विविध-विधा

म आज नयाँ बिहान, उघार्न चाहन्छु
कहीं कतै भका गल्ती, सुधार्न चाहन्छु

छैन मनमा मेरो, थोरै पनि छल कपट
शुद्धताले अँझै पनि, निखार्न चाहन्छु

दुख्दैछ यो जिन्दगी, पेल्दा खुराफातले
ज्यादै भयो बगबगी, बाटो भुले मातले

चल्दैन खै वागमा, फूलको कुनै वासना
खोजिरहेँ मगमगी, छोपेछ त्यो पातले

कसरी हेरूँ मैले आँखाँ अगाडि लुटिएको तिमी
समाजमा कलङ्कित भई उसैसगँ छुटिएको तिमी

खै कुन्नि के सोचेर यतिसम्म गिरेको छौ आखिर
उसको पीडा र कठिन यातनाले चुटिएको तिमी

बलिन्द्र धारा भएर मनका ब्यथाहरू आज वर्षिरहेछ आँखामा
कसरी भूल्नु यतिका वर्ष नानी भएर बाँचेको आमाको आँखामा?

निःस्वार्थ जीवन दान दिएर जाने संसारमा आमानै त रहेछ
ठूलो र सानो छुट्टाउने भावहरू देखिन कहिले आमाको आँखामा

सुख छैन जस्तो लाग्छ मेरो बिचार मा
पैसा टिप्न गार्हो छ साउदी कतार मा
.
हामी पनि कमि छैनौ खुसी हुन सिकौ
जे पाईन्छ मनाङ मा छैन बिहार मा
.
टाढा भए के भयो र तिमी साथमै छौ
राखेको छु तिम्रै फोटो दिल् को दिवार मा
.
मान्छे पुगे चन्द्रमा मा हामी कुवामै छौँ
अझै पनि फरक देख्छौ क्षेत्री चमार मा

कहिले त एकान्तमा रुँदा याद आउँछ होला
सबै सामु तर एक्लै हुँदा याद आउँछ होला

मलाई सुमसुम्याउने कोमल तिम्रा ती हातहरू
सुस्त सुस्त पराईले छुँदा याद आउँछ होला

मात दिने बैशको यो रम गज्जब छ
चिसो चिसो सिरेटो मौसम गज्जब छ

यति मिठो मात छ उही मिठो रात छ
सन्नाटामा पाउजुको छम्छम गज्जब छ

तिमी

तिमी नै हौ सर्बव्यापी अनि विश्वमूर्ति
तिमी नै हौ पर अनि परमेश्वर कृति
तिमी नै हौ मृत्युञ्जय निर्विकाररूप
त्रिलोकको आवश्यक्ता तिमी गर्छौ पूर्ति

ऐनाले खुच्चिङ गरेको हो कि
यो बैंश साँच्चै झरेको हो कि

बेचैन लाग्यो जवानी गुम्दा
तकदीर यस्तै परेको हो कि

आधा रात छट्पटीमा कति लेखुँ मुक्तकहरू
विश्वास घाती तस्बिरमा कति देखुँ मुक्तकहरू
अँध्यारोको यात्रा भित्र पाइला पाइला ठेस लाग्दा
त्यही खुनी जुन भित्र कति लेखुँ मुक्तकहरू

धेरै झल्को तिम्रो आउदा खेरी आज
बल्झी बिगत दुख्यो मुटु फेरी आज

फूल जस्तो मन तिम्रो ढुँगा भैदिँदा
छाती भित्र चल्यो अधी बेरी आज

केछ खबर बुझ्नमैले नपाउदा तिम्रो
रुदै छू म तिम्रै तस्वीर हेरी आज

बिरही लामा
लम्जुङ्ग खुदी ४
हाल साउदी

अब म अनौठो कथाको घोषणा गर्दैछु
मानिस जिउँदो नभाको घोषणा गर्दैछु ।

मान्छेको जमात सडेर गनायो अचेल
असल सरकार गधाको घोषणा गर्दैछु ।

स्वार्थको शिखर चुलिंदा अचम्म नमान्नू
सत्यको फेद नै ढलाको घोषणा गर्दैछु ।

मलाई छोडी अन्तै आजकल उसले घर बसायो
मलाई त रुवायो रुयायो भैगो दुनिया हसायो

संकालु ती मनहरूले सोधिरहे मलाई मात्र
आखिर कसले हो यो बिछोड को खेल रचायो

जुन नै आत्मीय लाग्यो तारा मन परेन
छिन मै रिसाउने तिम्रो पारा मन परेन ।।

घरी यसो घरी उसो संकेत दिन छाड बरु
मुखैले बोलाउ तिम्रो इसारा मन परेन ।।

रुँदारुँदै मेरो जीवन बित्छ क्यारे
यस्तै यस्तै मायामा रीत् छ क्यारे

माया र आँशुमा अति घनिष्ट देखें
सायद यिनीहरूबीच मित छ क्यारे

बोल्न मन छैन अचेल, लेख्न मन छैन
रिस मात्र उठ्छ कोही देख्न मन छैन

कस्तो रहर कस्तो व्यथा थाहा पनि छैन
मनभरि चाहना छ खोज्न मन छैन

हस्तिनी

हस्तिनीले हात्ती खोज्छे बघिनीले बाघ
सिंह खान्छ मासुमात्रै कहाँ खान्छ साग
जोडा पनि प्रकृतिले दिन्छ सुहाउँदो
काम अग्नि जले पनि लाग्न दिन्न दाग

जिउँदै जलेको देख्दैन कसैले
आगोझै बलेको देख्दैन कसैले,

लोभको भाडो भर्नको लागि
अरुलाई छलेको देख्दैन कसैले