Skip to content

गजल (गीत)

गजल “म नेपाली”

नेपाली हो नाम मेरो पौरखी छ काम मेरो
निधारमा रहेछ है गरिबीको डाम मेरो
नियुक्ती त हुनै थियो सरुवा भो ठाम मेरो
पखाली दुर्गुनहरु सुशान्त छ गाम मेरो
पाएँ त किन्छु भन्छौ रे कति तिर्छौ दाम मेरो

पठाईदिनु

जन्माउन सक्ने सपुत कोख पठाईदिनु
माथि पुग्छौं मिलेर भन्ने सोच पठाईदिनु

सिंगार्नेछौं मेहनतले हाम्रो प्यारो देश यो
देश बन्न सघाउ पुग्ने जोश पठाईदिनु

देशलाई माया मारी कति डाँडा काटी गए

गज़ल

कामखोजीमा बालक रुन्छ शहरमा
रोएको धुन कसले सुन्छ शहरमा

अध्यारोमा अगाडी बाटो छैन उसको
खाली हात पुर्पुरोमा हुन्छ शहरमा

भविस्य निर्माणमा लागि पर्दा उसले
पाइन्छ कि कतै आशा बुन्छ शहरमा

तिमी देखिन

त्यहाँ तेत्रो भीड थियो तिमी देखिन
आँखा भरि पीर थियो तिमी देखिन

खोजि र’थें म यता उता हुलमुलमा
मुटु भित्र टीठ थियो तिमी देखिन
आँखा भरि पीर थियो तिमी देखिन

अलपत्र भइ भीडमा आँफै हराएँ

मुटु मैले तिमी छेउ खसाएर जादैछु

भन्नुपर्ने धेरै थिए लुकाएर जादैछु
वियोगले खहरे झै सुसाएर जादैछु,

दया लाग्छ भने प्रिय जतन गरिदिनु,
मुटु मैले तिमी छेउ खसाएर जादैछु

मर्छु कि म बेदनाले बाँच्छु घाईते भई,

सबगुण सम्पन्न तिमी

सबगुण सम्पन्न तिमी मसँग तँ अवगुणनै अवगुण छ
तिमी टाढै बस्नुँ मदेखी मसँग तँ अवगुणनै अवगुण छ

फेरि सर्यो भने तिमीलाई त्यो अनेकौ पापैपाप भै फैंलिन्छ

मायाको परेली तरेर !!!

मायाको परेली तरेर हजुरले
मनैभरी उमंग छरेर हजुरले !

टोलाएर हेरे यी मेरा नयेन
बोलाउदा सम्बोधन गरेर हजुरले
मनैभरी उमंग छरेर हजुरले !

फुलको थुंगा पहिलो भेटमा
दिनु भो बेशी झरेर हजुरले

एदी मलाइ छाडी जाने भए

एदी मलाइ छाडी जाने भए एक पाल सोधेको भए हुन्थेयो
एसरी भागि जानी भए पहिले नआएको भए हुन्थेयो
तिमीलाई लिन भनि आदा रातमा मा आफेई गएको थिए

तिम्रो लागि कयौ पटक मरु जस्तो लाग्यो

तिमीबाट तिम्रो जवानी चोरु जस्तो लाग्यो
तिम्रो मनमा मेरो चित्र कोरु जस्तो लाग्यो ।

तिम्रो लागि हर सिमा पार गर्न सक्छु म
संबिधानको हर धारा तोडुं जस्तो लाग्यो ।

याद आयो

डाँडा पाखा पाहाड अनि हिमाल याद आयो
आफ्नै प्यारो जन्मभूमि नेपाल याद आयो

दाउरा घाँस पानी पधेरो संगै गरी हिड्दा
प्रियेसीसंग साटासाट गरेको रुमाल याद आयो
आफ्नै प्यारो जन्मभूमि नेपाल याद आयो

गजल

सुमार्ग को बाटो छाडी गल्ली भित्र नपसौ है
देश को लागी केही गरौ अल्छी गरी नबसौ है
हिमाल रोयो पहाड रोयो तराइ पनि रोएको छ
धेरै पुत्र होइन देश लाई एउटै सपुत चाहिएको छ

निको छैन त पारा

निको छैन त पारा

आज भोलि बोल चाल नै छैन सानु
कतै माया पो मार्यो कि ?
भेट घाट नि हुन छाडियो आजकल
कतै मायाको बसाई पो सार्यो कि ?

भेट न खोज्दा भेट नै हुन्न
नाभेटना जंगरै पो तर्यो कि ?

एकान्तमा एक्लै रुने

एकान्तमा एक्लै रुने एक्लै हास्ने बानी परयो
झुल्के घामलग्यो पलमा घनाघोर पानी परयो

कर्म घर भो सेरोफेरो परदेशीका बाटाहरु
सफलताको आशैमात्र धेरै मलाइ हानि परयो

बियोग रै छ जीवन

बियोग रैछ जीवन आसु को तिर भो
अर्को बाटो रोजे उ तिम्ले मलाई पिर भो

हिजो को दिन सम्झेउ त कती सुन्दर थियो
तर तिमी म सँग रमा य नौ पिर भो

कती माया गर्थे आफै लाई भुलेर
तर मेरो मायाको बदला झिर भो

गजल

रातभरी सितको थोपा खस्यो आगनीमा
आज फेरी ब्यूझ्यो अतित डस्यो आगनीमा

थाहै पाईन त्यतिबेला केही पनि बेहोसीमा
कति खेर तिम्रो तस्विर बस्यो आगनीमा

समानान्तर रेखा जस्तै हाम्रो मिलन दौडिरहदा

तिम्रो ओठ्लेपनि

तिम्रो ओठ्लेपनि मायाको गीत गायो
तिमिमेरो म तिम्रो येही आवाज सुनायो

तिम्रो नाम भए जीवनका हर खुसिहरु
तिम्रो तगारोमा पुगें बल्लमन मुस्कुरायो
तिमिमेरो म तिम्रो येही आवाज सुनायो

सकियो झारेर आँसु

सकियो झारेर आँसु अब रूदा पासको छ
चोटमा दुखेको मन बन्चराले तासेको छ

उसलाई मायाको हाँसो हास्नपनी सिकाएँ
आज उ दिनरात अर्कैको खुसी हासेको छ
चोटमा दुखेको मन बन्चराले तासेको छ