विविध-विधा

यै मेरो माटोले जिते पो जित हुन्छ मेरो
जे जे बोल्छ माटोले त्यै – गीत हुन्छ मेरो

म मिर्मिरे भेट्न हिंडेको छु रात समातेर
जसलाई भेट्छु यो बाटोमा त्यै – मित हुन्छ मेरो

१)
उड्छ जीवन
राहदानी बोकेर
समुद्रपारि

२)
देख्छ सपना
निर्दयी सरकार
पसिना मोह

आज २२ औं वसन्त, पार गर्दैछु
तिम्रो नै त अब, इन्तजार गर्दैछु

थाहा छैन कति भए, उन्नति र गल्ती
कुनै सच्चा दिलको, साभार गर्दैछु

हाँस्दामा देखिने दन्ते लहर उनको,
यो नयनलाई लाग्यो नजर उनको!

सुन्छौ साथी भन्दिछु सिधा सिधा!
आज भए मेरा पुरा रहर उनको,

माटो सुम्पे, पानी बेचे, जनघातीले
शरणार्थी, बन्नुपर्छ, मेरा नातिले

धमिराले खाइसके आदिम सीमा,
त्यही सीमा टाँस्न खोज्छ मेरा छातीले

सबै

सबै जना बराबरी कहाँ हन्छन् साथी
सबै चिज सराबरी कहाँ हुन्छन् साथी
मन हुन्छ धन हुन्छ हुन्छ सबै तर
सबै लुगा जडाउरी कहाँ हुन्छन् साथी

मभित्र पलाएका चाहनालाई, मार्न नखोज
तिम्रो नै त हुँ म अलपत्र, पार्न नखोज

साथ दिन्छु जीवनभर, बाचा यो मेरो
आफूबाट कतै दूर अब, सार्न नखोज

दुनियाको त्यो भीडमा मान्छेको कयौ जाति पाए
दु:खी अनि पीडित मात्र जिन्दगीमा साथी पाए ?

भाग्य लेख्दा विधाताले पच्क्षपात गरेपछि
जिन्दगीका हर प्रहरमा अन्धकार त्यो राति पाए ?

आफ्नै दिल आफ्नै कहिल्यै भएन,
फेरिपनि तिमीलाई बिरानो सोचिन!

कति सरल थियो ऊ सोच्छौ होला,
कोमल मान्छे सग घरबार जमेन!

भै गो त तनि माया अन्तै सार्नु॥
दु:ख सुख सबै उतै टार्नु सानु॥

म त हारनै जन्मे छु क्यारे
मैले हारेनि तिमी हार्नु सानु॥

१

चिसो मौसम
च्याब्रुङको आवाज
गुञ्जिन्छ झन

खुसीहरू सपना भए
र आँसु यी गहना भए

रहेन क्यै लुटियो सबै
विचार झन् अदना भए

वेदनाको साथी

वेदनाको साथी हो ऊ, लाउँछु मैले मित
न्याउलीको भाका झिकी गाउँछु आफ्नै गीत
बन्न जान्छ मेरो गीत वनको सायरी झै
तड्पी उड्छ मनको पंक्षी खोज्दै गर्ने हित

बर्षौंपछि मुहार उनको देखे मैले सपनीमा
मलाई छोडी नजाऊ भनी-छेके मैले सपनीमा

टिपेर त्यो गुलाबको फूल दिन्छु भन्दाभन्दै
चिप्लिएर काँडामाथि-टेके मैले सपनीमा

मैले फेर्ने सास बरु तिमीले नै धेरै फेर
मैले हेर्ने दृश्य पनि तिमीले नै धेरै हेर

जुनी जुनी तिमीसँगै ज्युँने रहर् हुँदा हुँदै 
 थाहै छैन जिन्दगानी ढलिजान्छ कति खेर               

धर्ती आकाश रहेसम्म माया नै माया दिन्छु 
धेरै माया पोखिंदैन मन्मुटुमा नआटेर 

तिम्रो साथ नपाए त उजाड हुन्थ्यो जीवन
प्यासी किनार तिर्खै रहन्थ्यो छाल नउठेर

तिमी विना अधुरो छ जिन्दगीको यात्राहरु 
स्वर्गै जानु परे पनि सँगै लान्छु पर्खिएर

चाँगे-५, नेसुम, ताप्लेजुङ
हाल: धरान-१०, सुनसरी नेपाल

अनिश्चित भविष्य देखेर डर लाग्यो
ब्यर्थै अर्काको भूमि टेकेर डर लाग्यो

भगवान्भन्दा ठूलो कोही छैन तर
खुशीको गला रेटेर डर लाग्यो