भजाउने बस्तु होइनन् नारी

सकेसम्म जोगिनलाइ अनेक कोशिश गरें
भ्रष्टाचारी ठहरिंदा आखिर जिउंदै मरें

हिजोको इज्जत सान माटो मै मिल्यो सबै
कैदी संग संगसंगै के गरी बस्नु हरे

पापी रैछन् न्यायाधिश बुझेनन् मनको कुरा
करोडौ दिंदा पनि लिएनन् अरे

पचास बर्से राजनीति समाप्त भयो आज
चुनाब लड्न नपाइने कानुन मै छ रे

भन्न लाइ त भन्थे सबै पाप कराउंछ धुरीबाट
न भन्दै त्यस्तै भयो आखिर जेल मै परें

संगसंगै लेक बेशी डुलेको बिर्सियौ कि
प्रकृतिको अङ्गालोमा भुलेको बिर्सियौ कि

बिहानीको घामको किरण हिमालको काखमा पर्दा
चांदी जस्तै कन्चनजङ्घा खुलेको बिर्सियौ कि

रमणीय थियो यात्रा पहाड देखि हिमाल सम्म
पाखाभरि लालिगुराँस फुलेको बिर्सियौ कि

कतै कतै सुनजस्तै टल्किन्थे फांटहरु
मन लोभ्याउने धानका बाला झुलेको बिर्सियौ कि

रातमा पनि जुनकिरीले प्रकाश छर्थ्यो स्वागत गर्दै
हिड्ने बाटो धपक्क बलेको बिर्सियौ कि

खोस्नु पर्छ अधिकार मागेर हुन्न अब
सहमतिको माला जप्न लागेर हुन्न अब

गुम्ने हो कि उपलब्धि जोगाउनु छ सबै मिली
संघर्षको मैदानबाट भागेर हुन्न अब

बितिसक्यो चार बर्ष बनेन संबिधान
समयको परिधि नाघेर हुन्न अब

आन्दोलनको ज्वारभाटा नउठाइ हुन्न यहां
शान्तिको रहर मात्र जागेर हुन्न अब

मौलिकतामा खोज्नुपर्छ नेपालको क्रान्तिलाइ
बन्दुकको ट्रीगर मात्र दाबेर हुन्न अब

बाढीले बगायो बास छैन गरिबको
साँझ बिहान के खाने गाँस छैन गरिबको

सधैँभरि भ्रष्टाचार र लुट भयो राजनीतिमा
अपराधीलाई संजाय होइन छुट भयो राजनीतिमा

साइकलबाट पजेरो झुपडीबाट अलिसान महल
भ्रष्टाचार गर्नेलाई ब्रह्मलुट भयो राजनीतिमा

बिदेशमा पसिना बगाउँदैछन् दाजुभाइ
बाध्यताले पराइलाई सघाउँदैछन् दाजुभाइ

सिमानाका पिलरहरू किन सार्छ भारत
बिस्तारबादका बुटहरू किन बजार्छ भारत

पजेरो संस्कृति आजैबाट फाल नेता
भड्किलो जीवनलाई सरलतामा ढाल नेता

दुरुपयोग हुन नदेऊ जनताको करलाई
भ्रष्टाचार गर्नेलाई नख्खु जेल हाल नेता

हिरो मात्र होइन राजेस सुपर स्टार भयौ
भौतिक शरीर ढल्यो केबल सम्झना मा रह्यौ

शृष्टिको नियम हो जानुपर्छ एकदिन सबले
दुनियालाइ रुवाएर अर्कै लोकमा गयौ

नसोचेको पीडा भोग्यौ गृहस्थि त्यो जिन्दगीमा
आफ्नै छाँयाले साथ छोड्दा सबै दु:ख सह्यौ

सबै भन्थे राजेस खन्ना बालक देखि बुढासम्म
दर्शकहरुको मन मस्तिस्कमा केबल तिमी छायौ

भावपूर्ण श्रद्दान्जली फिल्मी नायक तिमीलाइ
अमर रहोस तिम्रो आत्मा आखिर के नै लग्यौ