गजल (गीत)

टुक्रिएर फेरी आफै डोरिएका हातहरु
मुटुभरी पिडा सही घोरीएका रातहरु

छताछुल्ल पारिदिउकि जमघटमा रोइदिउ
जीवन भयो पातै पात सोरीएका खातहरु

सहिदिउला निधारमा कोरीएको ब्येथाहरु

नपाउनु नै थियो भने किन जुटाइ दियौ दैब
लुकी छिपी लाको माया किन छुटाइ दियौ दैब
क्यस्त अन्जानी मै उनी कता म कता
हामी दुई बिच को नाता किन खुटाइ दियौ दैब
नपिउनु नजिउनु हरायको मान्छे म त

सम्पादकज्यू
majeri.com

majeri.com को म नियमित पाठक हुँ । मलाई यो पत्रिका एकदमै मन पर्छ । यहि पत्रिकाको प्रभावले मैले केहि गजल लेख्ने कोसिस गरेको छु । म आफ्नो गजलको श्रेय यहि पत्रिकालाई नै दिन्छु । लेख्न त मलाई त्यति आउँदैन गजल तैपनि मैले गजलको यो मासमा सानो एउटा गजल लेख्ने कोसिस गरेको छु । आशा छ यो गजल प्रकासन हुन्छ भन्ने । यो गजलमा केहि त्रुटि हरु हुन सक्छन कृपया त्यसको लागि म माफि चाहन्छु ।
मेरो गजल यस प्रकार छ ।

छाडन त छाड्यौ पि्रय चोट ताजै छ
म माथी गरेको त्यो खोट ताजै छ

खै किन अचम्मैले टाडिन खोज्दै थियौ
माया मारि त्यागेको विछोड ताजै छ

हुनेले त भन्छन् होला धन सँगै साट्छु माया
धन दौलत होइन मत मन सँगै साट्छु माया

जुग जान्छ भन्ने छैन पैसाले किन्या माया
यथार्थता झल्किएको तन सँगै साट्छु माया

मेरो साथ मा राती भरि प्रेम मात्र लाइयो
उनि भन्छिन जीवन भरि राति मात्र चाईयो

नसोचेको खुसिपानी मेरै साथमा पाइयो
मेरो बोलि सुन्न पाए के पो मात्र चाईयो

सधैंभरि मुस्कुराउने कत्ति राम्रो बानी तिम्रो
शब्दभित्र अटाउदैन बयान सबै नानी तिम्रो

शिरदेखि पाउ हेरे खोट लाउने ठाउँ पाईन
मुहर नै छ चन्द्र जस्तो झलमल्ल रानी तिम्रो

मरेपछि मेरो शरीर आँसु झर्ने तिमी हुनू
लामो मासमा लास एक्लो सुक्सुकाउँदै तिमी रुनू

छोडी दिएँ दुनियामा यो जुनीको आस मर्यो
अतीतका कुरा सम्झी सुकसुकाउँदै तिमी रुनू

मायालाई तिमी उपहास नगर ।
चोखो प्रेमलाई बिनास नगर।।

कल्पित कोमल मनलाई सानु।
निरर्थक गरी उदास नगर।।

छल कपट गर्ने सँग नसकिँदो रैछ हजुर,
सर सापट गर्ने सँग नसकिँदो रैछ हजुर ।

जोगाएर राखे पो त काम लाग्छ अनिकालमा,
सधैं खपत गर्ने सँग नसकिँदो रैछ हजुर ।
सर सापट गर्ने सँग नसकिँदो रैछ हजुर ।

नींद नआए जस्तै तिम्रो याद नआओस्
चाँदनीले सताउने रात नआओस्

धेरै जसो एकान्तमा रुने बानी बस्यो सक्यो
मन बहलाउन एक्लो हुने बानी बस्यो सक्यो

न बिर्सें तिमीलाई न पाएँ तिमीलाई
बिना अर्थ दिलमा सजाएँ तिमीलाई

लोलाएका ती ठूला तिम्रा दुई नजरले
हेरिदिए मलाई चाहिन्न अर्को केही

के छ र दिऊँ तिमीलाई मैले कोसेली भनेर
ल्याएको थिएँ दुई थोपा आँसु पोखियो छल्केर

गाजलु ती ठुला ठुला आँखा
तीर बनी बसे यो दिलैम
कालो लामो परेली केश
छाल परे कलिलो मायामा

थाकिन्न रैछ कहिल्यै उकोलो चढ्‍दा पनि
पीरतिमा त अहो चिप्लेर लडदा पनि