,,,,,,,,मनु ,,,,,,,,,
उत्तर दक्षिण पश्चिम् भएनी रमिता पुर्बै रमाइलो दिशा ।
बुद्धि अर्थ बताउने छ जसको नामै मीठो मनिषा ।
भन्छिन जो लौन सुनु कथा र कबिता गितै सुनु मै पनि ।
पढन राम्रो भएर पनि लौ साहस बढेन तै पनि ।
,,,,,,,,,,,,
ट्वाल्ल ट्वाल्ल परेर हेर्नी किन हो पढाउदा बाहिर ।
पूरा हुन्न कि नर्स बन्ने सपना लाउछ मलाई यहि पिर ।
बच्चा झै छ बोली आमा घरकी आफ्नै आमा झै लाउछ ।
मेरो बाबू भनेर बिरानो लोकमा कस्ले मलाई बोलाउछ ।
,,,,,,,,,,,,,
रामेछाप घर जो क्षेत्री त्यो थर जो बाबू बिदेश बाहिर ।
देक्छु म शोकमा ती सब थोकमा बोकि रहे झै पिर ।
बुझ्न् खोज्छु बुझाउन खोज्छु दुनिया बुझ्दै बुझिनौ तै पनि ।
मुटु छैन मनुको भनेर हान्छु तिरले साहस बढाउन मै पनि ।
,,,,,,,,,,
आमा सँ भेटिदा झ झल्को मेटिदा सुन्छु एउटै कुरो ।
अल्छी जो भयौ भने त मनिषा हुन्छ सपना अधुरो ।
आज दुख गर्यौ भने याँ डटेर भोलि सुखी दिन आउँछ ।
छि छि जो गर्छ बडाका अरती उस्ले दुख पाउछ ।
,,पोखरेली निराला ।