Skip to content

गद्य कविता

मात्र झझल्को भयो

  • by

तिमी,
बर, पिपलको छहारी थियौ
त्यो गोरेटोको,
हर थकित बटुवाहरूको निम्ति
जो थकित अनी त्रिषित बनेर
तिम्रो शितलताको आशामा
तिम्रो कुटिमा बिश्राम गर्न पुग्दथे

एउटा गाउँलेको डायरी

  • by

हिजो छिमेक पनि विरानो-विरानो लाग्थ्यो
आज संसारै आफ्नो लाग्छ
हाँस्नुपर्दो रहेछ खुसीले मन
मन हाँसे संसारै हाँस्दो रहेछ
मुटु अब पहिले जसरी दुख्दैन
छाती अब पहिले जस्तो पोल्दैन

मातेको मान्छेको भाषण माध्यरातपछिको सडकसित

  • by

आधारातपछि
रक्सी दोकानबाट म के निस्किएको छु
प्रत्येक खोंगी र खोरभित्रबाट
पखेटा फट्फटाउँदै विद्रोहको
कुखुराका भाले बासेर मेरो स्वागत गर्दछन् ।

मन पर्‍यो/मन परेन

  • by

तिमीले कोट-पाइन्ट लगाएको
मन पर्यो
राष्ट्रियता
पोसाकमा नखोजेको मन पर्यो
तर, बन्दुक बोकेको मन परेन
बन्दुकको धङ्धङीले अझै गाँजेको
मन परेन ।

यस्तो नहोस

  • by

मायाँमा अडिएको छ दुनिया
विश्वासले चलेको छ संसार
प्रेमी प्रेमिकामा धोका नहोस।
श्रीमान श्रीमतीमा घात प्रतिघात नहोस।
सानो भएर पनि सिङ्गै विश्व अट्न सक्छ यो दिलमा
सानो फिलिङ्गा रुपी आगोले संसार नजलाओस।

गुहार बुद्ध गुहार

मुर्ति बिरोधी तिम्रै मुर्तिहरूले गल्ली गल्ली ढाकिसके
शान्तिप्रिय नेपाली आखाहरू बाटो हेर्दै थाकिसके
मौलिक हक र अधिकारहरू नावातामे भएर ढलिसके
सह अस्तित्व सहकार्य र सहमति पत्कर सरी जलिसके

अलौकिक अनि भयबह रात,,,

त्यो रात, चुक घोप्टिएको रात,
बिशाल अनि कालो रात,
भयानक अनि भयाबह,
कम्पित हुँदै पड्किएको त्यो रात,
त्यो सुनसान शहर भित्र एक्कासी
गरीबका झुपडीभित्र तिखा संगीनले
चिथ्रा चिथ्रा बनाएको त्यो रात,

“तिम्रो लागि अमृत र अमर”

तिमी आफुलाई हतोत्साहित नठान
तिमी हिन्नता बोध आफुलाई नगर
तिमी एक्लो छैनौ ! प्रिय !
प्रिय ! तिमीलाई भन्दैछु
दुःख नमान
चिन्ता नगर
प्रिय ! नडराउ म सँग
तिमी बिचलित कहिले हुने छैनौ