कविता
कसले केके भन्छन् यहाँ
एक्कै छिन् त सुन्दा पनि भएँ झसँगमनु ,,,
,,,,,,,,मनु ,,,,,,,,,
उत्तर दक्षिण पश्चिम् भएनी रमिता पुर्बै रमाइलो दिशा ।
बुद्धि अर्थ बताउने छ जसको नामै मीठो मनिषा ।
भन्छिन जो लौन सुनु कथा र कबिता गितै सुनु मै पनि ।
पढन राम्रो भएर पनि लौ साहस बढेन तै पनि ।
,,,,,,,,,,,,
ट्वाल्ल ट्वाल्ल परेर हेर्नी किन हो पढाउदा बाहिर ।
पूरा हुन्न कि नर्स बन्ने सपना लाउछ मलाई यहि पिर ।
बच्चा झै छ बोली आमा घरकी आफ्नै आमा झै लाउछ ।
मेरो बाबू भनेर बिरानो लोकमा कस्ले मलाई बोलाउछ ।
,,,,,,,,,,,,,
रामेछाप घर जो क्षेत्री त्यो थर जो बाबू बिदेश बाहिर ।
देक्छु म शोकमा ती सब थोकमा बोकि रहे झै पिर ।
बार छोरा तेर नाति
आलै छ मेरो अझसम्म घाउ
हे दैव चाँडो अब पार लाऊ
छन् बार छोरा अझ तेर नाति
धोक्रो छ मेरै अझ काँधमाथि ।।१।।
छोरी छ सानै अझ सानु छोरो
भन्दै बित्यो जीवन आज मेरो
दुख्दो छ मेरै अझसम्म छाती
धोक्रो छ मेरै अझ काँधमाथि ।।२।।
सम्पत्ति लाखौं ढुकुटी भरेको
रैतीहरूका शिरमा छरेको
उठ्ती अझै शेष छ लाख पाथी
धोक्रो छ मेरै अझ काँधमाथि ।।३।।
जम्मा गरें वैभव लाख जानी
खाँदै नपाएर बित्यो जवानी
चल्दैछ ऐले दुःखको खलाँती
धोक्रो छ मेरै अझ काँधमाथि ।।४।।
भोको हुँदै याम बिताइएछ
थुप्र्याउनै मात्र चिताइएछ
भागे हराए किन आज साथी
धोक्रो छ मेरै अझ काँधमाथि ।।५।।
के गर्नु राम्रो अब खानुहुन्न