कविता

देखे मैले तिमीलाई टाढाको कुहिरीमण्डलमा
रात्रि सवारी गाडी बाहिर

अनुसर्गबारे केही सिलोकः

अनुसर्ग रह्यो नाम शब्दका पछि आउँदा
वाक्यका पदमा आई पछाडि जोडिने हुँदा ।।

वाक्य शब्द मिली बन्छन् वाक्यमा हुन्छ कारक
विभक्ति सबले खेल्छन् बडो सुन्दर नाटक ।।

एकाकार कतै हुन्छन् थपक्क बस्तछन् कतै
विभक्ति जतिको काम भिन्न हुन्छ जताततै ।।

यिनैबाट हुने गर्छ वाक्य कारकपद्धति
यिनैका साथ झल्कन्छ वाक्यमा पदसङ्गति ।।

जहाँ कारकले गर्छ वाक्य वाक्य नियन्त्रण
त्यसै कारकमा हुन्छ वाक्यको अनुशासन ।।

अदृश्य रूपमा बस्दै गर्ने वाक्य नियन्त्रण
त्यस्तो कारकमा बन्छन् विभक्ति मूर्त कारण ।।

प्रतिनिधित्व कर्ताको कहिले गर्न थाल्दछन्

साँघुरो गल्लीहरुको खोचमा
दुई ठुला दरबारहरुको बीचमा
एउटा यस्तो घर छ।

साच्चै नै मेरा लामा
रातका अन्धकार प्रहरहरू
आज साचो हुदैछ हेर त

अक्सर तिम्रा यादहरू आएको बेला
म तिम्रा यादहरू आएको दिन

मेरो बाउले भन्नुभयो कि,
कान्छा जाबो तैले दुई चार वटा फिल्म खेल्दैमा

हरप्रहर यी गाउँ शहरहरुलाई रातभर
लगातार चन्द्रमाको शीतल प्रकाशहरुमा

ड्राइभर दाइ तपाईंको यो गाडी
कहाँसम्म जान्छ
मलाई मेरो मातृभूमि

लाखौ करोडौ धावकहरू मध्ये
मैदानमा सिर्फ
दुई तीन सय जना मात्र
जीवित रहेर

ड्राइभरहरू भगवान हुन
गाडी चढुञ्जेलका लागि

बेरोजगार मेरा यी हातका औंलाहरुले
दिनभरि
रातभरि
टाइप गर्दा गर्दा

तिम्रो मन्द-मन्द मुस्कानको
आयो सु-गन्ध गन्ध
तिम्रो एक स्पर्शले नै भयो
केबल यो दिलको स्पन्दन बन्द

यसैपाली बाढी आएर
खाएका ती गैरीखेत

मानौं कि
यो जिन्दगीलाई कुनै
क्यामबोर्डको मैदानमा राखेर

जब म घर फर्किएँ,
अनि सम्झिए
मैले त्यो मेरो यात्रा
अनि गाडीबाट अगाडि देखिने

ऊ मनमनै मनै राम्री भन्छे
आफूलाई झनै राम्री भन्ठान्छे

पापबाट दूर भाग्न
अनि धर्मसँग निकट बन्न सिकाउने
मलाई म आफू कोहु भनेर चिनाउने
मलाई अँध्यारोहरुमा पनि हिडाउने

यो जिन्दगी एउटा चुरोट जस्तै रहेछ,
जहाँ हल्का हल्का सुर्ती
र रुवा मात्र कोचिएको छ

हरेक रात हाम्रो पृथ्वी निदाएपछि
धुवाको मुस्लोहरुको पर्दा पछाडि लुकेर
हरेक रात उसको दासले
अलिकति पर सार्दिन्छ आकाशमा क्षितिज

आमा म अहिले मेरो घरवार छोडेर आएकी छु
थाहा छैन मलाई त्यो घर अहिले कुन हालतमा छ
जँड्याहा लोग्नेले दिनरात दुख दिइरहन्छ
आमा अब मलाई माइतमै सधैं जसोतसो
एउटा सानो आश्रय दिनुहोस्
म अहिले त्यो पापी परिवार छाडेर आएकी छु
अब म फर्किएर त्यो घर कदापि जान चाहन्न आमा
मलाई एउटा सानो काटेरो दिनुहोस् ।