मुक्तक

खेती थियो या नियति, त्यो तिम्रो प्यार बुझ्नै सकिन
मलाई ग्राहक बनाई गरेकि रैछौ प्रेमको व्यापार बुझ्नै सकिन
बाबु आमा काे खुब इज्जत र सर्वत्र प्रभाव छ भन्थि..
खै! कस्ले सिकाएछ उसलाई यस्तो संस्कार बुझ्नै सकिन

#कुश्मा१०_पर्वत

खै ! कसरी भइछन् परिवर्तन साेचि रहेछु
दिनप्रतिदिन झन भन्दा झन साेचि रहेछु
बैगुनिलाई केवल एउटै प्रश्न गर्नु छ
कसरी हुने रैछ प्रेमको जतन साेचि रहेछु

मोहित पार्ने सुन्दरताको खानी हुनुपर्छ
त्यही सुन्दरताको हाम्रो दि रानी हुनुपर्छ
पिडा अनि चोटै चोटले मुटु जल्दा पनि
सम्हालिएर हास्ने उहाँको बानी हुनुपर्छ

तिन मुक्तकहरू
मुक्तकः एक

माया गर्न पनि जान्नु पर्छ भन्छन्
सुन र पित्तल पनि चिनेर छान्नु पर्छ भन्छन्
कसलाई के थाहा भोलि के हुन्छ हुन्छ
जिन्दगीलाई पनि जसो तसो धान्नु पर्छ भन्छन् ।।

मुक्तकः दुई

हिजोसम्म काँच थिइन् आज सुनको चुरा भइहछिन्
सुन्दरी मात्र कहाँ हो र अब ता सुरा पनि भइछिन्
एउटा वाक्य राम्रो लेख्न नाजनेर के भो र
बाबैको राम्रो मेहनत र तालिमले छुरा भइछिन् ।।

मुक्तकः दुई

लौ जा कवितो लेख्न चटक्क छोडिदिएँ
अबलाई लेखकको नातो मुक्तकतिर जोडिदिएँ
जे लेखे पनि अरूले मन पराउने हैनन् क्यारे
यसैले आफ्नै मुक्तकमा आफैं लाइक तोडिदिएँ ।।

१.
जब जब सम्बन्धमा दरार आउन थाल्छ
मन्दिर कि त ज्योतिष तब धाउन थाल्छ ।।
विश्वासले टीकाएर यसमै जिउँछ मान्छे
सार्थक बने हर सम्बन्छ सुख छाउन थाल्छ ।।

१)
आउदिन होला फर्केर कोरोनाको लहरमा पुगेछु
जताततै देख्छु मान्छेको लास कहरमा पुगेछु
आमा घर आउन पाउँदिन मनमा दुःख नमान्नु है
कर्मको बाध्यताले आज कोरोनाको जहरमा पुगेछु ।

१) कोरोना
हिजो आज रामबादुरलाई बडा काइदा छ
महला लाउनाले ओठश्रृङ्गारखर्चामा फाइदा छ ।।

२)बानी
नानीहरु सग्ला लुगामा छिँड नपारी लाउँदेनन्
मास्कलाई छिँड पारेर नलाए अरुले लिपस्टिक देख्न पाउँदेनन् ।

१.
जब मन्द मुस्कान छर्यौ अनि लठ्ठिएँ म
आँखा सङ्काइ नजिक् सर्यौ अनि लठ्ठिएँ म
दुनियाँको आँखा छारो हाल्नलाई मात्र
मुख बिगार्दै आँखा तर्यौ अनि लठ्ठिएँ म

१. आफन्त नै
खुट्टा तान्न अघि सर्ने आफन्त नै हुन्छन्
प्रगतिमा आँखा तर्ने आफन्त नै हुन्छन्
शत्रुले त सफलताका लागि साहस थप्छन्
गिराउन लागि पर्ने आफन्त नै हुन्छन्

१)
आमालाई वृद्धाश्रम छाडी आएको देख्छु
अचेल छोराबुहारी मन्दिर धाएको देख्छु
नौ महिना गर्भमा राखेर हुर्काकी आमालाई
देख्न नसक्दा बाटोमा फाली आएको देख्छु ।

आज कस्तो कस्तो भाछ।
मुटु चस्के जस्तो भाछ।।

तिम्ले मलाई सम्झी राख्दा।
जस्तो भन्थ्यौ यस्तो भाछ।।

अंध्यारोमा साथ छोडिन्छ छायाँ।
पैसामा मान्छे किन जोक्छ माया।।
लड्नुछ उठ्नुछ ईतिहास रच्नु छ।
आवश्य एक दिन पलटने छ काया।
पैसामा मान्छे किन जोक्छ माया।।

जिन्दगी जिउनुको मजा नै हरायो यार
जब किस्मत ले उनको र मेरो बिच द्वन्द्व गरायो यार ।
निभ्न थालेको विवादको आगोमा पेट्रोलरुपि घृणा थपेसि,
जिउदै  चितामा राखि, भावना मेरा भतभति जलायो यार।।
✍️ यज्ञ राज खनाल
प्रदेश नं ७, धनगढी कैलाली

बेरङ्ग यो जिन्दगीमा थोरै रंग भरिदेउन।
चाहिँदैन हिर मोती थोरै माया गरिदेउन।

निस्ससिन्छु डराउँछु भाग्न खोज्छु आफैसँग।
तिम्रो त्यो अंगालोको सहारामा बेरीदिउन ।।
चाहिँदैन हिरा मोती थोरै माया गरिदेउन।।

तिमी हरायौ या म यो शहर शून्य पाएँ
सपना हो कि विपना, हर रहर शून्य पाएँ
न तिमी आउनुको हर्ष न जानुको विस्मात
न बचे न मरे, माया भन्ने जहर शून्य पाएँ