Skip to content

गद्य कविता

शुभकामना

मुस्कुराउनू सधैं तिमी गुलाबको फूल सरी
ईश्वर दाहिने भइरहुन जहापनी सधैंभरि
सानातिना ठेस लाग्दा नआत्तिनु कहिले पनि
कुरेर बसोस दोबाटोमा सफलताले जहिले पनि

सबै आदर्शहरू आऊ

जूनको शीतल किरण छरी बुद्ध तिमी आऊ
तिम्रो मातृभूमिलाई कहिल्यै नरुवाऊ
तिम्रो मातृभूमि जोगाऊ बुद्ध तिमी आई यहाँ
लुछ्ने बेच्ने भा’छ अहिले मातृभूमि जहाँ
चार जाति छतीस वर्ण नेपालीका जाति
प्रहार गर्दैछन एकाआपसमा छातीमाथि लाती

मान्छे हुनुको अर्थमा

  • by

मान्छे हुनुको अर्थमा
भोक र अभावमा बाँच्नु होइन भने
मानबहादुरले एक पेट खान पाउनुपर्छ
मानबहादुरले एक आङ लाउन पाउनुपर्छ

सहिदको रगतले पोल्छ !

  • by

सधैँ गन्गन् / निरन्तर पर्पर्
उही परिवेश, उनै आवाज
उही धरातल, उनै आत्मवञ्चना
हेर्दाहेर्दै/पर्खंदापर्खंदै
वाक्क लागेर जनता

आफ्नै परिभाषामाथि प्रश्न चिन्ह

  • by

जब म बाटोमा ओहोरदोहोर गर्छु
मेरो स्पर्शमा आउँछ
एकातिर
सधैँ सबैलाई जीवन बाँड्दै हिँडिरहेको निश्चिन्त हावा

आँसुको रुमाल

  • by

तिमीले हिँडेका बाटोहरू हेरेर चित्त बुझाउँछु
तिमीले हिँडेका बाटोहरूलाई स्पर्श गर्छु
तिमीले नाघि गएका पहाडहरूको अभिनन्दन गर्छु ।
अब पहाडहरूलाई प्रेयसी भन्न थालेको छु