यो जीवन ईश्वरको वरदान हो
सहिबाटो पहिल्याई हिड्नु छ
संघर्स गरि जीवनमा लक्ष्यलाई
प्राप्ति गर्नु छ
यहाँ सबै मानिस माहन भएँ, मानिस
लत्याई ढुंगा पूज्ने को?
यहाँ सबै ढुंगा देवता भएँ मानिस
उफ! कस्तो बिभत्स सपना देखेँ
सपना कहाली लाग्दो थियो
यस्तो थियो त्यो सपना
म सगरमाथाको शिरमा उभिएर
“आमा” “आमा”……..
चिच्याइ रहेकी थिएँ
अनायस हावाको झोँक्का आएर
मलाई चिसो स्पर्ष दियो,
मायाको कठघरामा थुनियौ कि
या त आकर्षणको नेलले बाँधियौ ?
मैले त देख्न थालेँ तिमीलाई
एउटा निरीह कैदी,
जो मेरो आँखामा सदा कैद भयौ
न त म तिमीलाई मायाको
चोरीको अभियोगमा माफी
दिन नै सक्छु,
धेरै महँगो रह्यो मेरो ईच्छा र सपनाहरू,
जो मेरो इच्छालाई एउटा कात्रोले टाल्न सक्दिन।
म इच्छा गर्छु, सपना देख्छु, अनि डुब्छु कल्पनामा
मेरो अथक प्रयास सबै साँगर बिच
थोप्लिएको आँशु झैं बिलिन भएर जान्छ।
तिमी जब छिर्यौ सरकारमा
तिमीलाई ‘रैतीहरू’ले नचाहे पनि
नमस्कार गरे ‘मन्त्री’का रूपमा
ठीकै हो, अब तिमी ‘मानिस’ जो रहेनौ …
हो, कवितामा तिमी मिथक निरंकुशताको अब ।
फूल फुलाउनेहरू बोट निमोठ्छन्
फल फलाउनेहरू हाँगा भाँच्छन्
बाली रोप्नेहरू जोत्दैनन्
खन्नेहरू खन्दैनन्
औजार हुनेहरू किन आफैं अघि सर्दैनन् ?
अब आफैं जोत्ने पो हो कि!
के हो मित्र टाढा पो हुन खोज्नु भो त,
कतै म प्रति गर्ने
माया,दयाको खरेटी पो लाग्यो कि?
म दुखिसंग बोलि चाली गर्दा
कतै पो थाक्यो कि ?
के हो मित्र बोलि चाली नै छैन
कतै रिस राग पो राख्यो कि ??
यस्तो भैदिएको भए हुन्थ्यो
उस्तो भैदिएको भए हुन्थ्यो
हुन त कस्तो भैदिएको भए हुन्थ्यो हुन्थ्यो
म तिमीले खोजेजस्तै भैदिएको भए हुन्थ्यो
तिमी मैले खोजेजस्तै भैदिएको भए हुन्थ्यो
आएँ आएँ फर्की आएँ
राजेश रुम्बा लामा
मरुभूमिमा पसिना बगाई
पाल्न बुडी आमा !
दर्शन गरें दिदी बहिनी
दर्शन गरे दाइलाई
सलाम ठोकें कर्म योगी
बीर नेपाली भाइलाई!!
सुनौनालाई खबर छैन
छैन अमन चैन
