विविध-विधा
विश्व हत्केलामा राख्छु भूजाल भन्दैछ
शान्ति ॐ शान्ति
भयो अब माया प्रेमको, जाल नगर
मैले आफ्नै निर्णयमा चुक्नु पर्छ भनेफोटो चाहिँ पठाउनु
त्यसो भए मलाई तिमिले त्यो मन बाट हटाउनु
सक्छौ भने अन्तिम एउटा फोटो चाहिँ पठाउनु ।।
तिम्रा घरका गल्लिहरु हिँड्ने बानी नजालान् कि !
सम्भव छ त मुल बाटोमै कोहि पाले खटाउनु ।।
सम्झिएर मलाई तिमिले अब कुनै फाइदा छैन
दिन दिनै मेरा याद एक-एक गर्दै घटउनु ।
सम्भव छ त मुल बाटोमै कोहि पाले खटाउनु ।
सक्छौ भने अन्तिम एउटा फोटो चाहिँ पठाउनु ।।
पुस्कल पौडेल (—प्रतीक)
प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो
किन बोल्छौ झर्किएर प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो
हेर्छौ फेरी फर्किएर प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो
बेदना को पहाड ले थिचिएको बेला मलाई
हुन्छौ खुशी सर्कियेर प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो
लुकाएर राख्न खोज्छु तिमीलाई नजर सामु
हिड्छौ किन मर्कियेर प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो
आफु भने तिम्रै लागि सात समुद्र काटी आए
हिड्दै छौ रे लर्कियेर प्वाक्क मुखा हान्नु जस्तो
त्यो सुन्दर मुहार को कुरा गरे त सक्की गो नि
सबै भन्यौ तर एउटा किन छुटायौ तिमीले
यादहरू आईरहे
यादहरू आईरहे बारम्बार तिम्रै
मनमा मायाॅ बढिरह्यो अपार तिम्रै
भुलाउन नखोजेको काहाॅ हो र मैले
जिन्दगीले ठानिरह्यो दरकार तिम्रै
काहाॅ देखुॅ काहाॅ भेटुॅ हुॅदा छटपटि
छुन पुगेॅ तस्बिर हतार हतार तिम्रै
भुलाउन मायाॅको अदालतमा धाएॅ
न्याए दिने तिमी तिरै सरकार तिम्रै
भुलाउन नसक्दा मृत्यु शैया रोज्दैछु
रंगमञ्चमा अब जित तिम्रै हार तिम्रै
छ मैले
गरेर केहि, काम तेस्तो, देखाउनु छ मैले
स्वर्णिम, अक्षरमा नाम, लेखाउनु छ मैले
जन्म त भयो, सकल मेरो, गरिब भएर
गर्दै कर्म, गरिबी धार, मेटाउनु छ मैले
फल्नेछ कर्मले,फुल्नेछ पसिना,को गन्धले
फोर्दै पहाड, फल्ने गह्रा, बनाउनु छ मैले
हुनेछ मुस्किल, तर यस्तो, राख्दछु उदेश्य
उडेर जुन, एकदिन, भेटाउनु छ मैले
बेचिएर हो कि, लुटिएर हो, देश रुदैछ
जोगाएर, छातिमा देश, अटाउनु छ मैले